Appeal dismissed; gambling machine registration valid; defendant acquitted due to lack of intent to violate law.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the public prosecutor's appeal against the first-instance acquittal of the defendant. The defendant was charged with a tax offense for operating a gambling machine without proper authorization, but the lower court found him not guilty. The appellate court upheld this decision, ruling that the machine possessed valid registration certificates and that the defendant, acting as an employee, lacked the intent to commit a crime.
Legislator headnote
AI generatedArt. 107 § 1 kks; Art. 9 § 3 kks; The court established that an employee operating a registered gambling machine without personal knowledge of the registration's illegality lacks the intent required for criminal liability under the tax offense provision.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VII Ka 1067/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 stycznia 2016 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski (spr.), Sędziowie: SO Remigiusz Chmielewski, SO Dorota Lutostańska, Protokolant: st. sekr. sądowy Marzena Wach przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Marii Kuleszy-Chaleckiej oraz przedstawiciela Urzędu Celnego w O. Tomasza Adamowicza po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2016r. sprawy M. W. ( W. ), syna Z. i S. z domu B., ur. (...) w I. oskarżonego o przestępstwo z art. 107§1 kks w zw. z art. 9§3 kks na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie XII Zamiejscowego Wydziału Karnego z siedzibą w Nidzicy z dnia 23 czerwca 2015r. sygn. akt XII K 182/14 I zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, II koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. Sygn. akt 1067/15
UZASADNIENIE
M. W. został oskarżony o to, że w okresie od 01.01.2010 roku do dnia kontroli tj. 02.09.2010 roku w Restauracji (...) w N., przy ul. (...), zajmując się sprawami gospodarczymi, a w szczególności finansowymi firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W., urządzał gry na automacie do gier o niskich wygranych o nazwie A. (...) nr fabr. (...) ((...)) wbrew przepisom ustawy z dnia 19.11.2009 roku o grach hazardowych (Dz. U. 201/2009 poz. 1540 ze zm.), w szczególności wbrew zezwoleniu ujętemu w decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w O. (...) z dnia 02.03.2009 roku, tj. o przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 kks w zw. z art. 9 § 3 kks.
Sąd Rejonowy w Olsztynie XII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Nidzicy wyrokiem z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie sygn. akt XII K 182/14 I oskarżonego M. W. uniewinnił od zarzucanego mu czynu. II na zasadzie art. 616 § 1 pkt. 2 kpk oraz § 2 ust. 1 i ust. 2, § 14 ust. 2 pkt. 1 i § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego M.
W. kwotę 504,00 (pięćset cztery) złote tytułem Powyższy wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego zaskarżył oskarżyciel publiczny i zarzucił mu: - obrazę prawa materialnego a mianowicie art. 107§ 1 kks poprzez błędną wykładnię czynu oskarżonego jako że zachowanie nie polegało na urządzaniu a raczej na prowadzeniu gry na automacie, z pominięciem przy tym w kwalifikacji prawnej czynu elementu konstrukcyjnego sprawstwa tj. art. 9§3 kks. - obrazę przepisów postępowania mających wpływ na treść orzeczenia a mianowicie art. 4 kpk oraz art. 7 kpk poprzez orzeczenie z naruszeniem zasady obiektywizmu oraz poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego z pominięciem zasad prawidłowego rozumowania w tym, że oskarżony nie popełnił zarzucanego mu przestępstwa, podczas gdy prawidłowo oceniony materiał dowodowy, wskazuje na świadome działanie oskarżonego.
Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie orzeczenia i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie zasługują na uwzględnienie . Na wstępie stwierdzić należy, że zgromadzone w sprawie dowody Sąd meriti poddał wszechstronnej analizie i ocenie, zgodnie z dyrektywami określonymi w art. 4 k.p.k. Także przeprowadzone w oparciu o tę analizę wnioskowanie jest logiczne, zgodne z przesłankami wynikającymi z art. 7 kpk i przekonująco uzasadnione w pisemnych motywach skarżonego wyroku. Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że Sąd I instancji wnikliwe zweryfikował tezy aktu oskarżenia w granicach niezbędnych dla ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia skutkującego uniewinnieniem M.
W. od popełnienia zarzucanego mu czynu. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynikają powody takiego rozstrzygnięcia, a Sąd Okręgowy w pełni podziela przedstawioną tam argumentację . W tej sytuacji nie ma potrzeby ponownego przytaczania całości argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, którą Sąd Okręgowy podziela i należy jedynie zaakcentować niektóre elementy, które przemawiają za odmową podzielenia stanowiska oskarżyciela publicznego. Przede wszystkim Sąd meriti zasadnie uniewinnił oskarżonego dokonując prawidłowej analizy prawno-karnej zachowania oskarżonego wskazując, że brak jest podstaw do pociągnięcia oskarżonego do odpowiedzialności karnej za zarzucany mu czyn.
Odnosząc się zatem do tożsamych twierdzeń i wniosków sformułowanych przez skarżących w apelacjach, to w ocenie Sądu Okręgowego nie zasługują one na podzielenie i sprowadzają się do polemiki z dokonanymi przez Sąd Rejonowy ustaleniami. W judykaturze wielokrotnie podkreślano (por. m.in. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 3 września 1998 r., V KKN 104/98, Prok. i Pr. 1999, z. 2, poz. 6 i z dnia 23 lipca 2003 r., V KKN 375/02, Lex nr 80278), że przeprowadzona w sprawie ocena dowodów pozostaje pod ochroną normy art. 7 k.p.k. wówczas, gdy przekonanie sądu jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonych, jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a nadto zostało wyczerpująco i logicznie umotywowane w uzasadnieniu wyroku.
