Court allows creditor's appeal against bailiff's dismissal of execution request due to missing original title.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court partially allowed the creditor's appeal against a bailiff's decision to return the execution request because the original enforcement title was missing. While the bailiff correctly noted the absence of the original document, the court found the lower court's ruling procedurally flawed as it failed to order the bailiff to summon the creditor first. Consequently, the bailiff's decision to dismiss the request was overturned, but the request for accepting a copy of the title was rejected as legally impossible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 767 § 1 k.p.c.; Art. 776 k.p.c.; Art. 797 § 1 k.p.c.; Art. 130 § 1 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.; Art. 827 § 1 k.p.c.; Art. 386 § 1 k.p.c.; Art. 113 ust. 1 k.k.s.; Art. 385 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c. - A bailiff's decision to return an execution request due to a missing original title is procedurally invalid if the creditor was not summoned to remedy the defect before the decision, requiring the court to order a new hearing rather than immediate dismissal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III Cz 1060/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 listopada 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Krystyna Hadryś Sędziowie SO Gabriela Sobczyk SR (del.) Roman Troll (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2015 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela Skarbu Państwa – (...) w N. przeciwko dłużnikowi W. K. o świadczenie pieniężne w przedmiocie skargi wierzyciela na postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Zabrzu M. K. wydane 18 lipca 2014 roku w sprawie o sygn. akt Km 15033/14 na skutek zażalenia wierzyciela na postanowienie Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 26 marca 2015 r., sygn. akt VIII Co 2397/14 postanawia:
1. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że: a. uchylić postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Zabrzu M. K. wydane 18 lipca 2014 roku w sprawie o sygn. akt Km 15033/14, b. nakazać pobrać od dłużnika W. K. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Zabrzu kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem opłaty od skargi, od której wierzyciel jest zwolniony z mocy ustawy, 2. oddalić zażalenie w pozostałym zakresie, 3. nakazać pobrać od dłużnika W. K. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Zabrzu kwotę 30 zł (trzydzieści złotych) tytułem opłaty od zażalenia, od której wierzyciel jest zwolniony z mocy ustawy. SSR (del.) Roman Troll SSO Krystyna Hadryś SSO Gabriela Sobczyk Sygn. akt III Cz 1060/15
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 26 marca 2015 roku Sąd Rejonowy w Zabrzu oddalił skargę (...) w N. na postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Zabrzu M. K. z 18 lipca 2014 roku w przedmiocie zwrotu wniosku egzekucyjnego wraz odpisem tytułu wykonawczego. W uzasadnieniu wskazał, że egzekucję można prowadzić wyłącznie na podstawie oryginału tytułu wykonawczego, a nie jego odpisu. Orzeczenie to zapadło na podstawie art. 767 § 1 k.p.c., art. 776 k.p.c i art. 797 § 1 k.p.c. Zażalenie na to postanowienie złożył wierzyciel domagając się jego uchylenia i nakazania komornikowi przyjęcia odpisu tytułu wykonawczego.
Wskazał w uzasadnieniu, że dołączył do wniosku odpis tytułu wykonawczego, ale komornik przejął łączne prowadzenie egzekucji do konkretnego prawa na podstawie postanowienia o rozstrzygnięciu zbiegu egzekucji i przywołał przepisy dotyczące regulacji postępowania egzekucyjnego w administracji (art. 26b i art. 26c ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, art. 123 ust. 1 - 6 ustawy z dnia 11 października 2013 roku o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych;
§ 14 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 mają 2014 roku w sprawie trybu postępowania wierzycieli należności pieniężnych przy podejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych) podnosząc, że w rozpoznawanej sprawie nie ma możliwości wystawienia dalszego tytułu wykonawczego, albowiem w sprawach egzekucyjnych wszczętych i niezakończonych przed 21 listopada 2013 roku wierzyciel zamiast dalszego tytułu wykonawczego przekazuje jego odpis, ponieważ art. 26c ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stanowiący o wystawianiu dalszych tytułów wykonawczych nie ma w tych sprawach zastosowania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 776 k.p.c. podstawą egzekucji jest tytuł wykonawczy, którym jest tytuł egzekucyjny zaopatrzony w klauzulę wykonalności, chyba że ustawa stanowi inaczej. Do wniosku lub żądania przeprowadzenia egzekucji z urzędu należy wskazać świadczenie, które ma być spełnione, sposób egzekucji oraz dołączyć tytuł wykonawczy (art. 797 § 1 k.p.c.). Podstawę egzekucji stanowi oryginał tytułu wykonawczego (por. R. Kulski: [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz do artykułów 730 - 1088. Tom III, pod red. A. Marciniaka i K.
Piaseckiego, Wydawnictwo BECK z 2015 roku, nb 6 do art. 797; J. Jankowski: [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Tom II. Komentarz do artykułów 730 – 1217, Wydawnictwo BECK z 2015 roku, nb 11 do art. 797) - w tym zakresie Sąd Okręgowy w pełni podziela stanowisko Sądu Rejonowego, gdyż sądowe postępowanie egzekucyjne może się toczyć jedynie w oparciu o oryginał tytułu wykonawczego (por. także uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z 5 lipca 2013 r., sygn. akt IV CSK 742/12, LEX nr 1365735, w którym wyraźnie podkreślono, że egzekucja sądowa może toczyć się tylko na podstawie oryginału tytułu wykonawczego, a nie jego odpisu).
