Legislator Case Law & Legislation
I C 2393/15 AI generated

Court upheld a default judgment for loan repayment and corrected a clerical error in interest calculation dates.

Case Number I C 2393/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court upheld the original default judgment ordering the defendant to repay the loan principal, late fees, and costs. The defendant had successfully objected to the venue, arguing the assignment agreement only covered the principal and commission, excluding penalty interest, and claimed false facts regarding the assignee bank. The court found the assignment valid under the Civil Code, noting that notification of the debtor is not required for the transfer to be effective, and rejected the venue objection as the original court remained competent. Consequently, the judgment was confirmed in full, with a clerical correction made to the interest start date.

Legislator headnote

AI generated

Art. 509 k.c.; Art. 512 k.c.; Art. 347 k.p.c.; Art. 350 k.p.c.: The transfer of a claim without the debtor's consent is valid if not prohibited by law or contract, and the debtor's notification is not a condition for the transfer's effectiveness; courts may correct obvious clerical errors in judgments.

Keywords

AI generated
assignment of claim default judgment clerical error correction penalty interest venue objection civil code provisions procedural law

Cited Legislation

AI generated
Art. 509 k.c.
Art. 512 k.c.
Rozwiązaniem chroniącym dłużnika na wypadek, gdyby ten, działając w dobre wierze spełnił świadczenie w odniesieniu do osoby nieuprawnionej, jest przepis art. 512 kc, wprowadzający regułę, zgodnie z którą cedent (dotychczasowy wierzyciel) zobowiązany jest powiadomić dłużnika o dokonanym przelewie.
Art. 347 k.p.c.
W związku z powyższym, w oparciu o wskazane wyżej przepisy, na podstawie art. 347 kpc Sąd utrzymał w całości w mocy wyrok zaoczny Sądu Rejonowego w Elblągu IX Wydziału Cywilnego z dnia 21 lipca 2015r., wydany w sprawie o sygn.
Art. 350 k.p.c.
W punkcie II sentencji wyroku Sąd dokonał sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej na podstawie art. 350 kpc, poprzez wpisanie daty naliczania odsetek umownych „06 lutego 2014r.” w miejsce: „06 lutego (...).”.
Art. 98 k.p.c.
alk IX C 1724 upr (pkt I sentencji wyroku), przy czym na koszty procesu zgodnie z art. 98 kpc w zw.
§ 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r.
z § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 2393/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 stycznia 2016 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy I Wydział Cywilny w składzie następującym Przewodniczący: SSR Monika Pieczara Protokolant: Monika Żuberek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 stycznia 2016 roku w Ś. sprawy z p o w ó d z t w a B. (...) (...) z siedzibą w G. p r z e c i w k o C. L. o zapłatę kwoty 6.584,42 zł I. utrzymuje w całości w mocy wyrok zaoczny Sądu Rejonowego w Elblągu IX Wydziału Cywilnego z dnia 21 lipca 2015r., wydany w sprawie o sygn. akt IX C 1724/14 upr. II. dokonuje sprostowania w wyroku zaocznym wskazanym w pkt I daty naliczania odsetek umownych poprzez wpisanie: „06 lutego 2014r.” w miejsce: „06 lutego (...).”.

UZASADNIENIE

B. (...) (...) z siedzibą w G. wniósł o zasądzenie od pozwanego C. L. kwoty 6.584,42 zł z odsetkami umownymi w wysokości równej czterokrotności aktualnej wysokości stopy kredytu lombardowego NBP liczonymi od dnia wniesienia pozwu oraz o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kwoty 1.200 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego oraz kwoty 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W uzasadnieniu pozwu strona powodowa wskazała, że pozwany nie wywiązał się z umowy kredytu gotówkowego, zawartej w dniu 13.03.2008r., w związku z czym w księgach strony powodowej widnieje zadłużenie, na które składa się: niespłacona kwota należności głównej w wysokości 1.289,32 zł, odsetki za opóźnienie w spełnieniu świadczenia w wysokości 5.213,87 zł i koszty w wysokości 81,23 zł.

