Criminal appeal dismissed; court quashes first instance verdict and dismisses proceedings due to statute of limitations. The court found the appeal valid regarding the expiration of the prosecution period for the offenses. Consequently, the proceedings were terminated, and the state bears the litigation costs.
Legislator summary
AI generatedThe District Court quashed the first-instance verdict and dismissed the criminal proceedings against the defendant due to the expiration of the prosecution period. The defense successfully argued that the offenses committed in December 2013 were no longer prosecutable as the two-year limitation period had expired by December 2015. The court accepted this argument, ruling that the procedural bar of limitation rendered the case inadmissible, thereby terminating the trial and assigning costs to the state.
Legislator headnote
AI generatedArt. 45 § 1 kw; Art. 5 § 1 pkt 4 kpw; When the limitation period for prosecution expires before the final judgment, the court must dismiss the proceedings and the state bears the costs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ka 58/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 lutego 2016 r. Sąd Okręgowy w Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSO Mariola Krajewska - Sińczuk Protokolant st. sekr. sąd. Anna Sieczkiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2016 roku sprawy H. M. obwinionego o wykroczenie z art. 156 §1 kw i inne z powodu, apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 2 października 2015r., sygn. akt II W 631/14 zaskarżony wyrok uchyla i na podstawie art. 5§1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45§1 kw postępowanie w sprawie H. M. umarza wobec przedawnienia karalności wykroczeń; stwierdza, że koszty procesu w sprawie ponosi Skarb Państwa. Sygn. akt II Ka 58/16
UZASADNIENIE
H. M. został obwiniony o to, że: I. W dniu 05 grudnia 2013r. około godz. 13.00 w miejscowości B. gm. G. umyślnie wjechał ciągnikiem rolniczym na działkę należącą do J. T. powodując uszkodzenie 15 metalowych prętów powbijanych w ziemię stanowiących wyznaczenie linii ogrodzenia, powodując szkodę w wysokości 200 zł. II. w miejscu i czasie j.w. wjeżdżając ciągnikiem rolniczym na działkę należącą do J. T. umyślnie uszkodził 20 sztuk sadzonek świerku oraz zaorał część działki, czym spowodował straty w wysokości 500 zł. tj. o czyn z art. 124 § 1 kw i art. 156 § 1 kw w zw. z art. 9 § 2 kw Sąd Rejonowy w Garwolinie wyrokiem z dnia 02 października 2015 r., sygn. akt II W 631/14:
I. obwinionego H. M. uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów, wyczerpujących dyspozycję art. 124 § 1 kw i art. 156 § 1 kw, z tym, że w przypadku czynu z pkt I przyjął, że szkoda wyniosła 276 złotych 60 groszy, a w przypadku czynu z pkt II 140 złotych i za te czyny na podstawie art. 124 § 1 kw w zw. z art. 9 § 2 kw w zw. z art. 24 § 1 i 3 kw wymierzył obwinionemu łącznie karę grzywny w kwocie 400 zł /czterystu złotych/; II. na podstawie art. 124 § 4 kw orzekł wobec obwinionego obowiązek zapłaty na rzecz J. T. kwoty 276,00 zł /dwieście siedemdziesiąt sześć złotych sześćdziesiąt groszy/, stanowiącej równowartość wyrządzonej czynem z pkt I szkody;
III. na podstawie art. 156 § 3 kw orzekł wobec obwinionego na rzecz J. T. kwotę 140 zł /sto czterdzieści złotych/ tytułem nawiązki; IV. zasądził od obwinionego na rzecz skarbu Państwa kwotę 140 zł /stu czterdziestu złotych/ tytułem kosztów postępowania. Apelację od przedstawionego wyżej wyroku wniósł obrońca obwinionego, zaskarżając go w całości i zarzucając mu:
1. w zakresie czynu z art. 124 § 1 kw – na podstawie art. 438 pkt 3 kpk w zw. z art. 109 § 2 kpw - błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za jego podstawę, a mający wpływ na treść wyroku, przez ustalenie, że H. M. dopuścił się wykroczenia stypizowanego w art. 124 § 1 kw, w sytuacji, gdy brak jest materiału dowodowego bezspornie potwierdzającego, iż obwiniony uszkodził pręty metalowe, które wg pokrzywdzonego pochodziły z budowy i brak jest informacji na temat ich stanu sprzed daty zdarzenia oraz czyn polegający na najechaniu traktorem na pręty spowodowałby uszkodzenia tego typu, co przedstawione na dokumentacji zdjęciowej;
2. w zakresie czynu z art. 156 § 1 kw – na podstawie art. 438 pkt 1 kpk w zw. z art. 109 § 2 kpw – naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, iż uszkodzenie sadzonek stanowi znamię wykroczenia z art. 156 § 1 kw, w sytuacji, gdy przepis penalizuje jedynie zniszczenie. Podnosząc powyższe zarzuty obrońca obwinionego wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i umorzenie postępowania. Na rozprawie odwoławczej oskarżyciel posiłkowy wniósł o utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja obrońcy obwinionego okazała się o tyle zasadna, o ile doprowadziła do umorzenia postępowania w sprawie H. M. wobec przedawnienia karalności obu wykroczeń. Z całą stanowczością wskazać przy tym należy, iż w dacie wydania wyroku przez Sądu I instancji przedawnienie karalności tych wykroczeń jeszcze nie nastąpiło. Wobec faktu, iż do popełnienia czynów przypisanych H. M. doszło w dniu 05 grudnia 2013 r., zaś postępowanie wszczęto w dniu 24 kwietnia 2014 r. (k. 9), przyjąć należało, że karalność wykroczeń ustała z końcem dnia 05 grudnia 2015 r., albowiem z upływem tego dnia upłynęły 2 lata od popełnienia tychże czynów (art. 45 § 1 kw).
W tym stanie rzeczy, w związku z okolicznością, iż doszło do zaistnienia negatywnej przesłanki procesowej w postaci przedawnienia orzekania (art. 5 § 1 pkt 4 kpw), stanowiącej zarazem bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 104 § 1 pkt 7 kpw, Sąd Okręgowy umorzył postępowanie w sprawie, zaś na podstawie art. 118 § 2 kpw stwierdził, że koszty procesu poniesie Skarb Państwa. Powyższe sprawiło, że bezprzedmiotowym stało się poddanie analizie argumentacji wysuniętej przez apelującego. Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy orzekł, jak w wyroku.