Legislator Case Law & Legislation
IV U 225/15 AI generated

Social Security Court grants partial disability pension to insured woman with chronic illnesses after medical commission error.

Case Number IV U 225/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court reversed the ZUS decision denying a partial disability pension by granting the requested benefit from December 1, 2014, to November 29, 2017. The insured woman, suffering from insulin-dependent diabetes and post-cancer treatment complications, had been incorrectly assessed as fit for work by the Medical Commission. The court found the medical experts' opinion establishing significant loss of work capacity valid and unchallenged, thereby fulfilling the statutory conditions for the pension.

Legislator headnote

AI generated

Art. 57 ust. 1 i 2, art. 12 ust. 1-3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: The court must grant a partial disability pension when medical experts determine significant loss of work capacity, provided the insured meets contribution requirements and the medical opinion is reliable and unchallenged.

Keywords

AI generated
partial disability pension social security benefits medical capacity assessment insulin-dependent diabetes post-cancer treatment ZUS Medical Commission work capacity loss

Cited Legislation

AI generated
art. 57 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., na podstawie art. 57 i 58 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.
art. 12 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
art. 477 14 § 2 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c., Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał ubezpieczonej prawo do wnioskowanego świadczenia w okresie od 1 grudnia 2014 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 225/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 września 2015r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jacek Witkowski Protokolant stażysta Renata Olędzka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2015r. w S. odwołania H. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 13 stycznia 2015 r. Nr (...) w sprawie H. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje H. M. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od 1 grudnia 2014r. do 29 listopada 2017r. Sygn. akt IV U 225/15

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 13 stycznia 2015 r. Nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., na podstawie art. 57 i 58 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, odmówił H. M. przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, albowiem Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 2 stycznia 2015 r. nie stwierdziła u wnioskodawczyni niezdolności do pracy. Odwołanie od ww. decyzji złożyła ubezpieczona H. M., wnosząc o zmianę decyzji i przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.

W uzasadnieniu wskazano, że wnioskodawczyni od 30 lat cierpi na cukrzycę insulinozależną, przeszła operację nowotworu piersi, chemioterapię i radioterapię, a następnie przez 5 lat zażywała Tamoxyfen. Obecnie ubezpieczona znajduje się pod stałą opieką onkologa, neurologa, diabetologa, ginekologa, kardiologa, ortopedy i okulisty. Cały czas przyjmuje leki, które hamują postęp choroby, jednak jej stan zdrowia nie pozwala ma podjęcie zatrudnienia (odwołanie, k. 1-1v a.s.). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji, jednocześnie wskazując, że odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych i prawnych, tym samym brak jest podstaw do zmiany decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie, k. 2-3 a.s.).

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:

Ubezpieczona H. M., ur. (...), złożyła dnia 29 października 2014 r. wniosek do (...) Oddział w S. o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Składając powyższy wniosek ubezpieczona była w trakcie pobierania renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, która została jej przyznana na mocy decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. do dnia 30 listopada 2014 r. (decyzja z dnia 16.06.2014r., k. 219 a.r.). Rozpoznając wniosek ubezpieczonej z dnia 29.10.2014r. organ rentowy skierował wnioskodawczynię na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 28.11.2014r. ustalił, że wnioskodawczyni H.

M. nie jest niezdolna do pracy (k. 223 a.r.). Następnie sprawa została przekazana do rozpatrzenia przez Komisję Lekarską Zakładu. W toku postępowania orzeczniczego Komisja Lekarska ZUS rozpoznała u wnioskodawczyni następujące schorzenia: cukrzycę insulinozależną, przebyte w 2005 r. usunięcie guza piersi lewej z następową chemioterapią i radioterapią, nadciśnienie tętnicze, zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne kręgosłupa - bez dysfunkcji (k. 52v a.l.). Komisja Lekarska wskazała, że dysfunkcje stwierdzone badaniem bezpośrednim i wynikami badań, naruszają sprawność organizmu w stopniu niewielkim, a naruszenie sprawności ma charakter przewlekły, jednak nie powoduje utraty zdolności do pracy zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji.

Wobec powyższego orzeczeniem z dnia 2 stycznia 2015 r. Komisja Lekarska ZUS stwierdziła, że ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy (k. 227-227v a.r.). Powołane orzeczenie Komisji Lekarskiej stało się podstawą wydania przez organ rentowy decyzji z 13 stycznia 2015r., odmawiającej przyznania H. M. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (k. 228 a.r.). W toku postępowania odwoławczego Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy: diabetologa, onkologa, kardiologa i neurologa. Biegli lekarze stwierdzili u ubezpieczonej: cukrzycę typu 1 o chwiejnym przebiegu, polineuropatię cukrzycową, angiopatię cukrzycową, nadciśnienie tętnicze, zwężenie lewej tętnicy nerkowej leczone PTCA, stan po przebytej operacji oszczędzającej lewej piersi z powodu raka, stan po chemioterapii i rtg-terapii.

W opinii biegłego lekarza diabetologa-angiologa nie można obecnie stwierdzić poprawy stanu zdrowia ubezpieczonej, lecz jego pogorszenie w związku z nasileniem powikłań – miażdżyca tętnic nerkowych, co skutkuje orzeczeniem częściowej niezdolności do pracy. W ocenie biegłych lekarzy, częściowa niezdolność do pracy u badanej istniała w dniu 30 listopada 2014 r. i trwa nadal do 29 listopada 2017 r. (k. 13 -13v a.s.) Analizując przedmiotową opinię biegłych, Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona miarodajny i wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydana została przez lekarzy specjalistów, a ponadto poprzedzona została analizą dokumentacji medycznej oraz badaniem przedmiotowym ubezpieczonej.

Opinia jest spójna, logiczna, należycie uzasadniona i sporządzona przez biegłych specjalizacji odpowiadających schorzeniom H. M.. Nadto opinia nie została zakwestionowana przez żadną ze stron, w tym również organ rentowy nie zgłaszał do niej zastrzeżeń. Zgodnie z art. 57 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015 r., poz. 748 t.j.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-3, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.

W myśl art. 12 ust. 1, 2 i 3 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Opiniujący biegli, mając na uwadze wiek, wykształcenie i kwalifikacje zawodowe ubezpieczonej, a przede wszystkim jej schorzenia, stwierdzili, że nadal pozostaje ona częściowo niezdolna do pracy do dnia 29 listopada 2017 r.

W związku z powyższym, Sąd na podstawie sporządzonej opinii ustalił, iż ubezpieczona jest okresowo częściowo niezdolna do pracy począwszy od dnia 1 grudnia 2014 r. do dnia 29 listopada 2017 r. Spełniła zatem przesłankę z art. 57 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 12 ust. 3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Nie budzi przy tym wątpliwości, iż H. M. spełnia również pozostałe przesłanki do nabycia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy określone w art. 57 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy, czego organ rentowy nie kwestionował.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c., Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał ubezpieczonej prawo do wnioskowanego świadczenia w okresie od 1 grudnia 2014 r. do 29 listopada 2017 r.