Legislator Case Law & Legislation
II Cz 758/15 AI generated

Court dismissed appeal against seizure order, ruling third party had no right to object during execution.

Case Number II Cz 758/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the creditor's appeal, upholding the lower court's decision to revoke the seizure order. The lower court had found that a third party, who claimed ownership of a trailer, was present during the seizure and refused to sign the protocol, arguing the item belonged to them. The appellate court determined that since the trailer was located at the debtor's business premises and registered to the debtor, it was in the debtor's possession, not the third party's. Consequently, the seizure was lawful under the relevant execution code provisions, and the third party must seek remedies through a separate counter-execution lawsuit rather than objecting to the seizure itself.

Legislator headnote

AI generated

Art. 845 § 1 zd. 1 k.p.c.; Art. 845 § 2 k.p.c.; Art. 841 k.p.c.: A third party claiming ownership of seized movable property must file a counter-execution lawsuit; they cannot object to the seizure if the property is in the debtor's possession.

Keywords

AI generated
execution seizure third party rights possession of goods counter-execution lawsuit business premises execution supervision movable property

Cited Legislation

AI generated
Art. 845 § 1 zd. 1 k.p.c.
(3), co uzasadniało jej zajęcie na podstawie art. 845 § 1 zd. 1 k.p.c. Jako bezzasadne zatem należy uznać rozważania spełnienia przesłanek zajęcia ruchomości na podstawie art.
Art. 845 § 2 k.p.c.
W ocenie Sądu I instancji zajęcie to nastąpiło jednak z naruszeniem dyspozycji art. 845 § 2 zd.
Art. 841 k.p.c.
Osoba trzecia, która rości sobie prawo własności do zajętej w ten sposób rzeczy, może dochodzić swoich praw jedynie w trybie powództwa przeciwegzekucyjnego przewidzianego w art. 841 k.p.c. (por.
Art. 759 § 2 k.p.c.
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 1991 r., IV CR 550/90, LEX nr 9051) Mając na uwadze powyższe rozważania już z tej przyczyny należy uznać, że nie było podstaw do uchylenia zajęcia przedmiotowej ruchomości przez Sąd I instancji w trybie art. 759 § 2 k.p.c. Z uwagi na powyższe, na podstawie art.
Art. 386 k.p.c.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 386 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. i art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
i art. 13 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
art. 759 § 2 k.p.c
W konsekwencji Sąd a quo uznał, że stanowi to podstawę do uchylenia dokonanego zajęcia i wstrzymania czynności egzekucyjnych dotyczących przedmiotowej czynności w ramach czynności nadzorczych na podstawie art. 759 § 2 k.p.c.
art. 233 § 1 k.p.c
Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 233 § 1 k.p.c.
art. 845 § 2 k.p.c
(1) złożonych w sprawie IC 1783/14,z których wynika, że sprzedaż przedmiotowej wagi miała miejsce dla pozoru, w celu uniknięcia egzekucji z tej rzeczy; jak również - art. 845 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
IV CR 550/90
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 1991 r., IV CR 550/90, LEX nr 9051) Mając na uwadze powyższe rozważania już z tej przyczyny należy uznać, że nie było podstaw do uchylenia zajęcia przedmiotowej ruchomości przez Sąd I instancji w trybie art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cz 758/15 POSTANOWIENIE K., dnia 19 stycznia 2016 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt Sędziowie: SSO Barbara Mokras SSO Janusz Roszewski – spr. po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2016 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku dłużnika K. A. (1) z udziałem wierzyciela D. M., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo – Handlowo – Usługowe (...) z siedzibą w K. w przedmiocie nadzoru w sprawie prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kaliszu D. T. o sygn. akt KM 9/14 w przedmiocie zażalenia wierzyciela na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 19 października 2015 r., sygn. akt I Co 2951/15 p o s t a n a w i a : uchylić zaskarżone postanowienie. SSO Barbara Mokras SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski Sygn. akt II Cz 758/15

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Kaliszu uchylił w części czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kaliszu D. T. w sprawie egzekucyjnej o sygn. akt KM 9/14 z dnia 18 lutego 2014 r. dotyczącą egzekucji z ruchomości w postaci zajęcia ruchomości - wagi najazdowej stalowej dla pojazdów typ (...) 60/18” i nakazał Komornikowi wstrzymanie czynności egzekucyjnych dotyczących w/w rzeczy ruchomej. W uzasadnieniu wskazano, że w trakcie dokonywania w/w czynności egzekucyjnej obecny był T. A. (1), który przedstawił Komornikowi fakturę z dnia 30 grudnia 2013 r. nr (...), dokumentującą czynność zakupu przez siebie przedmiotowej wagi od dłużnika K.