W dniu 21 lipca 2015r. pod sygnaturą akt IX (...) upr Sąd Rejonowy w Elblągu wydał wyrok zaoczny zgodnie z żądaniem pozwu. Od powyższego wyroku zaocznego pozwany wniósł skutecznie sprzeciw, wnosząc o przekazanie sprawy do sądu właściwego według jego miejsca zamieszkania i podnosząc w nim, że: - w umowie cesji wierzytelności wyraźnie jest zaznaczone, że przedmiotem cesji wierzytelności jest tylko kapitał w wysokości 1.289,32 zł i koszty prowizji w wysokości 414,90 zł, zaś nie są objęte umową odsetki karne z tytułu przeterminowanego długu; - strona powodowa nie próbowała się skontaktować z pozwanym, - w pozwie są podane nieprawdziwe fakty, że umowa cesji wierzytelności została zawarta z Bankiem (...) SA, tymczasem została zawarta z Euro-Bankiem, zaś umowę cesji dołączono na tydzień przed rozprawą z dnia 21.07.2015r.

Postanowieniem z dnia 28 września 2015r. Sąd Rejonowy w Elblągu stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i przekazał rozpoznanie sprawy do tut. Sądu. W odpowiedzi na sprzeciw strona powodowa podtrzymała pozew w całości. Sąd ustalił następujący stan faktyczny C. L. zawarł w dniu 12 marca 2008r. umowę pożyczki o numerze (...) – europożyczka na karcie VISA z (...) Bankiem SA z siedzibą we W., na podstawie której C. L. otrzymał określoną w umowie kwotę pieniężną i zobowiązał się do jej zwrotu na warunkach określonych w tej umowie.

Ponieważ pozwany nie wywiązał się z przyjętego na siebie zobowiązania, bank wypowiedział umowę pożyczki i cała niespłacona kwota należności głównej stała się wymagalna z chwilą uprawomocnienia się wypowiedzenia, tj. w dacie 21 kwietnia 2009r., wraz z kwotą odsetek za opóźnienie w spełnieniu świadczenia. Zgodnie z § 2 pkt 9 umowy oprocentowanie od zadłużenia przeterminowanego liczone jest jako czterokrotność obowiązującej stopy kredytu lombardowego NBP. Zgodnie z § 2 pkt 10 umowy w przypadku niewykonania zobowiązań umownych przez pożyczkobiorcę bank pobiera opłaty za wysyłanie monitów, windykacyjne wizyty terenowe, wysłanie wypowiedzenia umowy pożyczki oraz opłaty administracyjne za pozyskanie danych w wysokości określonej w Tabeli opłat i prowizji pożyczki.

Postanowieniem z dnia 21 października 2010r. w sprawie o sygn. akt I Co (...)Sąd Rejonowy w Świdnicy nadał klauzulę wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu wystawionemu przez (...) Bank SA z siedzibą we W. przeciwko C. L. na podstawie w/w umowy pożyczki. W dniu 26 września 2013r. (...) Bank SA z siedzibą we W. dokonał cesji wierzytelności wynikającej z przedmiotowej umowy pożyczki na rzecz B. (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w G.. Pismem z dnia 30 października 2013r. (...) Bank SA z siedzibą we W. zawiadomił pozwanego o dokonaniu w dniu 26 września 2013r. cesji wierzytelności wynikającej z umowy zawartej dnia 12 marca 2008r. i wezwał pozwanego do zapłaty należności.

Na dzień 22 stycznia 2014r. zadłużenie pozwanego wynosiło: 6.584,42 zł, w tym: kapitał – 1.289,32 zł, odsetki – 5.213,87 zł i koszty – 81,23 zł. Dowód: - wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego z 22.01.2014r. k. 6, - umowa pożyczki nr (...) – europożyczka na karcie VISA z 12.03.2008r. k. 52-56, - postanowienie Sądu Rejonowego w Świdnicy z 21.10.2010, sygn. akt I Co(...) k. 57, - umowa przelewu wierzytelności z 26.09.2013r. k. 58-60, - zawiadomienie o przelewie wierzytelności z 30.10.2013r. wraz z informacją o przetwarzaniu danych osobowych, pismem informacyjnym i pełnomocnictwem k. 61-64.

