Court convicts defendant of intentional injury and grants suspended sentence with compensation.
Legislator summary
AI generatedThe court convicted the defendant of intentional injury under Article 157 of the Criminal Code and imposed a four-month prison sentence suspended for two years. The defendant struck the victim, causing a severe facial fracture and vision impairment, which the court found to be intentional and without legal justification. The judgment includes a civil compensation order for the victim and assigns procedural costs to the defendant.
Legislator headnote
AI generatedArt. 157 § 1 k.k.; Art. 69 § 1, 2 k.k.; Art. 70 § 1 k.k.; Art. 46 § 1 k.k. The court established that a punch causing significant facial injuries constitutes intentional injury, and such conduct lacks justification even when claimed as defense of honor, warranting a suspended sentence and civil compensation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II K 485/15 1 Ds. 1187/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 stycznia 2016 r. Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej II Wydział Karny, w składzie: Przewodniczący: SSR Radosław Gluza Protokolant: Karolina Raszowska przy udziale prokuratora Tomasza Błaszczyka z Prokuratury Rejonowej w Środzie Śląskiej po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 19 stycznia 2016 r. sprawy T. D. (D.) syna M. i D. z d. S. ur. (...) w T. oskarżonego to, że: w dniu 23 sierpnia 2015r. w K. uderzył pięścią w twarz T. B. powodując u niego obrażenia w postaci rozległego stłuczenia twarzoczaszki po stronie lewej z raną tłuczoną łuku brwiowego, krwawieniem i obrzękiem okolicy oczodołu lewego oraz wielomiejscowym, wieloodłamkowym złamaniem kości twarzoczaszki po stronie urazu, zwłaszcza w obrębie oczodołu lewego z następowym pogorszeniem widzenia okiem lewym, przy czym obrażenia te spowodowały u pokrzywdzonego naruszenie czynności narządów ciała oraz rozstrój zdrowia trwających powyżej dni siedmiu, tj. o czyn z art. 157 § 1 k.k.; orzeka:
I. uznaje oskarżonego T. D. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, to jest przestępstwa z art. 157 § 1 k.k. i za to, na podstawie tego przepisu, wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawiesza oskarżonemu wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres 2 (dwóch) lat próby; III. na podstawie art. 46 § 1 k.k. zobowiązuje oskarżonego do zapłaty na rzecz pokrzywdzonego T. B. kwoty 500 zł (pięciuset złotych), tytułem zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną przestępstwem;
IV. na podstawie art. 627 k.p.k. obciąża oskarżonego kosztami procesu, a w tym zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania w sprawie w wysokości 80 zł i na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych, wymierza mu opłatę w wysokości 120 zł.
UZASADNIENIE
WYROKU (ograniczone na podstawie art. 424 § 3 k.p.k. do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku)
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Ustalając sprawstwo i winę oskarżonego T. D. w zakresie zarzucanego mu czynu, sąd stwierdził, iż wyczerpuje on ustawowe znamiona występku z art. 157 § 1 k.k., tak w zakresie strony przedmiotowej, jak i podmiotowej. Zdaniem sądu nie budzi jakichkolwiek wątpliwości, że oskarżony w dniu 23 sierpnia 2015r. w K., uderzył pięścią w twarz pokrzywdzonego T. B., w wyniku czego doznał on obrażeń twarzoczaszki w postaci stłuczeń, obrzęku a przede wszystkim wielomiejscowego i wieloodłamkowego złamania kości twarzoczaszki w obrębie oczodołu lewego z następowym pogorszeniem widzenia okiem lewym.
Obrażenia te zostały szczegółowo opisane w sporządzonej w sprawie opinii sądowo – lekarskiej i skutkowały naruszeniem czynności narządów ciała pokrzywdzonego na czas przekraczający siedem dni. Pomiędzy zachowaniem T. D. a obrażeniami ciała doznanymi przez pokrzywdzonego zachodzi adekwatny związek przyczynowy. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje również na to, że oskarżony działał umyślnie, celowo uderzając w twarz T. B.. Sąd nie dopatrzył się w zachowaniu T. D. jakichkolwiek okoliczności, które wyłączałyby bezprawność jego zachowania czy też zawinienie.
W szczególności nie stanowi takiego faktu podana przez oskarżonego w apelacji motywacja, jaką miało być działanie w „obronie honoru dziewczyny”. Skazując T. D. za zarzucane mu przestępstwo z art. 157 § 1 k.k., sąd wyrokował w trybie art. 343 k.p.k., uwzględniając konsensus jaki został zawarty przez oskarżonego z oskarżycielem publicznym. Wydane przez sąd rozstrzygnięcia w zakresie kary i pozostałych elementów wyroku są zgodne z wnioskiem złożonym przez prokuratora w trybie art. 335 § 1 k.p.k. i odpowiadają przepisom prawa materialnego.
SSR Radosław Gluza