W żaden więc sposób nie mogą tego zmienić przepisy powołane w zażaleniu, dotyczą one bowiem postępowania egzekucyjnego w administracji, a nie sądowego postępowania egzekucyjnego. Trzeba bowiem zwrócić uwagę, że art. 123 ust. 1 ustawy z dnia 11 października 2013 roku o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1289 ze zm.) dotyczy postępowań egzekucyjnych w administracji, a nie w egzekucyjnym postępowaniu sądowym i nawet możliwość dokonywania w egzekucji administracyjnej czynności na podstawie odpisu tytułu wykonawczego nie świadczy o tym, że w postępowaniu sądowym też jest to możliwe.
Co więcej przeczy temu także przepisy art. 773 2 § 1 k.p.c. dodany ustawą z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw ( Dz.U. z 2011 r., Nr 233, poz.1381), który wszedł w życie 3 maja 2012 roku, wskazuje on bowiem na konieczność wydania dalszego tytułu wykonawczego organowi administracji, gdy zostaje on wyznaczony do prowadzenia dalszej egzekucji co do niektórych praw, a komornik prowadzący egzekucję sądową w pozostałej części nadal dysponuje wówczas tytułem wykonawczym w oryginale.
Ta szczególna regulacja podkreśla konieczność dysponowania oryginałem tytułu wykonawczego w toku postępowania egzekucyjnego na podstawie przepisów kodeksu postępowania cywilnego. Sądowi Rejonowemu umknęło jednak, że postanowieniem z 18 lipca 2014 roku komornik zwrócił wniosek wierzycielowi, podczas gdy doszło do zbiegu egzekucji sądowej z administracyjną, a co za tym idzie każda z nich była już w toku. Zwrotu zaś dokonuje się w przypadku, gdy pismo ma braki, a postępowanie egzekucyjne nie toczy się. Postanowienie Sądu Rejonowego w Nysie z 17 marca 2014 roku rozstrzygające zbieg egzekucji co do wierzytelności z rachunku bankowego /k. 4/ stanowiło zmianę trybu postępowania egzekucyjnego w tym zakresie prowadzonego przez wierzyciela z administracyjnego na sądowy (por. art. 773 § 1 k.p.c.).
Dlatego też wniosek wierzyciela o prowadzenie egzekucji w tej części nie jest wnioskiem rozpoczynającym sprawę – kontynuuje on bowiem dalsze postępowanie egzekucyjne w zmienionym trybie. Egzekucja administracyjna toczyła się więc wcześniej, nie została zakończona, a zmiana trybu tej egzekucji w części na sądowy nie może spowodować zwrotu wniosku w trakcie toczącej się egzekucji. Decyzja procesowa w tym zakresie podjęta jest więc nieprawidłowa. Dodatkowo należy zauważyć, że przed podjęciem tej decyzji komornik nie wezwał wierzyciela do usunięcia zauważonego braku (art. 130 § 1 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c.).
Niewątpliwie bowiem wniosek wierzyciela był dotknięty brakiem w postaci niedołączenia oryginału tytułu wykonawczego, o czym była mowa wcześniej. Jednocześnie należy zauważyć, że egzekucja prowadzona na podstawie wniosku, do którego nie dołączono tytułu wykonawczego, lub dołączono tylko jego odwzorowanie, jest egzekucją bezpodstawną i jako taka podlega umorzeniu (por. uchwałę Sądu Najwyższego z 12 czerwca 1996 r., sygn. akt III CZP 61/96, opublik. w OSNC z 1996, nr 10, poz. 132). Dlatego też podjęta decyzja o zwrocie wniosku wierzyciela jest nieprawidłowa, albowiem bieg egzekucji wskazuje na to, że w rozpoznawanej sprawie nie mogło dojść do zwrotu wniosku, należało w tym zakresie wydać inną decyzję, ale wcześniej konieczne było wezwanie wierzyciela o oryginał tytułu wykonawczego, aby móc w sposób prawidłowy prowadzić dalej egzekucję (por. art. 827 § 1 k.p.c.), gdyż przed zawieszeniem lub umorzeniem postępowania należy wysłuchać wierzyciela i dłużnika.
Mając powyższe na uwadze, pomimo niepodzielenia argumentacji wierzyciela dotyczącej odpisu tytułu wykonawczego, Sąd Okręgowy z uwagi na wadliwość proceduralną zaskarżonego skargą postanowienia komornika dokonał zmiany zaskarżonego postanowienia Sądu Rejonowego – na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. Jednocześnie w związku z wynikiem tego postępowania, na podstawie art. 113 ust.1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t. j. Dz. U. z 2014, poz. 1025 ze zm.) nakazano pobrać od dłużnika opłatę od skargi oraz opłatę od zażalenia, od uiszczenia których wierzyciel był z zwolniony z mocy ustawy.
Natomiast na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. oddalono zażalenie wierzyciela w pozostałym zakresie, albowiem domagał się on także nakazania komornikowi przyjęcia odpisu tytułu wykonawczego, a to – zgodnie z wcześniejszymi uwagami – nie jest możliwe, a więc w tej części zażalenie było bezzasadne. SSR(del.) Roman Troll SSO Krystyna Hadryś SSO Gabriela Sobczyk