Legislator Case Law & Legislation
III Cz 1946/14 AI generated

Appeal dismissed; duplicate claim for personal data misuse barred by res judicata under CPC.

Case Number III Cz 1946/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against the first-instance rejection of a duplicate lawsuit. The appellant argued that the second suit covered distinct violations of personal data and professional qualifications compared to the first case. The court ruled that both suits sought compensation for the same category of personal interest related to the same contract, making the second claim inadmissible under the principle of non-repetition of proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.: A claim is inadmissible if the same parties and the same subject matter of the claim have already been adjudicated in a previous proceeding between them.

Keywords

AI generated
res judicata duplicate claim personal data professional qualifications non-repetition of proceedings compensation claim inadmissible appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.
Ponieważ sprawa wcześniej zarejestrowana pod sygnaturą akt VIII C 523/14 toczyła się, pozew w niniejszej sprawie, na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. podlegał odrzuceniu.
Art. 385 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze, zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu w oparciu o przepis art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. SSR (del.) Maryla Majewska - Lewandowska SSO Teresa Kołeczko-Wacławik SSO Gabriela Sobczyk
art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c
Ponieważ sprawa wcześniej zarejestrowana pod sygnaturą akt VIII C 523/14 toczyła się, pozew w niniejszej sprawie, na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 448 k.c
Niewątpliwie w obu więc sprawach powód domagał się zasądzenia od pozwanego zadośćuczynienia za naruszenie jego dóbr osobistych ( art. 448 k.c.).
art. 23 k.c
art. 385 k.p.c
Mając powyższe na uwadze, zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu w oparciu o przepis art. 385 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Cz 1946/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Teresa Kołeczko - Wacławik (spr.) Sędziowie: SO Gabriela Sobczyk SR (del.) Maryla Majewska - Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2015 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa K. D. przeciwko A. Ż. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 19 sierpnia 2014 r., sygn. akt VIII C 553/14 postanawia: oddalić zażalenie. SSR del. Maryla Majewska – Lewandowska SSO Teresa Kołeczko – Wacławik SSO Gabriela Sobczyk Sygn. akt III Cz 1946/14

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Zabrzu odrzucił pozew wniesiony w dniu 1 kwietnia 2014r. przez K. D.. Wskazał, że w pozwie tym powód domagał się zasądzenia od pozwanego A. Ż. kwoty 70.000 zł z tytułu zadośćuczynienia za osiągnięcie korzyści przez pozwanego od 18 marca 2009r. z uwagi na podpisanie przez Spółkę z o.o. (...) umowy Nr (...) z powodem. Podniósł, że wcześniej - w dniu 31 marca 2014r. powód wniósł przeciwko pozwanemu pozew zawierający tożsame żądanie oparte na tych samych okolicznościach faktycznych.

Ponieważ sprawa wcześniej zarejestrowana pod sygnaturą akt VIII C 523/14 toczyła się, pozew w niniejszej sprawie, na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. podlegał odrzuceniu. W zażaleniu powód zarzucił, że sąd I instancji błędnie ustalił faktyczne zarzuty z pozwów w obu sprawach. Podniósł, że w sprawie niniejszej o sygnaturze VIII C 553/14 pozwany podpisał w imieniu zleceniodawcy (...) Sp. Z o.o. z siedzibą w Z. ze zleceniobiorcą - (...), K. D. z siedzibą w Z., działalnością jednoosobową, której był właścicielem identyfikowaną przez zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Prezydenta Miasta Z., NIP nadany przez Urząd Skarbowy w Z. oraz Regon nadany przez Urząd Statystyczny i tymi danymi identyfikującymi działalność gospodarczą pozwany mógł się posługiwać w sytuacji, gdy w żadnym czasie nie uzyskał pisemnej zgody powoda na korzystanie z jego prywatnych danych osobowych tzn. imienia, nazwiska, numeru PESEL, adresu miejsca zamieszkania, natomiast zarzut w sprawie VIII C 523/14 dotyczy korzystania przez pozwanego - w związku z powołaną wyżej umową – bez jego zgody oraz odrębnej umowy lub zlecenia z jego potwierdzonych kwalifikacji zawodowych i doświadczenia zawodowego tj. kierunek i specjalność ukończonych studiów, numer uprawnień zawodowych, i specjalizacja zawodowa, numer członkowski w (...) (...) (...) z aktualnym zaświadczeniem potwierdzającym podleganie ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej zawodowej, wykaz opracowań/projektów, w których powód pełnił funkcje techniczne (...) lub sprawdzającego i innych danych związanych z jego karierą zawodową od 1970 roku.

Przedstawiając powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania i wydanie wyroku zaocznego zgodnie z wnioskami zawartym w piśmie z dnia 9 września 2014r. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Zażalenie nie mogło odnieść skutku. W pozwie z dnia 28 marca 2014r. rozpoznanym pod sygnaturą VIII C 523/14 powód domagał się od pozwanego zapłaty zadośćuczynienia za wyzyskanie jego kwalifikacji zawodowych i doświadczenia zawodowego do osiągnięcia przez pozwanego własnych korzyści od dnia 18 marca 2009r. w związku z zawarciem umowy Nr (...), natomiast w sprawie niniejszej VIII C 553/14 powód domagał się zadośćuczynienia w tej samej wysokości w związku z tą samą umową za wyzyskanie przez pozwanego dla własnych korzyści jego danych osobowych, przy czym nie określił jakie dane osobowe zostały przez pozwanego „wyzyskane”.

Niewątpliwie w obu więc sprawach powód domagał się zasądzenia od pozwanego zadośćuczynienia za naruszenie jego dóbr osobistych ( art. 448 k.c.). Kodeks cywilny nie zawiera definicji dóbr osobistych, które dotyczą człowieka jako istoty ludzkiej w sensie uniwersalnym. Przepis art. 23 k.c. stwierdza, że dobrami osobistymi są w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska.

Cześć, dobre imię, dobra sława człowieka są pojęciami obejmującymi wszystkie dziedziny jego życia osobistego, zawodowego i społecznego. Ich naruszenie może więc nastąpić zarówno w sferze życia osobistego i rodzinnego jak i w sferze życia zawodowego czy społecznego. Ponieważ powód - żądając zapłaty zadośćuczynienia - sformułował żądanie w obu sprawach wskazując na „wyzyskanie” przez pozwanego w pierwszej z nich jego kwalifikacji i doświadczenia zawodowego, a w drugiej z nich jego danych osobowych - od 18 marca 2009r. w związku z podpisaniem umowy Nr (...) uznać należało, że przedmiotem ochrony i żądania zapłaty zadośćuczynienia za naruszenie w obu sprawach, była ta sama kategoria dobra osobistego powoda ściśle związana z jego osobą i jego działalnością zawodową w związku z zawarciem umowy Nr (...).

W tych okolicznościach trafnie uznał sąd I instancji, że skoro o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami toczyła się sprawa pod sygnaturą VIII C 523/14, pozew w niniejszej sprawie podlegał odrzuceniu na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. Mając powyższe na uwadze, zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu w oparciu o przepis art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. SSR (del.) Maryla Majewska - Lewandowska SSO Teresa Kołeczko-Wacławik SSO Gabriela Sobczyk