Legislator Case Law & Legislation
IV P 54/15 AI generated

Labor court dismisses disciplinary penalty when employer fails to reject employee's timely objection within statutory period.

Case Number IV P 54/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The labor court dismissed a disciplinary penalty imposed on a teacher for failing to adhere to work organization rules. The teacher argued the penalty was unjustified and that the employer's decision to maintain it was issued after the statutory deadline. The court ruled that the employer's failure to reject the employee's timely objection within the 14-day period constituted acceptance of the objection, thereby nullifying the penalty without needing to assess its substantive merit.

Legislator headnote

AI generated

Art. 109 k.p.; Art. 112 k.p.: Failure of an employer to reject an employee's objection to a disciplinary penalty within the statutory 14-day period constitutes acceptance of the objection, resulting in the penalty's invalidation.

Keywords

AI generated
disciplinary penalty objection acceptance statutory deadline labor law employer liability procedural default nullification of sanction

Cited Legislation

AI generated
Art. 109 k.p.
przebywała na zwolni emu lekarskim to uznać należało, że termin 2 tygodni przewidziany w art. 109 k.p. został zachowany.
Art. 112 k.p.
Zwrócić ponadto należy uwagę, że uregulowanie zawarte w art. 112 k.p. zdanie trzecie w przeciwieństwie do uregulowania zawartego we art.
Art. 102 k.p.c.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c. /-/ sędzia
art. 11 k.p
W uzasadnieniu powódka podniosła, że kara wymierzona jej jest nieuzasadniona i narusza przepisy art. 11 k.p.
art. 112 § 1 k.p
a ponadto decyzja o podtrzymaniu kary wydana została przez pracodawcę po upływie terminu określonego w art. 112 § 1 k.p.
art. 108 § 1 k.p
za nieprzestrzeganie ustalonej organizacji i porządku w procesie pracy wymierzona została powódce na podstawie art. 108 § 1 k.p.
art. 109 k.p
przebywała na zwolni emu lekarskim to uznać należało, że termin 2 tygodni przewidziany w art. 109 k.p.
art. 112 k.p
Zwrócić ponadto należy uwagę, że uregulowanie zawarte w art. 112 k.p.
art. 109 § 3 k.p
zdanie trzecie w przeciwieństwie do uregulowania zawartego we art. 109 § 3 k.p.
art. 102 k.p.c
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV P 54/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15/10/2015 r. Sąd Rejonowy w Kępnie IV Wydział Sąd Pracy w składzie: Przewodniczący: SSR Andrzej Dziuba Protokolant: Kier. sekr. Marzena Wrzalska po rozpoznaniu w dniu 15 października 2015 r. w Kępnie sprawy J. K. przeciwko Zespół Szkół im. (...). w B. o uchylenie kary 1.Uchyla karę nagany nałożoną na powódkę J. K. w dniu 6 lipca 2015roku przez Dyrektora Zespołu Szkół im. (...) w B.. 2.Nie obciąża stron kosztami postępowania w sprawie.

UZASADNIENIE

Dnia 18 sierpnia 2015 r. powódka J. K. wystąpiła przeciwko pozwanemu Zespołowi Szkół im. (...) w B. o uchylenie kary nagany zastosowanej " za nieprzestrzeganie ustalonej organizacji i porządku w procesie pracy". W uzasadnieniu powódka podniosła, że kara wymierzona jej jest nieuzasadniona i narusza przepisy art. 11 k.p. a ponadto decyzja o podtrzymaniu kary wydana została przez pracodawcę po upływie terminu określonego w art. 112 § 1 k.p. W odpowiedzi na pozew z dnia 8 września 2015 r., pozwany reprezentowany przez Dyrektora Szkoły T.

M. wniósł o oddalenie powództwa wskazując, że wymierzenie kary powódce było uzasadnione a decyzja o podtrzymaniu kary wydana została przez pracodawcę po przepisowym terminie ze względu na nieobecność w pracy. Reprezentująca zaś w tym czasie pracodawcę wicedyrektor J. R. nie mogła takiej decyzji wydać, ponieważ sama jest świadkiem w tej sprawie. Sąd ustalił, co następuje: Powódka jest zatrudniona u pozwanego na stanowisku nauczyciela. dowód: aktach osobowych powódki, wyjaśnienia stron – okoliczność niesporna. W dniu 28 maja 2015 r. zgodnie z przydzielonym dla powódki planem pracy powinna ona od godziny 10 do 11.30 pracować w bibliotece porządkując dokumentację i księgozbiór.

Ze względu na fakt, że w tym czasie na terenie szkoły odbywały się uroczystości związane z obchodami Dnia Dziecka powódka faktycznie nie przebywała w miejscu dla niej wyznaczonym a z własnej inicjatywy poszła pomagać przy pilnowaniu dzieci podczas uroczystości. Ponieważ Dyrektor chciała spotkać się z powódką aby wręczyć jej wypowiedzenie kilkakrotnie wysyłała pracownika – sekretarkę do miejsca, w którym powódka powinna świadczyć pracę z poleceniem stawienia się u niej. Ponieważ powódki nie było na stanowisku pracy wezwania te początkowo okazały się nieskuteczne.

