Appeal dismissed for lack of argument; court upheld first instance verdict on witness credibility.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the defendant's appeal against a first-instance conviction for a traffic offense. The defendant argued that police witness testimony was unreliable but failed to provide substantive counter-arguments or address the court's reasoning. Consequently, the court upheld the original verdict, finding the evidence assessment logical, comprehensive, and compliant with legal requirements.
Legislator headnote
AI generatedart. 437 § 1 k.p.k.; art. 109 § 2 k.p.w.; art. 636 § 1 k.p.k.; art. 119 k.p.w. 1: An appeal is inadmissible if the appellant merely expresses dissatisfaction with the court's evaluation of evidence without providing substantive arguments or addressing the reasoning of the first-instance judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt VI Ka 84/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 marca 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Bożena Żywioł Protokolant Marzena Mocek przy udziale przedstawiciela KMP w G. sierż.sztab. R. W. po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 r. sprawy E. R. ur. (...) w B., syna A. i M. obwinionego z art. 86§2 kw na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej z dnia 30 listopada 2015 r. sygnatura akt VI W 477/15 na mocy art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 109 § 2 kpw i art. 636 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw 1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;
2. zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane wydatki postępowania odwoławczego w kwocie 50 (pięćdziesiąt) złotych i wymierza mu opłatę za II instancję w kwocie 30 (trzydzieści) złotych. VI Ka 84/16
UZASADNIENIE
Od wyroku Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej z dnia 30 listopada 2015r., sygn.akt VI W 477/15, apelację wniósł obwiniony E. R.. Sąd Okręgowy uznał apelację za niezasadną. Apelujący ograniczył się bowiem do postawienia tezy o niewiarygodności zeznań świadków – funkcjonariuszy Policji, natomiast nawet nie podjął próby rzeczowego odniesienia się do toku rozumowania sądu pierwszej instancji przedstawionego w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, w którym wskazano z jakiego powodu relacjom świadków przydano walor wiarygodności.
Skarżący polemizuje z ocenami i wnioskami sądu bazując w wielu miejscach na obraźliwym słownictwie, natomiast abstrahuje całkowicie od argumentacji merytorycznej. W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy uznaje za wystarczające stwierdzenie, że ocena dowodów dokonana przez sąd meriti jest prawidłowa, gdyż czyni zadość wymogom wskazanym w art. 7 kpk, mającym odpowiednie zastosowanie w sprawie o wykroczenie. Jest bowiem oceną logiczną, wszechstronną, zgodną z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego. Sąd Rejonowy przekonująco wskazał, że zeznania świadków, którzy w sposób jednoznaczny obciążają obwinionego, są spójne, konsekwentne i korespondują ze sobą.
Brak jest też jakichkolwiek racjonalnych powodów, dla których należałoby przyjąć, że policjanci – osoby całkowicie obce w stosunku do obwinionego, w tak stanowczy i jednoznaczny sposób obciążyli obwinionego bezpodstawnie. Dokonane przez świadków obserwacje zostały poczynione w czasie pełnienie przez policjantów służby i właśnie z racji swoich obowiązków służbowych podjęli oni interwencję wobec obwinionego, jako pieszego, który swoim zachowaniem stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. W efekcie prawidłowej oceny dowodów sąd pierwszej instancji poczynił trafne ustalenia faktyczne, dokonał poprawnej subsumcji tych ustaleń pod przepisy prawa materialnego i wymierzył obwinionemu adekwatną karę.
Z naprowadzonych względów wyrok Sądu Rejonowego został utrzymany w mocy, co skutkowało obciążeniem obwinionego kosztami procesu za postępowanie odwoławcze.