Appeal for retrial dismissed due to missed three-month filing deadline for lack of representation claim.
Legislator summary
AI generatedThe court rejected the appeal for retrial filed by A.D.(2) regarding a property acquisition by prescription case. The appellant argued she lacked effective legal representation, but the court found she knew of the adverse ruling in 2010 yet filed the retrial request in 2011. Consequently, the court held the three-month statutory deadline for filing the appeal had expired, leading to its dismissal under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 407 § 1 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: An appeal for retrial based on lack of effective legal representation must be filed within three months of acquiring knowledge of the ruling; failure to meet this deadline results in dismissal regardless of the merits of the original claim.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V Ca 2885/12 POSTANOWIENIE Dnia 17 lipca 2013 r. Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny-Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Beata Gutkowska (spr.) Sędziowie: SO Oskar Rudziński SR del. Marcin Polakowski Protokolant: sekr. sądowy Grażyna Dwórznik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2013 r. w Warszawie sprawy z wniosku A. D. (1), J. D. i T. K. z udziałem A. D. (2), A. D. (3), M. D., W. D., A. G., (...)i H. S. zasiedzenie na skutek skargi A. D. (2) o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 listopada 2008 r. w sprawie V Ca 644/08 postanawia: odrzucić skargę. Sygn. akt V Ca 2885/12
UZASADNIENIE
W skardze o wznowienie postępowania wniesionej do Sądu Okręgowego w dniu 9 maja 2011 roku A. D. (2) wniosła o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt V Ca 644/08 wskazując jako podstawę wznowienia fakt, że nie brała ona udziału w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nabycia nieruchomości w drodze zasiedzenia, w wyniku czego była pozbawiona możliwości skutecznego działania (art. 401 pkt 2 k.p.c.).
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Skarga o wznowienie podlegała odrzuceniu. Należy wskazać, iż zgodnie z art. 407§1 k.p.c. skargę o wznowienie wnosi się w terminie trzymiesięcznym, który liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą wznowienia jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona. Trzeba podnieść, iż ww. trzymiesięczny termin na wniesienie skargi o wznowienie postępowania nie powinien być liczony od wydania prawomocnego postanowienia odrzucającego wniosek skarżącej o stwierdzenie zasiedzenia (co nastąpiło w dniu 28 lutego 2011 roku), lecz od daty, kiedy skarżąca powzięła wiedzę o orzeczeniu zapadłego w sprawie V Ca 644/08 wydanego w postępowaniu, które wnioskodawczyni chce wznowić.
W tym stanie rzeczy należało uznać, iż termin powyższy nie został przez wnioskodawczynię zachowany, o czym niewątpliwie świadczy fakt, iż występując z wnioskiem o zasiedzenie w dniu 24 lutego 2010 roku posiadała ona już informacje o niekorzystnym rozstrzygnięciu zapadłym w sprawie V Ca 644/08. Wszelkie wątpliwości w tym zakresie zostały rozwiane w piśmie z dnia 4 maja 2010 roku podpisanego przez skarżącą i złożonego do sprawy I Ns 131/10, w którym wskazała ona, iż orzeczeniem w sprawie V Ca 644/08 Sąd Okręgowy zmienił postanowienie Sądu I instancji i wniosek o zasiedzenie oddalił.
Tym samym należało przyjąć, iż najpóźniej w tej dacie wnioskodawczyni powzięła wiadomość o wyniku postępowania o zasiedzenie zainicjowanego przez A. D. (1). Fakt posiadania wiedzy o postępowaniu w sprawie V Ca 644/08 w 2010 roku, kiedy to A. D. (2) wystąpiła z własnym wnioskiem o stwierdzenie zasiedzenia, potwierdziła także skarżąca w swych zeznaniach złożonych w dniu 17 lipca 2013 roku. W tym stanie rzeczy należało uznać, że złożenie skargi o wznowienie postępowania w dniu 9 maja 2011 roku było spóźnione i jako takie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 410§1 k.p.c. Jednakże w ocenie Sądu Okręgowego rozpoznającego niniejszą sprawę, wbrew stanowisku Sądu Rejonowego dla m.st.
Warszawy w Warszawie zawartym w postanowieniu z dnia 26 października 2010 roku (sygn. akt I Ns 131/10), nic nie stoi na przeszkodzie, by mimo prawomocnego rozstrzygnięcia kwestii zasiedzenia nieruchomości w stosunku do A. D. (1)jego małżonka wystąpiła z tożsamym wnioskiem o zasiedzenie tej samej nieruchomości. Jej sytuacja prawna, która nie była przecież wcześniej badana, może bowiem dawać podstawy do uwzględnienia takiego wniosku wobec A. D. (2)i nie można w tym zakresie mówić o powadze rzeczy osądzonej. Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy orzekł na zasadzie art. 410 § l k.p.c.