Legislator Case Law & Legislation
X Cz 225/13 AI generated

Appeal dismissed; court upheld dismissal of paternity suit due to valid settlement agreement. Appeal rejected for lack of grounds. Appeal dismissed; settlement valid; no grounds for appeal found.

Case Number X Cz 225/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against the first-instance decision to terminate proceedings based on a settlement agreement. The appellant argued the agreement violated social norms and was invalid due to lack of knowledge regarding its effective date and potential errors. The court rejected these claims, finding no specific legal grounds for invalidity and noting that general assertions did not meet the statutory requirements for challenging a settlement.

Legislator headnote

AI generated

Art. 355 § 1 k.p.c.; Art. 918 § 1 k.c.; Art. 203 § 4 k.p.c.; Art. 223 § 2 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: A settlement agreement validly terminates proceedings, and an appeal against such dismissal requires specific, substantiated grounds for invalidity, not merely general assertions of error or violation of social norms.

Keywords

AI generated
settlement agreement termination of proceedings appeal dismissal invalidity of consent paternity suit

Cited Legislation

AI generated
Art. 355 § 1 k.p.c.
Stosownie do dyspozycji przepisu art. 355 § 1 k.p.c., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne.
Art. 918 § 1 k.c.
Jeśli chodzi o powoływany przez skarżącą błąd co do realności i skuteczności zawartej ugody, to nie zauważa ona, że zgodnie z art. 918 § 1 k.c.
Art. 203 § 4 k.p.c.
Podnoszone przez skarżącą zarzuty nie wskazują, aby zawarta ugoda była sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzała do obejścia prawa (art. 203 § 4 w zw.
Art. 223 § 2 k.p.c.
Art. 385 k.p.c.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. należało oddalić zażalenie.
art. 355 § 1 k.p.c
Stosownie do dyspozycji przepisu art. 355 § 1 k.p.c., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne.
art. 918 § 1 k.c
Jeśli chodzi o powoływany przez skarżącą błąd co do realności i skuteczności zawartej ugody, to nie zauważa ona, że zgodnie z art. 918 § 1 k.c.
art. 223 § 2 k.p.c
art. 385 k.p.c
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 385 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt X Cz 225/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 września 2013 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy Wydział X Cywilny Rodzinny w składzie: Przewodniczący: SSO Hanna Nowak Sędziowie: SO Małgorzata Koźmińska (spr.) SO Anna Pochylczuk po rozpoznaniu w dniu 25 września 2013 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa małoletniego E. J. reprezentowanego przez matkę B. J. przeciwko Z. N. o ustalenie ojcostwa i alimenty na skutek zażalenia powódki B. J. na postanowienie Sądu Rejonowego w Świeciu III Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia 21 czerwca 2013 r. o umorzeniu postępowania postanawia oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2013 roku Sąd Rejonowy w Świeciu umorzył postępowanie w sprawie z powództwa małol. E. J. reprezentowanego przez matkę B. J. o ustalenie ojcostwa i alimenty prowadzonej pod sygn. akt III RC 99/13. Sąd Rejonowy wskazał, że przedstawicielka ustawowa małoletniego powoda wniosła pozew o ustalenie ojcostwa oraz zasądzenie alimentów w kwocie 1.000 zł miesięcznie. Na rozprawie dnia 21 czerwca 2013 r. strony doszły do porozumienia, co do zakresu renty alimentacyjnej oraz zawarli stosowną ugodę, która zdaniem Sądu nie była sprzeczna z zasadami współżycia społecznego ani nie zmierzała do obejścia prawa. Powyższe postanowienie zaskarżyła zażaleniem przedstawicielka ustawowa powoda zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania twierdząc, że zawarta ugoda rażąco narusza zasady współżycia społecznego. W konsekwencji wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do dyspozycji przepisu art. 355 § 1 k.p.c., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. Zawarcie przez strony ugody sądowej czyni wydanie wyroku zbędnym, a co za tym idzie uzasadnia umorzenie postępowania. Jeżeli strona w zażaleniu na postanowienie umarzające postępowanie na skutek zawarcia ugody sądowej powołała się na materialnoprawne wady oświadczenia woli, to kwestia ta wymaga od sądu rozpoznającego zażalenie zbadania powyższej kwestii.

Podkreślić należy jednak z całą stanowczością, że samo złożenie oświadczenia o uchyleniu się od skutków prawnych ugody nie wystarcza do uwzględnienia zażalenia na postanowienie umarzające postępowanie. Strona musi bowiem wyraźnie podać przyczyny wadliwości oświadczenia, do sądu zaś należy ocena, czy przyczyny te są dostateczne do skutecznego uchylenia się od oświadczenia woli zawartego w ugodzie. W ocenie Sądu Odwoławczego w niniejszej sprawie, nie zostały wskazane takie przyczyny, które w myśl przepisów prawa cywilnego powodowałyby nieważność ugody lub inne jej wady.

W szczególności ogólnikowe powoływanie się przez powódkę na brak wiedzy na temat terminu od którego obowiązywać ma ugoda nie może być równoznaczne z przytoczeniem podstawy przewidzianej w art. 82 lub 87 k.c. Jeśli chodzi o powoływany przez skarżącą błąd co do realności i skuteczności zawartej ugody, to nie zauważa ona, że zgodnie z art. 918 § 1 k.c. uchylenie się od skutków prawnych ugody zawartej pod wpływem błędu jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy błąd dotyczy stanu faktycznego, który według treści obie strony uważały za niewątpliwy, a spór albo niepewność nie powstałaby, gdyby w chwili zawarcia ugody strony wiedziały o prawdziwym stanie rzeczy.

Tymczasem skarżąca nie przytacza żadnych okoliczności które wskazywałyby, że w sprawie chodzi o taki właśnie błąd w rozumieniu art. 918 § 1 k.c. Podnoszone przez skarżącą zarzuty nie wskazują, aby zawarta ugoda była sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzała do obejścia prawa (art. 203 § 4 w zw. z art. 223 § 2 k.p.c.). W związku z powyższym uznać należało, że ugoda w niniejszej sprawie została skutecznie zawarta, a oświadczenie w niej złożone nie zostało odwołane. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. należało oddalić zażalenie.