Court allows partial claim for withheld retention money as a security deposit, not a contract price, avoiding statute of limitations bar.
Legislator summary
AI generatedThe court partially allowed the plaintiff's appeal to recover a portion of withheld retention money from the defendant. The plaintiff argued the withheld sum was due upon project acceptance, while the defendant claimed the statute of limitations had expired. The court determined the retention functioned as a security deposit rather than a price payment, extending the limitation period to three years for commercial activities, thereby validating the claim.
Legislator headnote
AI generatedArt. 56 ust. 1 k.c.; Art. 118 k.c.; Art. 123 § 1 pkt 1 k.c.; Art. 98 k.p.c.; Art. 109 § 2 k.p.c.: A contractual reservation of a percentage of payment as a security deposit for quality assurance does not constitute a claim for the price of work, thus subjecting it to a three-year limitation period for commercial entities rather than the standard twelve months.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VII Ga 84/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 września 2013 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku VII Wydział Gospodarczy w składzie: Przewodniczący: SSO Katarzyna Topczewska (spr.) Sędziowie: SO Karol Jaszkowski SO Irena Cywoniuk Protokolant: Małgorzata Gromotowicz po rozpoznaniu w dniu 13 września 2013 roku w Białymstoku na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. przeciwko (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w O. z dnia 31 stycznia 2013 roku, sygn. akt V GC 461/12 I.
Zmienia zaskarżony wyrok: - w pkt. I ppkt. 2 w ten sposób, że zasądza od pozwanego (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na rzecz powoda (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. kwotę 28.574,67 zł (dwadzieścia osiem tysięcy pięćset siedemdziesiąt cztery złote sześćdziesiąt siedem groszy) wraz z ustawowymi odsetkami w stosunku rocznym od dnia 06.08.2011r. do dnia zapłaty; - w pkt. I ppkt. 3 w ten sposób, że zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 6.475,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu w tym kwotę 3.617,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; - w pkt.
II ppkt. 2 w ten sposób, że zasądza od pozwanego (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na rzecz powoda (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. kwotę 28.575,10 zł (dwadzieścia osiem tysięcy pięćset siedemdziesiąt pięć złotych dziesięć groszy) wraz z ustawowymi odsetkami w stosunku rocznym od dnia 06.08.2010 r. do dnia zapłaty; - w pkt. II ppkt. 3 w ten sposób, że zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 6 .475,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu w tym kwotę 3.617,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;
II. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 5.258,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu za instancję odwoławczą, w tym kwotę 2.400,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. VII Ga 84/13
UZASADNIENIE
Powód (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. wniosła o zasądzenie od pozwanego (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. kwoty 57 149,33zł. wraz z ustawowymi odsetkami tytułem zwrotu zatrzymanej kaucji w związku z wykonywaniem wentylacji w obiekcie J. we W.. Sprawie nadano sygnaturę V GC 461/12 . Pozwany w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa na koszt powoda podnosząc zarzut przedawnienia roszczenia . W kolejnym pozwie powód (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. wniosła o zasądzenie od pozwanego (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. kwoty 57 150, 15 zł. z ustawowymi odsetkami tytułem zwrotu zatrzymanej kaucji w związku z wykonywaniem wentylacji w obiekcie J.
C. we W. wskazując ,że spełnił się warunek do jej zwrotu . Pozwany w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa na koszt powoda podnosząc zarzut przedawnienia roszczenia . Sąd Rejonowy w O. postanowieniem z dnia 17.01.2013r. połączył sprawę V GC 461/12 i sprawę V GC 462/13 do wspólnego rozpoznania i sprawę prowadził za sygnaturą V GC 461/12 . Sąd ten wyrokiem z dnia 31.01.2013r. : - w zakresie roszczenia o zapłatę kwoty 57 149,33 zł. w pkt I zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 28 574,66zł. wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 06.08.2011r. do dnia zapłaty, w pkt II powództwo w pozostałej części oddalił ,zaś w pkt III zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1 492,00zł. tytułem zwrotu części kosztów procesu zaś pozostałe koszty wzajemnie zniósł . - w zakresie kwoty 57 150, 15zł. w pkt I zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 28 575,10 zł. wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 06.08.2011r. do dnia zapłaty, w pkt II powództwo w pozostałej części oddalił zaś w pkt III zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1 492,00zł. tytułem zwrotu części kosztów procesu , a pozostałe koszty wzajemnie zniósł .