Sąd zważył co następuje

Powództwo zasługuje na uwzględnienie. Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie dokumentów przedłożonych przez stronę powodową, z których wynika istnienie zobowiązania pozwanego w stosunku do strony powodowej i jego wysokość, a mianowicie: umowy pożyczki nr (...) – europożyczka na karcie VISA z dnia 12.03.2008r. ,wyciągu z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego z dnia 22.01.2014r., umowy przelewu wierzytelności z dnia 26.09.2013r. i pism strony powodowej skierowanych do pozwanego z dnia 30.10.2013r. informujących pozwanego o cesji wierzytelności.

Sąd uznał za wiarygodne dokumenty złożone przez stronę powodową potwierdzające zasadność dochodzonego roszczenia i w oparciu o te dokumenty ustalił stan faktyczny sprawy. Zarzuty zgłoszone przez pozwanego nie podważyły zasadności roszczenia dochodzonego pozwem. W myśl art. 353 § 1 kc zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien to świadczenie spełnić. Stosownie do art. 354 § 1 kc dłużnik powinien wykonać zobowiązanie zgodnie z jego treścią i w sposób odpowiadający jego celowi społeczno – gospodarczemu oraz zasadom współżycia społecznego, a także ustalonymi zwyczajami, o ile takie istnieją w danym zakresie.

Ponieważ pozwany nie regulował terminowo swoich zobowiązań, wierzyciel (...) Bank SA wypowiedział pozwanemu umowę pożyczki i wezwał go do zapłaty całego zadłużenia. Umowę przelewu wierzytelności przewiduje przepis art. 509 kc, z którego wynika, że wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią, chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania, przy czym wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.

Zatem przelew wierzytelności, skutkiem którego dochodzi do zmiany wierzyciela, dokonuje się bez udziału dłużnika. Rozwiązaniem chroniącym dłużnika na wypadek, gdyby ten, działając w dobre wierze spełnił świadczenie w odniesieniu do osoby nieuprawnionej, jest przepis art. 512 kc, wprowadzający regułę, zgodnie z którą cedent (dotychczasowy wierzyciel) zobowiązany jest powiadomić dłużnika o dokonanym przelewie. Przy czym powiadomienie to może nastąpić w dowolnej formie, byleby z jego treści wynikało, że skutkiem umowy przelewu wierzytelności cedent nie jest już wierzycielem, jest nim natomiast cesjonariusz.

Powiadomienie pozwanego o dokonanym przelewie wierzytelności nastąpiło pismem z dnia 30 października 2013r. na jego adres zamieszkania wskazany w treści umowy pożyczki. Należy jednakowoż podkreślić, że zawiadomienie dłużnika o dokonanej cesji wierzytelności nie jest warunkiem koniecznym dla skutecznego dokonania cesji wierzytelności. Na dochodzoną w pozwie należność składają się następujące kwoty: - kapitał w kwocie 1.289,32 zł wyliczony zgodnie z postanowieniami umowy, - odsetki karne banku w łącznej kwocie 5.147,18 zł, naliczane przez bank do dnia cesji wierzytelności w wysokości równej czterokrotności obowiązującej stopy kredytu lombardowego NBP (§ 2 pkt 9 umowy), - koszty banku w wysokości 81,23 zł, naliczone przez bank do dnia cesji wierzytelności (§ 2 pkt 10 umowy), - odsetki naliczone przez stronę powodową po dniu cesji wierzytelności i skapitalizowane na dzień wniesienia pozwu w wysokości 66,69 zł, odpowiadającej wysokości czterokrotności obowiązującej stopy lombardowej NBP.

W związku z powyższym, w oparciu o wskazane wyżej przepisy, na podstawie art. 347 kpc Sąd utrzymał w całości w mocy wyrok zaoczny Sądu Rejonowego w Elblągu IX Wydziału Cywilnego z dnia 21 lipca 2015r., wydany w sprawie o sygn. alk IX C 1724 upr (pkt I sentencji wyroku), przy czym na koszty procesu zgodnie z art. 98 kpc w zw. z § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.

Dz. U. z 2013r., poz. 461 z późn. zm.) składają się: kwota 1.200 zł tytułem wynagrodzenia adwokackiego, kwota 250 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu i kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W punkcie II sentencji wyroku Sąd dokonał sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej na podstawie art. 350 kpc, poprzez wpisanie daty naliczania odsetek umownych „06 lutego 2014r.” w miejsce: „06 lutego (...).”.