A. (2), wskazując, że jest jej właścicielem i odmawiając podpisania protokołu zajęcia ruchomości. Pomimo tego, Sąd Rejonowy uznał, że przedmiotowa rzecz ruchoma stanowi własność dłużnika K. M., która w chwili zajęcia znajdowała się we współwładaniu dłużnika i T. A. (1), co upoważniało Komornika do jej zajęcia. W ocenie Sądu I instancji zajęcie to nastąpiło jednak z naruszeniem dyspozycji art. 845 § 2 zd. 2 k.p.c., tj. bez zgody osoby trzeciej albo przyznania, że stanowi ona własność dłużnika. W konsekwencji Sąd a quo uznał, że stanowi to podstawę do uchylenia dokonanego zajęcia i wstrzymania czynności egzekucyjnych dotyczących przedmiotowej czynności w ramach czynności nadzorczych na podstawie art. 759 § 2 k.p.c. Od powyższego orzeczenia wierzyciel wniósł zażalenie zaskarżając je w całości i domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. poprzez pominięcie dowodu z zeznań T. A. (1) złożonych w sprawie IC 1783/14,z których wynika, że sprzedaż przedmiotowej wagi miała miejsce dla pozoru, w celu uniknięcia egzekucji z tej rzeczy; jak również - art. 845 § 2 k.p.c. poprzez przyjęcie, że istniały przeszkody do dokonania zajęcia przedmiotowej wagi z uwagi na fakt, że przedmiotowa waga została zajęta w miejscu prowadzenia przez dłużnika działalności gospodarczej, a zatem nie znajdowała się ona we władaniu T.

A. (2), lecz we władaniu dłużnika. W odpowiedzi na zażalenie dłużnik wniósł o jego oddalenie w całości oraz o zasądzenie od wierzyciela na rzecz dłużnika kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym według norm przepisanych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z danych zarejestrowanych w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej (k. 29 akt ), miejsce wykonywania działalności gospodarczej dłużnika K. A. (1) zostało oznaczone pod adresem: K. 52, (...)-(...) S., natomiast jako adres do doręczeń wskazano: K. 52a, (...)-(...) S.. Z treści protokołu zajęcia ruchomości z dnia 18 lutego 2014 r. wynika, że przedmiotowa waga najazdowa stalowa dla pojazdów typ (...) 60/18” została zajęta na nieruchomości położonej pod adresem:

K. 52a, (...)-(...) S. (k. 57 akt Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kaliszu D. T. KM 9/14), która – jak wynika z wypisu z rejestru gruntów sporządzonego na dzień 19 lutego 2014 r. - stanowiła własność dłużnika K. A. (1) (k. 75 akt Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kaliszu D. T. KM 9/14). Wynika z tego, że w chwili zajęcia przedmiotowa waga znajdowała się co najmniej we władaniu dłużnika K. A. (1), nie zaś osoby trzeciej tj T. A. (3), co uzasadniało jej zajęcie na podstawie art. 845 § 1 zd. 1 k.p.c. Jako bezzasadne zatem należy uznać rozważania spełnienia przesłanek zajęcia ruchomości na podstawie art. 845 § 1 zd. 2 k.p.c., które dotyczą sytuacji, gdy zajęta ruchomość znajduje się w wyłącznym władaniu osoby trzeciej.

Osoba trzecia, która rości sobie prawo własności do zajętej w ten sposób rzeczy, może dochodzić swoich praw jedynie w trybie powództwa przeciwegzekucyjnego przewidzianego w art. 841 k.p.c. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 1991 r., IV CR 550/90, LEX nr 9051) Mając na uwadze powyższe rozważania już z tej przyczyny należy uznać, że nie było podstaw do uchylenia zajęcia przedmiotowej ruchomości przez Sąd I instancji w trybie art. 759 § 2 k.p.c. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 386 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

SSO Barbara Mokras SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski