Appeal dismissed because plaintiffs sought invalidation of a non-existent board resolution under Housing Act provisions.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the plaintiffs' claim to invalidate or revoke a housing cooperative board resolution. The lower court found that while a project was presented, the board never formally adopted a final resolution, treating the project as binding instead. The appellate court ruled that the plaintiffs' remedy was unavailable because no valid resolution existed to be challenged under the relevant Housing Act provisions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 43 ust. 3 u.s.m.; Art. 43 ust. 5 u.s.m.: A claim for the invalidation or revocation of a housing cooperative board resolution is inadmissible if no such resolution was formally adopted, as the legal remedy applies only to existing resolutions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IA Ca 307/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 sierpnia 2013 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Robert Obrębski Sędziowie:SA Roman Dziczek (spr.) SA Edyta Jefimko Protokolant: sekr. sąd. Marta Grabowska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2013 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa M. M.-P. i M. P. (1) przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w W. o stwierdzenie nieważności lub uchylenie uchwały na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 4 października 2012 r. sygn. akt II C 1327/11 1. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie pierwszym i trzecim w ten sposób, że oddala powództwo w tej części i zasądza od M. M.-P. i M. P. (1) na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w W. kwoty po 90 zł (dziewięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu;
2. zasądza od M. M.-P. i M. P. (1) na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w W. kwoty po 167,50 zł (sto sześćdziesiąt siedem złotych pięćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym. Sygn. akt I ACa 307/13
UZASADNIENIE
Powodowie – M. P. (2) i M. P. (1) wnieśli o stwierdzenie nieważności ewentualnie o uchylenie uchwały nr(...) podjętej przez zarząd pozwanej Spółdzielni w dniu 12 maja 2010 r. oraz o zobowiązanie pozwanej do złożenia oświadczenia woli o przeniesieniu na rzecz powodów prawa własności lokalu mieszkalnego nr (...) przy ul. (...) w W.. Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w W. (dalej – Spółdzielnia) wniosła o oddalenie powództwa. Wyrokiem z dnia 4 października 2012 r. Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie stwierdził nieważność powołanej wyżej uchwały zarządu Spółdzielni, a w pozostałej części odrzucił pozew i orzekł o kosztach procesu.
Sąd ten ustalił, że w dniu 17 maja 2010 r. powodowie otrzymali zawiadomienie zarządu pozwanej Spółdzielni w przedmiocie opracowania projektu uchwały w sprawie określenia przedmiotu odrębnej własności lokali w nieruchomości przy ul. (...) w W.. Spółdzielnia wskazała, że projekt uchwały zostanie wyłożony 25 maja 2010 r. na okres 14 dni i w tym czasie można składać uwagi i wnioski o jej zmianę. Powodowie w dniu 22 czerwca 2010 r. wnieśli o skorygowanie projektu uchwały, lecz Spółdzielnia uznała, że wniosek ten jest spóźniony i nieuwzględniła go.
Projekt uchwały został przyjęty przez zarząd Spółdzielni w dniu 12 maja 2012 r. i wyłożony w biurze Spółdzielni, a następnie, wobec braku wniosków o zmianę, poza tym, który złożyli powodowie, zarząd pozostawił projekt uchwały bez zmian, traktując go jako ostateczną uchwałę. Z tych też względów zarząd nie doręczył powodom ostatecznej uchwały uznając, że jej treść jest wiadoma wszystkim zainteresowanym osobom. Powiadomienie powodów o uchwale nastąpiło dopiero w dniu 21 czerwca 2011 r., na ich wniosek z 21 lipca 2010 r.
Sąd Okręgowy ustalił także, że w sprawie II C 682/10 zawisła tożsama z żądaniem w niniejszej sprawie, sprawa o zobowiązanie pozwanej do złożenia oświadczenia woli. W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd pierwszej instancji przywołując treść art. 43 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych uznał, że procedowanie pozwanej Spółdzielni było wadliwe, niezgodne z prawem. Podjęty dnia 12 maja 2010 r. projekt uchwały, opatrzony numerem i podpisany członków zarządu został wyłożony w biurze Spółdzielni do wglądu członków, a następnie zarząd uznał projekt za uchwałę ostateczną, nie nadając jej nowego numeru, ani nowej daty; zaniechał też doręczenia na piśmie uprawnionym osobom treści uchwały, wbrew dyspozycji art. 43 ust. 4 u.s.m.
Sąd podkreślił, że przepis art. 43 u.s.m. wyraźnie odróżnia projekt uchwały od samej uchwały. A w niniejszej sprawie doszło do podjęcia jedynie projektu uchwały, który był następnie wyłożony do wglądu. Podjęcie uchwały jest obligatoryjne, nawet jeśli do projektu nie zostaną zgłoszone uwagi lub wnioski o zmianę. Należy także poinformować na piśmie o podjętej uchwale. Doręczenie powodom uchwały nastąpiło dopiero 21 czerwca 2011 r., a zatem nie nastąpiło uchybienie 30 dniowego terminu na jej zaskarżenie. Wszystkie te uchybienia skutkowały uznaniem uchwały za nieważną na podstawie art. 43 ust. 5 u.s.m.
Pozew o nakazanie złożenia oświadczenia podlegał natomiast odrzuceniu, albowiem we wskazanej wyżej sprawie doszło do wcześniejszego zgłoszenia tożsamego roszczenia. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. Apelację w części uwzględniającej powództwo (pkt I i III) złożyła pozwana. Zarzuciła Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 43 ust. 5 u.s.m., art. 328 § 2 k.p.c. i art. 233 § 1 k.p.c. Wniosła o zmianę wyroku w zaskarżonej części i oddalenie powództwa w całości ewentualnie uchylenie wyroku w tej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów procesu za obie instancji.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Apelacja jest uzasadniona z tej zasadniczej przyczyny, że w sprawie brak uchwały zarządu Spółdzielni, o której mowa w art. 43 ust. 3 u.sm., która podlegałaby zaskarżeniu w trybie art. 43 ust. 5 u.s.m. A skoro tak, powodom nie przysługuje roszczenie o stwierdzenie nieważności ewentualnie uchylenie uchwały, na podstawie tego ostatniego przepisu. Sąd Apelacyjny w pełni podziela ustalenia faktyczne Sądu Okręgowego, niesporne zresztą między stronami, że zarząd pozwanej po podjęciu projektu uchwały, który następnie został wyłożony do wglądu w trybie art. 42 ust. 2 u.s.m., nie podjął (następnie) uchwały, stosownie do art. 43 ust. 3 u.s.m., lecz poprzestał na projekcie, traktując go jako obowiązującą uchwałę.
Ustalenia te nie naruszały przepisów powołanych w apelacji pozwanej. Kwestia ta – w szerszym spektrum (i związane z tym kontrowersje) - która wyłoniła się zarówno w praktyce spółdzielni mieszkaniowych, jak i w postępowaniach sądowych w związku z rozstrzyganiem sporów na tym tle, została wyjaśniona w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 24 października 2012 r. (III CZP 55/12, OSNC 2013/3/34). W jej myśl, zarząd spółdzielni mieszkaniowej podejmuje uchwałę określającą przedmiot odrębnej własności lokali w danej nieruchomości, podlegającą zaskarżeniu do sądu, także wtedy, gdy nie zgłoszono wniosków do jej projektu lub zgłoszone wnioski nie zostały uwzględnione w całości (art. 42 ust. 2 w związku z art. 43 ust. 2, 3, 4 i 5 u.s.m.
Sąd Apelacyjny w pełni podziela to stanowisko. Oznacza ono, w realiach sprawy niniejszej, że brak w sprawie uchwały zarządu, o której mowa w art. 43 ust. 3 u.s.m., która mogłaby zostać zaskarżona na podstawie art. 43 ust. 5 u.s.m. Nie było także doręczenia, o którym mowa w art. 43 ust. 4 u.s.m. Doręczenie, które nastąpiło po niespełna roku od wystąpienia powodów, odnosiło się do projektu uchwały, o którym mowa w art. 43 ust. 1 i 2 u.s.m. Reasumując: powodowie nie mogli żądać stwierdzenia nieważności uchwały zarządu albo jej uchylenia, skoro taka nie zapadła.
Te bowiem roszczenia przysługują jedynie wobec istniejącej uchwały zarządu spółdzielni (por. uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2011 r., II CSK 118/11, OSNC 2012/5/64). Powodowie nie wnosili natomiast o ustalenie nieistnienia tej uchwały, rozumianej jako uchwała, o której mowa w art. 43 ust. 3 u.s.m. Z tych względów, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 i art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 k.p.c.