Court dismissed appeal on court costs rejection as inadmissible due to non-payment and procedural rules.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Bydgoszcz partially dismissed the debtor's appeal regarding the rejection of a request for exemption from court costs. The debtor argued that high fees denied access to justice, yet failed to pay the required appeal fee within the set deadline. Consequently, the appellate court declared the appeal inadmissible for non-payment while allowing the portion concerning the rejection of the appeal itself.
Legislator headnote
AI generatedArt. 107 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.: An appeal against a decision rejecting a request for exemption from court costs is inadmissible, and failure to pay the appeal fee results in the dismissal of the appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 452/13 POSTANOWIENIE Dnia 23 września 2013 roku Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny - Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Piotr Starosta (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 września 2013 roku w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzyciela: Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Piasecznie K. P. (1) przeciwko dłużnikowi: K. P. (2) o egzekucję świadczenia pieniężnego w przedmiocie skargi dłużnika na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Piasecznie K.
P. (1) polegającą na zajęciu rachunku bankowego w sprawie Km 91/11 na skutek zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt XII Co 10642/12, o odrzuceniu ponownego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 22 października 2012 r. postanawia: I odrzucić zażalenie w części dotyczącej odrzucenia ponownego wniosku dłużnika o zwolnienie od kosztów sądowych, II oddalić zażalenie w części dotyczącej odrzucenia zażalenia powoda na postanowienie z dnia 22 października 2012 r.
Sygn. akt II Cz 452/13
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2013 roku, w sprawie o sygn. akt XII Co 10642/12, Sąd Rejonowy w Bydgoszczy, na podstawie art. 107 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz. U. z 2010 r., Nr 90, poz. 594, określanej dalej jako ustawa) odrzucił ponowny wniosek dłużnika o zwolnienie od kosztów sądowych, a na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. art. 397 § 2 k.p.c. odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 22 października 2012 r. jako nieopłacone. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż pomimo wezwania do uiszczenia opłaty od zażalenia na ww. postanowienie, dłużnik jej nie uiścił, złożył natomiast kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oparty na tych samych okolicznościach, które stanowiły uzasadnienie wcześniej oddalonego wniosku.
Zażalenie na postanowienie złożył dłużnik, wnosząc o jego uchylenie w całości oraz o zwolnienie od opłaty od zażalenia. W uzasadnieniu podniósł zarzut pozbawienia go dostępu do sądu i dochodzenia swoich praw poprzez żądanie uiszczania opłat sądowych. Ponadto wskazał, że wysokość opłat w stosunku do osiąganych przez niego dochodów jest zbyt duża, a w innych sprawach sądowych dłużnik był od tych opłat zwalniany.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie dłużnika należało uznać za bezzasadne. Z art. 107 ust. 2 ustawy wynika, że na postanowienie o odrzuceniu ponownego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych nie przysługuje zażalenie, co oznacza, że złożenie niedopuszczalnego zażalenia nie wywołuje żadnego wpływu na bieg terminów do uiszczenia wymaganej opłaty. Z kolei nieuiszczenie opłaty od zażalenia w terminie zakreślonym przez Sąd spowodowało konieczność zastosowania dyspozycji art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., tj. odrzucenie zażalenia jako nieopłaconego, co też trafnie uczynił Sąd Rejonowy.
Sformułowany w zażaleniu wniosek o zwolnienie od opłaty od zażalenia zdezaktualizował się z uwagi na rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego z dnia 15 maja 2013 r. i uiszczenie przez dłużnika tejże opłaty w dniu 3 czerwca 2013 r. Mając na uwadze powyższe, zażalenie w części dotyczącej punktu 1 zaskarżonego postanowienia podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne na mocy art. 373 k.p.c. w zw. z art. 397 § 1 i 2 k.p.c. Z kolei oddalenie zażalenia co do punktu 2 postanowienia nastąpiło na mocy art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.