Sąd ten ustalił ,że strony w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarły szereg umów o dzieło .Łącznie powódka otrzymała pięć zleceń , których przedmiotem było wykonanie instalacji wentylacji w obiekcie J. C. we W. . Powódka wykonała zlecone prace i wystawiła pozwanej faktury VAT. Pozwana z kwot wskazanych w fakturach – zgodnie ze zleceniem – zatrzymywała 10 % wartości każdej z faktur .Zgodnie z ustaleniami 50% zatrzymanej kwoty miało być zwrócone po odbiorze obiektu przez inwestora zaś pozostałe 50 % po upływie okresu gwarancyjnego ( 12 miesięcy od daty odbioru przez inwestora).
Łącznie pozwana zatrzymała z tego tytułu kwotę 114 299,48zł. Inwestor odebrał inwestycję w dniu 05.08.2010r. Powódka pismami z dnia 11.08.2010r. i 22.02.2011r. wzywała pozwaną do zwrotu zatrzymanych kaucji. Jako ,że pozwana nie zareagowała na wezwanie powódka wystąpiła na drogę postępowania sądowego. W ocenie Sądu roszczenie powódki zasługiwało na uwzględnienie jedynie w zakresie połowy dochodzonej kwoty. Zawarte przez strony umowy były umowami o dzieło i roszczenia wynikające z tych umów przedawniają się z upływem 2 lat od oddania dzieła , a jeżeli dzieło nie zostało oddane od dnia , w którym zgodnie z umową miało być oddane.
W ocenie Sądu skoro obiekt został odebrany przez inwestora w dniu 05.08.2010r. , to z tą datą powstał obowiązek zwrotu po stronie pozwanej 50 % zatrzymanej kaucji i z ta datą rozpoczął bieg termin przedawnienia połowy zatrzymanej i upłynął w dniu 05.08.2012r. W okresie tym powódka nie wytoczyła powództwa o zapłatę i nie przedstawiła dowodu na okoliczność wykazania, że miało miejsce przerwanie biegu przedawnienia . Jako ,że z roszczeniem wystąpiła dopiero w dniu 20.09.2012r. to okazało się one w połowie przedawnione. W tym stanie rzeczy Sąd uwzględnił podniesiony w tym przedmiocie przez pozwanego zarzut przedawnienia.
Nie uznał natomiast za uzasadniony zarzut przedawnienia roszczenia w pozostałej części, albowiem kolejne 50 % kwot zatrzymanych tytułem zabezpieczenia jakości wykonanych robót miało być zwrócone po upływie 12 miesięcy od dokonania odbioru. Termin przedawnienia rozpoczął więc bieg w dniu 05.08.2011r. i zakończył w dniu 05.08.2013r. Pozew w tej części wniesiony został w dniu 20.09.2012r., zatem w tym zakresie zarzut przedawnienia okazał się nieuzasadniony i Sąd na podstawie art. 627 k.c. zasądził w obu sprawach kwotę odpowiadającą 50 % wartości „kaucji” zatrzymanej przez pozwaną .
O odsetkach rozstrzygnął na mocy art. 481 k.c. zasądzając je od dnia wymagalności roszczenia zaś o kosztach postępowania orzekł na mocy art. 100 k.p.c. Apelację od wyroku w części oddalającej roszczenie oraz w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania wniósł powód. Orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 646 k.c. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu ,że roszczenie wykonawcy w stosunku do zamawiającego dotyczące zwrotu kaucji gwarancyjnej na zabezpieczenie jakości wykonanych robót jest roszczeniem wynikającym z umowy o dzieło a okres jego przedawnienia wynosi 2 lata.
Wskazując na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia i uwzględnienie roszczenia w całości.
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
Apelacja zasługiwała na uwzględnienie. Poza sporem jest ,że powód wykonał zlecone przez pozwanego roboty w całości i ziścił się warunek do zwrotu zatrzymanej kaucji. W toku postępowania nie była kwestionowana wysokość kwot dochodzonych przez powoda z tego tytułu. Z uwagi na okoliczność , że pozwany w odpowiedzi na pozew zgłosił zarzut przedawnienia roszczenia, istotną dla rozstrzygnięcia sprawy kwestię, stanowiło ustalenie charakteru zatrzymanych przez pozwanego środków pieniężnych , w tym czy żądanie powoda stanowiło w istocie roszczenie wynikające z umowy o dzieło (w związku z czym stosowało się 2 letni termin przedawnienia z art. 646 k.c.) , czy też nie było podstaw do przyjęcia takiej kwalifikacji , w związku z czym należało przyjąć na podstawie art. 118 k.c. trzy letni termin przedawnienia.
Sąd Okręgowy po poddaniu analizie zapisów łączącej strony umowy nie podziela stanowiska zajętego przez Sąd I instancji , iż żądanie powoda wynika z umowy o dzieło . Tego bowiem rodzaju roszczenia wyszczególnione są enumeratywnie w tytule XV kodeksu cywilnego ( art. 627- 635). Należą do nich między innymi roszczenie o zapłatę wynagrodzenia za wykonane dzieło, prawo do odstąpienia od umowy czy żądanie zwrotu nie zużytych materiałów. Brak jest jednak wśród nich zapisów dotyczących zabezpieczenia roszczeń w zakresie należytego wykonania umowy.
Nie istnieją też uzasadnione podstawy, aby rozszerzać katalog roszczeń objętych powołanymi wyżej przepisami. Zastrzeżenie w wiążącej stronie umowie prawa do zatrzymania 10% wartości każdej z faktur na poczet jakości wykonanych prac należało traktować jako dodatkowe zastrzeżenie umowne , dopuszczalne w ramach swobody umów i nie mieszczące się w kategorii roszczeń wynikających z umowy o dzieło. Sąd II instancji przychyla się do stanowiska skarżącego zawartego w apelacji ,iż zatrzymana kwota straciła status należności wynikającej z zapłaty ceny , a zaczęła podlegać regulacji wynikającej z funkcji jaką miała spełniać –funkcji gwarancyjnej.
Konsekwencją uznania , iż żądanie powoda nie stanowiło roszczenia wynikającego z umowy o dzieło, było przyjęcie 3 letniego terminu przedawnienia jako, że roszczenie dotyczyło prowadzonej przez strony działalności gospodarczej. Wobec powyższego nie zachodziły podstawy do uznania ,że żądanie zwrotu części kaucji wymagalnej z dniem 12 miesięcy od odbioru obiektu przez inwestora uległo przedawnieniu. Skoro bowiem roszczenie w tym zakresie stało się wymagalne z dniem 05.08.2010r. to przedawniłoby się z dniem 05.08.2013r. Jako ,że powód w dniu 20.09.2012r. wniósł pozew , tym samym przerwał bieg przedawnienia ( art. 123 § 1 pkt 1 k.c.) .
Mając powyższe na względzie Sąd zmienił wyrok w zaskarżonej części i w sprawie o zapłatę kwoty 57 149,33 zł. uwzględnił roszczenie powoda w zakresie kwoty 28 574,67zł. zaś w sprawie o zapłatę kwoty 57 151 zł. uwzględnił jego jego roszczenie w zakresie kwoty 28 575,10zł. Ustawowe odsetki w pierwszej sprawie zasądzone zostały zgodnie z żądaniem pozwu od dnia 06.08.2011r., zaś w drugiej sprawie od dnia wymagalności to jest od dnia następnego po dniu odbioru obiektu przez inwestora. W efekcie zmianie podlegało także rozstrzygnięcie Sądu I instancji o kosztach postępowania.
Na koszty te w pierwszej i w drugiej sprawie składała się opłata od pozwu w kwocie 2 858zł., wynagrodzenie pełnomocnika powoda w kwocie 3 600zł. a także opłata od złożonego pełnomocnictwa procesowego w kwocie 17,00zł. Podstawę prawną rozstrzygnięcia w tym przedmiocie stanowił art. 98 k.p.c. w zw. z art. 109 § 2 k.p.c. i § 6 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
O kosztach postępowania odwoławczego Sąd orzekł na mocy art. 98 k.p.c. w zw. z art. 109 § 2 k.p.c. i § 6 ust. 5 i § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez R. prawnego ustanowionego z urzędu. Na koszty te składała się opłata od apelacji ( 2 x 1 429,00zł. ) oraz koszty zastępstwa procesowego ( 2 x 1200,00zł). Sąd orzekając o wysokości wynagrodzenia pełnomocnika procesowego powoda wziął pod uwagę nakład jego pracy, w tym czynności podjęte w II instancji czynności.