Court denies early release due to drug history and poor conduct despite good prison behavior.
Legislator summary
AI generatedThe court denied the defendant's request for conditional early release, ruling that his positive prison conduct was insufficient to overcome a negative criminal prognosis. The defendant argued for release based on good behavior and family ties, but the court noted his history of drug use, critical attitude toward crimes, and disciplinary infractions. Consequently, the court determined that further incarceration was necessary for continued rehabilitation before considering early release.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 77 § 1 kk; art. 78 § 1 kk; art. 79 § 1 kk; art. 161 § 1 kk: Conditional early release requires a positive criminological prognosis; good behavior in prison does not automatically guarantee future law-abiding conduct if the offender has a history of substance abuse and critical attitudes toward their crimes.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III Kow.2037/15wz POSTANOWIENIE Dnia 4.02.2016r. Sąd Okręgowy w Słupsku Wydział III Penitencjarny w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO w Słupsku Jan Filipczyk Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Marcinkiewicz przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Słupsku – Ireny Wojcieszak oraz Zastępcy Kierownika Działu Penitencjarnego Aresztu Śledczego w S. – P. G. po rozpoznaniu na posiedzeniu w Areszcie Śledczym w S. - Oddział Zewnętrzny w U. wniosku obrońcy w sprawie skazanego D. H. s. M. i J. z d. C., ur. (...) w S., skazanego prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego w S. z dnia 19.06.2006r., sygn. akt IIK 347/06 za czyn z art.278§2kk, art.278§1kk, art.291§1kk, art.293§1kk, art. 91§1kk, art.59 ust.1, art.62 ust.2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii na karę 2 lat pozbawienia wolności;
Sądu Rejonowego wS.z dnia 21.12.2006r., sygn. akt IIK 212/06 za czyn z art.12kk, art.56 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii na karę roku pozbawienia wolności; o warunkowe przedterminowe zwolnienie na zasadzie art.77§1kk, art.78§1kk, art.79§1kk oraz art.161§1kkw postanowił:
1. odmówić udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia skaz. D. H. s. M.;
2. zwolnić skazanego od kosztów sądowych w części dotyczącej wydatków i obciążyć nimi Skarb Państwa;
UZASADNIENIE
Obrońca skazanego złożyła do Sądu wniosek o udzielenie D. H. warunkowego przedterminowego zwolnienia, wskazując na jego pozytywne zachowanie w czasie odbywania kary oraz podnosząc, że skazany daje gwarancję przestrzegania porządku prawnego, po opuszczeniu zakładu karnego. Podniosła również, że skazany ma uregulowane życie osobiste i jest przygotowany na powrót do społeczeństwa i właściwe w nim funkcjonowanie. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Jak ustalono, skazany przed osadzeniem mieszkał z konkubiną i dziećmi w Wielkiej Brytanii.
Pracował zarobkowo i układał właściwe relacje z bliskimi. Zachowanie jego, w czasie odbywania kary, jest poprawne. Kilkakrotnie korzystał z nagród regulaminowych, był dwa razy ukarany dyscyplinarnie. W dniu 2.06.2015r. za niewłaściwą postawę wobec funkcjonariusza SW oraz w dniu 11.01.2016r., kiedy zachował się arogancko i lekceważąco wobec funkcjonariusza. W stosunku do przełożonych stara się być regulaminowy, jednak w sytuacjach dla siebie niekorzystnych, przyjmuje postawy roszczeniowe. Skazany odbył konsultację psychologiczną, w wyniku której przyznał, że w przeszłości przez długi okres czasu zażywał różne substancje psychoaktywne, najczęściej amfetaminę.
Wobec popełnionych przestępstw, odnosi się bezkrytycznie. Ponadto skazany karę odbywał dotychczas w systemie zwykłym i dopiero niedawno zadeklarował chęci uczestniczenia w systemie programowanego oddziaływania. To wskazuje na to, że skazany był dotychczas mało aktywy w procesie resocjalizacji. Również, skazany mimo poprawnej postawy w czasie pobytu w izolacji więziennej nie korzystał dotychczas z czasowych zezwoleń na opuszczenie zakładu karnego. Nie było zatem możliwości oceny zachowania skazanego w warunkach wolnościowych.
Zdaniem Sądu, okoliczności popełnionych przestępstw przeciwko mieniu oraz związanych z posiadaniem rozprowadzaniem narkotyków wskazują, że nie można ustalić w stosunku do skazanego pozytywnej prognozy odnośnie jego zachowania po opuszczeniu zakładu karnego i świadczą o utrwalonej skłonności skazanego do popełniania czynów sprzecznych z prawem. Poprawne zachowanie się skazanego w czasie pobytu w izolacji więziennej gdzie poddany jest on stałej kontroli i nadzorowi ze strony przełożonych nie musi wcale oznaczać, że takie samo zachowanie będzie prezentował w warunkach wolnościowych, gdzie wymagane jest samodzielne podejmowanie decyzji i większa samodyscyplina.
Stąd też, ocena postawy skazanego powinna być dokonana nie tylko przez pryzmat jego poprawnego zachowania się w zakładzie karnym, ale również ze szczególnym uwzględnieniem okoliczności, w jakich dopuścił się czynów karalnych. Skazany w ocenie Sądu, powinien zostać poddany dłuższemu procesowi oddziaływania wychowawczego. Zdaniem Sądu, brak jest podstaw do przyjęcia pozytywnej prognozy kryminologicznej i udzielenia skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z reszty kary. Podkreślić należy, że warunkowe przedterminowe zwolnienie z reszty kary pozbawienia wolności jest odstępstwem od zasady odbycia kary w całości i jedynie przekonanie Sądu rozpoznającego wniosek o warunkowe zwolnienie powzięte na podstawie analizy przesłanek określonych w art.77§1kk, że skazany będzie w przyszłości przestrzegał porządku prawnego, mimo niewykonania kary w całości, w szczególności nie dopuści się ponownie przestępstwa, uzasadnia odstąpienie od tej zasady.
Takiego przekonania, Sąd wobec skazanego nie ma. Właściwości i warunki osobiste skazanego (zażywanie środków odurzających, bezkrytyczny stosunek do popełnionych przestępstw, brak aktywności w procesie resocjalizacji, dopuszczenie się kolejnego przekroczenia dyscyplinarnego około miesiąc temu) w świetle okoliczności popełnionych przestępstw nie dają podstaw do przyjęcia wobec niego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Zważywszy na powyższe okoliczności, należy uznać, że dalszy jego pobyt w zakładzie penitencjarnym jest celowy, proces jego resocjalizacji nie został zakończony.
Dlatego też, należało postanowić jak wyżej. O kosztach postępowania przed Sądem orzeczono na podstawie przepisu art.626§1 kpk w zw. z art.624§1 kpk w zw. z art.1§2 kkw.