Dopiero wówczas kiedy sekretarka odnalazła powódkę w miejscu organizowanego występu przekazała jej wiadomość, że ma stawić się u Dyrektora. Powódka otrzymawszy taką wiadomość przed dotarciem do gabinetu dyrektora zasłabła i od 28 maja 2015 r. do 25 czerwca 2015 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim. Dowód; kserokopie zwolnień lekarskich w aktach IV.P.39/15, zeznania świadka J. R. k- 24 akt, wyjaśnienia stron. Po powrocie powódki ze zwolnienia lekarskiego i po wysłuchaniu jej przez Dyrektora Szkoły co do stawianych zarzutów dniu 3 lipca 2015 r. , pismem z dnia 6 lipca 2015 r. doręczonym powódce w dniu 7 lipca 2015 r. za nieprzestrzeganie ustalonej organizacji i porządku w procesie pracy wymierzona została powódce na podstawie art. 108 § 1 k.p. kara nagany.

Dowód: nagana k- 22, wyjaśnienia stron Pismem z dnia 13 lipca 2015 r. nadanym w placówce pocztowej w dniu 13 lipca 2015 r. powódka złożyła sprzeciw od wymierzonej jej kary nagany wskazując na rażące naruszenie przepisów dotyczących udzielania kary porządkowej. Pismo- sprzeciw doręczone zostało na adres pozwanego w dniu 20 lipca 2015 r. Dowód: potwierdzenie odbioru k- 5-6, sprzeciw i notatka na sprzeciwie k- 27, wyjaśnienia stron. Dyrektor pozwanej placówki T. M. od dnia 20 lipca 2015 r. do dnia 10 sierpnia 2015 r. przebywała na urlopie wypoczynkowym.

W okresie jej nieobecności obowiązki Dyrektora miał powierzone Wicedyrektor J. R. dowód:zaświadczenie k- 13 akt , wyjaśnienia strony pozwanej Po wpłynięciu sprzeciwu, mimo, że Dyrektor Szkoły przebywała na urlopie wypoczynkowym, przy okazji załatwiania jeszcze innych spraw szkoły, uznając skuteczność złożonego sprzeciwu pismem z dnia 22 lipca 2015 r. zwróciła się do Komisji Międzyzakładowej (...) – reprezentującej powódkę – o wyrażenie stanowiska w sprawie sprzeciwu od kary nagany wniosła sprzeciw od kary nagany. Dowód: pismo do (...) k- 33, wyjaśnienia strony pozwanej.

Pismem z dnia 29 lipca 2015 r., które wpłynęło do pozwanego dnia 3 sierpnia 2015 r. organizacja związkowa poparła sprzeciw w sprawie nagany dla J. K. wnosząc o przyjęcie, że powód kanie oddaliła się ze swojego stanowiska pracy samowolnie. Dowód: pismo do dyrektora z dnia 29 lipca 2015 r. k- 28. Pismem z dnia 11 sierpnia 2015 r. sprzeciw powódki od wymierzonej kary nagany został odrzucony, o czym zawiadomiono powódkę przesyłając jej odpis pisma pocztą dowód:pismo odrzucające sprzeciw i dowód nadania k- 29 i 29 a W dniu 18 sierpnia 2015 r. powódka złożyła pozew o uchylenie kary nagany.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: -zeznań świadka J. R. k- 24 - wyjaśnień stron - k. 31, -dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wskazanych w uzasadnieniu oraz a aktach IV.P. 39/15 akt osobowych powódki. Sąd dał w pełni wiarę zarówno wyjaśnieniom powódki jak i wyjaśnieniom pozwanego, albowiem są one spójne i logiczne, a nadto korespondowały z sobą wzajemnie oraz z dokumentami zgromadzonymi w aktach sprawy. Dokumentom zgromadzonym w aktach sprawy Sąd dał wiarę w pełni, albowiem ich autentyczność i wiarygodność nie były kwestionowane przez strony, a Sąd nie znalazł podstaw, by czynić to z urzędu.

Sąd dał wiarę również zeznaniom świadka J. R. bowiem są one szczere kompletne i znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo J. K. okazało się uzasadnione. Zgodnie z art. 108 § 1 k.p. - za nieprzestrzeganie przez pracownika ustalonej organizacji i porządku w procesie pracy, przepisów bhp, przepisów przeciwpożarowych a także przyjętego sposobu potwierdzania przybycia i obecności w pracy oraz usprawiedliwiania nieobecności w pracy pracodawca może stosować kare upomnienia lub nagany (…) Zgodnie z art. 109 k.p., kara nie może być zastosowana po upływie 2 tygodni od powzięcia wiadomości o naruszeniu obowiązku pracowniczego i po upływie 3 miesięcy od dopuszczenia się tego naruszenia.