Przede wszystkim wskazać należy, że wobec uniewinnienia oskarżonego istotnego znaczenia w sprawie nie miała kwestia czy zachowanie M. W. polegało na prowadzeniu czy tez urządzaniu gry na automacie wbrew przepisom ustawy. Natomiast decydujące znaczenia miało ustalenie w zakresie umyślności jego działania albowiem w myśl art. 4 kks przestępstwo skarbowe można popełnić umyślnie, a nieumyślnie tylko, jeżeli kodeks tak stanowi. Bezsporne jest bowiem to, że przepis art. 107 kks nie przewiduje popełnienia czynu z winy nieumyślnej.
W tym miejscu stwierdzić należy, że świetle całokształtu dowodów prawidłowo ocenionych przez Sąd I instancji odwołanie się przez skarżącego do kwestii nieprawidłowości w funkcjonowaniu urządzenia – k.744-744 odw. nie może być wystarczające dla przyjęcia jego winy w zamiarze co najmniej ewentualnym. Istotne jest to, że w oparciu o zeznania świadków nie sposób jest kategorycznie ustalić czy przedmiotowy automat faktycznie działał zgodnie z ustawą o grach hazardowych. M. Z. i M. P., odpowiednio właściciel lokalu, w którym znajdowało się urządzenia oraz barmanka podali, ze nie grali na tym automacie oraz nie były im znane zasady jego działania.
Faktycznie potwierdzili oni, że automat znajdował się w Restauracji (...), a M. P. zauważyła, że na przedmiotowym automacie grało dużo osób i wygrane wypłacało to urządzenie a gdy zabrakło pieniędzy w automacie, to spisywała liczniki i wypłacała wygrane w barze. W takiej sytuacji oskarżony rozliczał takie wygrane. Co także znamienne D. K. grający na przedmiotowym automacie nie potrafił określić zasad gry i nie rozumiał pojęć „stawka”, „stawka w jednej grze”, „kontynuacja gry za wcześniej uzyskane wygrane”.
W ślad za Sądem Rejonowym wskazać natomiast należy, że „kontrolowany automat A.(A.) o nr fabryczny (...), posiadał pozytywną opinię techniczną zawierającą wyniki badań poprzedzających rejestrację automatu/urządzenia do gier Nr (...)z dnia 19 marca 2009 roku opracowaną przez upoważnioną jednostkę badawczą w rozumieniu § 8 rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 03 czerwca 2003 roku w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 946 z późn. zm.) - Instytut (...), Jednostkę (...) w W..
Opinia ta stwierdzała zgodność badanego automatu z warunkami określonymi rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 03 czerwca 2003 roku w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych, wydanym na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 lipca 1992 roku o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 1998 r. Nr 102, poz. 650, z późn. zm.) i obowiązującym w dacie czynu, a automat miał założone dwie plomby Laboratorium (...) (...) oraz (...). Przedmiotowa opinia została zaakceptowana przez Ministra Finansów i tenże automat do gier uzyskał w dniu 29 maja 2009 roku poświadczenie rejestracji nr (...) ważne przez okres 6 lat.
Następnie po przeprowadzonej w dniu 25 stycznia 2010 roku kontroli punktu gier, zlokalizowanego w Restauracji (...) przy ulicy (...) w N., postanowieniem z dnia 01 lutego 2010 roku Naczelnik Urzędu (...) w O. zatwierdził zmiany do akt weryfikacyjnych podmiotu (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. dotyczące działalności w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych wykonywanej w tym punkcie gier na automacie A. (A.) o nr fabryczny (...)” – k.738. Co więcej i na co trafnie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, oględziny urządzenia, które były przeprowadzone w dniu 9 listopada 2010 r. wykazały, że plomby rejestracyjne na licznikach i płycie głównej nie były naruszone -k.236 a okoliczność braku naruszenia plomb została potwierdzona również w opinii biegłego A.
C. (1)- k.252. Odnośnie wniosków płynących z opinii biegłego A. C., który stwierdził, że automat nigdy miał nie spełniać wymogów z art. 129 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych w zakresie wysokości maksymalnej stawki za udział w jednej grze oraz maksymalnej jednorazowej wygranej w jednej grze, podzielić należy stanowisko Sądu I instancji co do tego, że opiniujący w tym zakresie oparł się na własnej interpretacji tych pojęć. Tymczasem wynik badania automatu nie był zakwestionowany także przez Urząd Celny w O. albowiem postanowieniem z dnia 1 lutego 2010 roku Naczelnik Urzędu (...) w O. zatwierdził zmiany do akt weryfikacyjnych - k. 120.
Podkreślić zatem jeszcze raz należy, że spełniony został wymóg przeprowadzenia badań poprzedzających rejestrację automatu do gier A. (A.) o nr fabryczny (...) przez jednostkę badającą upoważnioną przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Także zatem w ocenie Sądu Okręgowego fakt, że „automat A. (A.) o nr fabryczny (...) posiadał ważne w dacie zarzucanego czynu poświadczenie rejestracji (...), co oznaczało, że był dopuszczony przez organu państwa do eksploatacji, wskazuje jednoznacznie, że oskarżony M.
W. jako pracownik firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. nadzorujący punkt gier, w którym tenże automat był umieszczony, działając w zaufaniu do dokumentów zezwalających na jego użytkowanie nie działał w zamiarze popełnienia przestępstwa”. Brak jest przy tym dowodów na okoliczność tego, że poświadczenie rejestracji przedmiotowego automatu zostało uzyskane przez spółkę (...) w sposób niezgodny z prawem oraz, że oskarżony o tym miał wiedzieć lub się na to miał godzić. Mając powyższe na uwadze zaskarżony wyrok jako trafny utrzymano w mocy- art.437§1 kpk, art.438pkt.2-3 kpk.
Na podstawie art.636§1 kpk w zw. z art.632pkt.2 kpk koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa.