Court increases bicycle ban from one to two years due to prosecutor's procedural error in plea agreement. The appellate court corrected the first-instance sentence to match the agreed terms. The decision upholds the conviction while adjusting the specific penalty duration. The court found the lower court made a clear mistake in applying the plea agreement. This ruling emphasizes strict adherence to negotiated sentencing terms in criminal proceedings. The final judgment ensures the penalty reflects the original prosecutorial proposal accurately.

Sygn. akt XI Ka 638/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lipca 2013 r. Sąd Okręgowy w Lublinie w XI Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Elżbieta Jóźwiakowska /spr./ Sędziowie: SO Elżbieta Daniluk SO Ewa Bogusz - Patyra Protokolant: prot. Katarzyna Zabielska przy udziale Prokuratora Małgorzaty Kwaśnickiej po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2013 r. sprawy K. Ł. oskarżonego z art. 178 a § 2 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 30 kwietnia 2013 r. sygn. akt II K 200/13 I – zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że orzeczony środek karny zakazu prowadzenia pojazdów rowerowych podwyższa do 2/dwóch/ lat; II – w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III – zwalnia oskarżonego od wydatków poniesionych w postępowaniu odwoławczym, obciążając nimi Skarb Państwa. XI Ka 638/13

UZASADNIENIE

K. Ł.został oskarżony o to, że w dniu 22 lutego 2013 roku w Ł., woj. (...)jechał po drodze publicznej jako kierujący rowerem będąc w stanie nietrzeźwości (przebadany alkometrem z wynikami: 1,07 mg/l, i 1,11 mg/l), to jest o czyn z art. 178 a § 2 k.k. Wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Łukowie oskarżonego K. Ł.uznał za winnego zarzucanego mu przestępstwa wyczerpującego dyspozycję art. 178 a § 2 k.k. i za czyn ten na podstawie art. 178 a § 2 k.k. w związku z art. 33 § 1 i 3 k.k. skazał go na karę grzywny w wymiarze 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych, przyjmując, że jedna stawka dzienna jest równoważna kwocie 10 (dziesięciu) złotych; na podstawie art. 42 § 2 k.k. w zw. z art. 43 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego K.

Ł.środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów rowerowych na okres roku; na podstawie art. 627 k.p.k. zasądził od oskarżonego K. Ł.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości w kwocie 170 (stu siedemdziesięciu) złotych, w tym 80 (osiemdziesiąt) złotych tytułem opłaty. Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył na niekorzyść oskarżonego prokurator – w części dotyczącej orzeczenia o karze. W apelacji podniósł zarzut obrazy prawa procesowego, a mianowicie art. 343 § 6 i 7 k.p.k., polegający na orzeczeniu przez Sąd na podstawie art. 42 § 2 k.k. w zw. z art. 43 § 1 k.k. środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów rowerowych na okres 1 roku, w sytuacji uwzględnienia wniosku prokuratora złożonego w trybie art. 335 k.p.k. o skazanie oskarżonego bez przeprowadzenia rozprawy na uzgodnioną z nim karę, które to uzgodnienia obejmowały m. in. orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów rowerowych na okres 2 lat.

Powołując się na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o środku karnym zakazu prowadzenia pojazdów poprzez orzeczenie wobec oskarżonego K. Ł.zakazu prowadzenia pojazdów rowerowych na okres 2 (dwóch) lat.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelację prokuratora należy uznać za zasadną. W istocie bowiem Sąd I instancji dopuścił się wskazanej przez skarżącego obrazy przepisów prawa karnego procesowego, orzekając środek karny zakazu prowadzenia pojazdów rowerowych w wymiarze odmiennym niż zawarty we wniosku oskarżyciela publicznego złożonym w trybie art. 335 kpk. Owo uchybienie jest oczywiste i jak wynika z uzasadnienia wyroku – stanowi efekt wyłącznie omyłki Sądu Rejonowego - co powoduje, że nie zachodzi potrzeba szczegółowego omawiania tej kwestii. Mając zatem na uwadze podniesione okoliczności - Sąd Okręgowy dokonał stosownej weryfikacji zaskarżonego wyroku, poprzez orzeczenie wobec oskarżonego wskazanego w art. 42 § 2 kk środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów rowerowych na okres lat 2.

Sąd odwoławczy tym samym uznał, że taki właśnie wymiar przedmiotowego środka, który odpowiada temu zawartemu we wniosku prokuratora i uzgodnionemu z oskarżonym - będzie w pełni wystarczający dla realizacji celów zastosowanego instrumentu polityki karnej tak w sferze prewencji, jak i społecznego oddziaływania. Nie dopatrując się natomiast przesłanek z art.439 § 1 kpk i art.440 kpk oraz podzielając stanowisko Sądu I instancji tak w zakresie winy, jak i kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu - w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymano w mocy.

Orzeczenie w przedmiocie wydatków zostało oparte na art.624 § 1 kpk – in fine.