Appeal dismissed; plaintiff cannot sue individual partners for company debt without separate action.

Sygn. akt III Ca 1102/15

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2015 roku w sprawie z powództwa A. K. przeciwko W. Z. o zapłatę Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi oddalił powództwo. Apelację od powyższego wyroku wniósł powód, wnosząc o zasądzenie kwoty 335,18 zł z odsetkami na dzień 2 lipca 2015 roku oraz kwotę 13,60 zł tytułem kosztów podróży. W uzasadnieniu apelacji powód wskazał, że zasądzony od dłużnika Kancelarii (...) dług komornik nie wyegzekwował, zaś od drugiego dłużnika T. B. wyrok zapadł już na pierwszym posiedzeniu i z dniem 18 marca 2015 roku jest prawomocny.

Wskazał również, że wobec pozwanego dłużnika została zachowana w całości procedura o zwrot zasądzonego długu jak i w postępowaniu sądowym. Pozwany odbierał korespondencję i tylko jego wolą było stawiennictwo w tym przewlekłym postępowaniu. Sąd po celowym przewlekłym postępowaniu oddalił powództwo i uczynił to za późno, wskazując, że o ile nie chciał zasądzenia długu powinien odrzucić pozew, a nie uczynił tego, narażając powoda na niepotrzebne koszty i stres. Powód podniósł, że oddalenie powództwa po bezpodstawnym przewlekłym postępowaniu jest zabronione, zaś apelacja zasadna.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

apelacja nie jest zasadna i podlega oddaleniu. Wbrew zapatrywaniom apelującego, zaskarżone orzeczenie należało uznać za prawidłowe, stanowiące wynik właściwej oceny zebranego materiału dowodowego. Sąd Okręgowy podziela poczynione przez Sąd pierwszej instancji ustalenia i w konsekwencji przyjmuje za swoje, uznając za zbędne powielanie ich w całości w treści niniejszego uzasadnienia. W ocenie Sądu odwoławczego Sąd I instancji w sposób właściwy zastosował również odpowiednie przepisy prawne do stanu faktycznego niniejszej sprawy.

Podstawą oddalenia powództwa stanowiło uznanie przez Sąd I instancji nieodpowiedniego wyboru trybu postępowania. Jak słusznie zważył Sąd Rejonowy powód dysponuje tytułem egzekucyjnym wydanym przeciwko Kancelarii (...) spółce jawnej w Ł., zaś egzekucja prowadzona przeciwko spółce okazała się bezskuteczna, co znalazło potwierdzenie w postanowieniu komornika sądowego z dnia 5 grudnia 2012 roku. W tym stanie rzeczy wobec bezskuteczności egzekucji z majątku spółki, pozostałą część niewyegzekwowanej należności z przedmiotowego tytułu wykonawczego powód mógł dochodzić z majątków osobistych wspólników spółki jawnej i podstawie art. 778 1 k.p.c. miał możliwość uzyskania tytułu wykonawczego przeciwko W.

Z. bez potrzeby wytaczania odrębnego powództwa, które Sąd trafnie uznał za niedopuszczalne. Stanowisko to Sąd Okręgowy w pełni podzielił, nie dostrzegając w nim żadnej nieprawidłowości. Skarżący natomiast nie przedstawił jakichkolwiek merytorycznych argumentów, które podważałyby prawidłowość poczynionych przez Sąd Rejonowy ustaleń jak i zaskarżonego rozstrzygnięcia. Apelacja powoda i wyrażone w niej stanowisko sprowadzające się do wykazania, iż wobec pozwanego dłużnika została zachowana w całości procedura o zwrot zasądzonego długu stanowi jedynie niczym nieuzasadnioną polemikę z prawidłowymi i nieobarczonymi jakimkolwiek błędem ustaleniami Sądu pierwszej instancji.

Podnoszone również w apelacji okoliczności dotyczące prowadzenia przez Sąd I instancji postępowania w sposób przewlekły, narażając powoda na niepotrzebne koszty i stres nie mają w niniejszej sprawie znaczenia. Wskazać bowiem należy, że zarzut dotyczący przewlekłości postępowania podlega odrębnemu zaskarżeniu, tj. w drodze skargi. Tym samym nie może być przedmiotem zarzutu apelacji, zaś okoliczności w tym zakresie pozostają bez wpływu na trafność zaskarżonego wyroku. Z powyższych względów, na podstawie art. 385 k.p.c., Sąd Okręgowy oddalił apelację.