Kara może być zastosowana tylko po uprzednim wysłuchaniu pracownika. Jeżeli z powodu nieobecności w zakładzie pracy pracownik nie może być wysłuchany, bieg dwutygodniowego terminu przewidzianego w § 1 nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu do dnia stawienia się pracownika w pracy. Zgodnie z art. 112 § 1 i 2 k.p., pracownik ukarany karą porządkową może w ciągu 7 dni od dnia zawiadomienia o ukaraniu wnieść sprzeciw, który jest rozpatrywany przez pracodawcę po rozpatrzeniu stanowiska reprezentującej pracownika zakładowej organizacji związkowej.

Nieodrzucenie sprzeciwu w ciągu 14 dni od dnia jego wniesienia jest równoznaczne z uwzględnieniem sprzeciwu. Natomiast w razie odrzucenia sprzeciwu przez pracodawcę, ukarany pracownik może w ciągu 14 dni od dnia zawiadomienia o tym fakcie wystąpić do sądu pracy o uchylenie zastosowanej kary porządkowej. Na wstępie ustalić należy zatem datę zastosowania kary porządkowej. W świetle ustalonego przez sąd stanu faktycznego jest to dzień 7 lipca 2015 r. a więc data kiedy powódka otrzymała stosowne zawiadomienie. Biorąc pod uwagę fakt, że powódka w okresie od 28 maja do 25 czerwca 2015 r. przebywała na zwolni emu lekarskim to uznać należało, że termin 2 tygodni przewidziany w art. 109 k.p. został zachowany.

Od czasu dopuszczenia się naruszenia nie upłynął również okres 3 miesięcy. Ponadto wskazać należy, że powódka zachowała 7 dniowy termin do złożenia sprzeciwu wysyłając go za pośrednictwem poczty w dniu 13 lipca 2015 r. (7 do 13 lipca 2015 r.) Ponieważ sprzeciw wpłynął do pozwanego w dniu 20 lipca 2015 r. to od tej daty należy zdaniem sądu liczyć 14 dniowy termin do uwzględnienia lub odrzucenia sprzeciwu. Zatem termin do odrzucenia sprzeciwu mijał z dniem 3 sierpnia 2015 r. Pozwany uchybił zatem 2-tygodniowemu terminowi do odrzucenia sprzeciwu od zastosowanej kary porządkowej czyniąc to dopiero pismem z dnia 11 sierpnia 2015 r.

W ostatnim dniu terminu do odrzucenia sprzeciwu tj. 3 sierpnia 2015 r. pozwany dysponował już stanowiskiem organizacji związkowej reprezentującej powódkę. Pozwany tj Zespół Szkół im. (...) w tym czasie miał możliwość działania przez swoje organy bo przecież w szkole jest dyrektor oraz wicedyrektor, który podczas nieobecności dyrektora wykonuje w imieniu i na rzecz placówki wszelkie niezbędne czynności. Ponadto zwrócić należy uwagę, że sama dyrektor również w tej sprawie podczas wykorzystywania urlopu podejmowała czynność związane z działaniem w imieniu i na rzecz szkoły.

Zdaniem sądu podkreślić dodatkowo należy, że brak jest uregulowań prawnych, z których wynikałoby, że osoba będąca świadkiem zdarzeń wyłączona jest od działania w tym zakresie jako podmiot reprezentujący jednostkę. Zwrócić ponadto należy uwagę, że uregulowanie zawarte w art. 112 k.p. zdanie trzecie w przeciwieństwie do uregulowania zawartego we art. 109 § 3 k.p. nie zawiera żadnych możliwości zawieszenia biegu terminu 14 dniowego do uwzględnienia lub odrzucenia sprzeciwu. Uregulowanie zawarte w art. 112 zdanie 3 jednoznacznie określa, że nieodrzucenie sprzeciwu w ciągu 14 dni od dnia jego wniesienia jest równoznaczne z uwzględnieniem sprzeciwu.

Pozwany nie odrzucił w terminie do 3 sierpnia 2015 r. sprzeciwu. Uznać zatem należało, że został on uwzględniony. Biorąc pod uwagę fakt, że powódka zachowała 14 dniowy termin do wystąpienia do sądu o uchylenie zastosowanej wobec niej kary sprawa podlegała rozpoznaniu i z przyczyn wskazanych wyżej wyrokiem z dnia 15 października 2015 r. orzeczono o uchyleniu kary nałożonej na powódkę w dniu 6 lipca 2015 r. ze względu na uwzględnienie sprzeciwu wobec nieodrzucenia go w terminie. Ponieważ brak działania po stronie pozwanego był równoznaczny z uwzględnieniem sprzeciwu co skutkowało już uchyleniem kary nagany sąd nie zajmował się rozstrzyganiem zasadności przyczyn wskazanych w uzasadnieniu kary.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c. /-/ sędzia