Legislator Case Law & Legislation
VIII Gz 161/15 AI generated

Civil appeal court overturns dismissal of appeal costs claim, remanding case for full cost assessment.

Case Number VIII Gz 161/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Bydgoszcz overturned the Regional Court's dismissal of the plaintiff's appeal regarding process costs and remanded the case for a new decision. The plaintiff argued that the lower court incorrectly deemed the appeal inadmissible because the original order did not explicitly address all costs, including incidental appeal fees. The appellate court held that the lower court's failure to rule on the plaintiff's alternative request to supplement the order violated procedural fairness and necessitated a complete reassessment of all cost claims.

Legislator headnote

AI generated

Art. 370 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: When a court dismisses an appeal as inadmissible without addressing the appellant's alternative request to supplement the judgment regarding costs, it violates the principle of resolving the essence of the dispute, requiring the lower court to reassess all cost claims including incidental appeal fees.

Keywords

AI generated
civil procedure costs inadmissible appeal supplementing judgment incidental appeal fees remand for retrial procedural fairness cost allocation principle

Cited Legislation

AI generated
Art. 370 k.p.c.
Zaskarżonym postanowieniem zawartym w punkcie II sentencji, Sąd Rejonowy na podstawie art. 370 w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 kpc odrzucił zażalenie powoda z dnia 16 czerwca 2015 r.
Art. 394 § 1 pkt 9 k.p.c.
art. 394 § 1 pkt 9 kpc w zw.
Art. 321 § 1 k.p.c.
z art. 321 § 1 kpc poprzez przyjęcie, że w sentencji nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 29 maja 2015 r.
Art. 395 § 2 k.p.c.
rozpoznanie zażalenia w trybie art. 395 § 2 kpc, 2.
Art. 108 § 2 k.p.c.
Na podstawie art. 108 § 2 kpc, Sąd Rejonowy zobowiązany jest również orzec o kosztach niniejszego postępowania zażaleniowego zgodnie z naczelną zasadą w zakresie kosztów procesu przyjętą przez kodeks postępowania cywilnego - zasadą odpowiedzialności za wynik procesu.
Art. 386 § 4 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 386 § 4 kpc w zw.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII Gz 161/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2016 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy w składzie: Przewodniczący: SSO Marek Tauer (spr.) Sędziowie: SO Elżbieta Kala SO Wiesław Łukaszewski po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2016 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa: M. G. przeciwko: J. L. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego od postanowienia Sądu Rejonowego w Bydgoszczyz dnia 18 września 2015 r., pkt II, sygn. akt VIII GNc 1404/15 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie z dnia 18 września 2015 r., w przedmiocie odrzucenia zażalenia powoda z dnia 16 czerwca 2015 r. i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu do rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi obowiązek rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego. Elżbieta Kala Marek Tauer Wiesław Łukaszewski

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem zawartym w punkcie II sentencji, Sąd Rejonowy na podstawie art. 370 w zw. z art. 397 § 2 kpc odrzucił zażalenie powoda z dnia 16 czerwca 2015 r. na postanowienie o kosztach procesu zawarte w nakazie zapłaty. Sąd zważył, że z zażalenia wynikało, że powód zaskarżył orzeczenie co do braku zasądzenia kwoty 962 zł (wartość przedmiotu zaskarżenia), stanowiącej równowartość kosztów związanych z zażaleniem wniesionym przez powoda w dniu 30 marca 2015 r. Zażalenie to Sąd uznał za niedopuszczalne, gdyż Sąd nie rozstrzygnął o kosztach związanych z zażaleniem z 30 marca 2015 r., wobec czego obecne zażalenie dotyczyło nieistniejącego orzeczenia i nie było substratu zaskarżenia.

Zażalenie na powyższe rozstrzygniecie zawarte w pkt II postanowienia z dnia 18 września 2015 r. złożył powód, zaskarżając je w całości. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 394 § 1 pkt 9 kpc w zw. z art. 321 § 1 kpc poprzez przyjęcie, że w sentencji nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 29 maja 2015 r. Sąd nie orzekł o całości kosztów procesu, w tym w szczególności o kosztach postępowania zażaleniowego wywołanego wniesieniem przez powoda zażalenia na postanowienie tego Sądu w przedmiocie przekazania sprawy do dalszego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Nowym Sączu, uwzględnionego następnie w trybie art. 395 § 2 kpc postanowieniem z dnia 29 maja 2015 r.

Na tej podstawie powód wniósł o:

1. rozpoznanie zażalenia w trybie art. 395 § 2 kpc, 2. uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, uwzględnienie zażalenia powoda z dnia 16 czerwca 2015 r. oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 3.769 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwoty 390 zł tytułem opłaty od pozwu, 2.417 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego, 362 zł tytułem opłaty od zażalenia, a także 600 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego w tym postępowaniu zażaleniowym, a ponadto wydanie postanowienia o zasądzeniu od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania zażaleniowego wywołanego zażaleniem z dnia 16 czerwca 2015 r., w tym kwoty 30 zł tytułem opłaty od zażalenia oraz kwoty 180 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego.

3. przeprowadzenie dowodu z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy: postanowienia i nakazu zapłaty z 29 maja 2015 r. oraz zażalenia z 16 czerwca 2015 r., 4. zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kwoty 30 zł tytułem opłaty od niniejszego zażalenia oraz kwoty 180 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym. Podał w uzasadnieniu, że orzeczenie o kosztach procesu zawarte w sentencji nakazu zapłaty odnosiło się do całości kosztów procesu poniesionych przez powoda do chwili jego wydania.

Tym samym zażalenie z dnia 16 czerwca 2015 r. odnosiło się do istniejącego orzeczenia i powinno zostać rozpoznane. Dla uzasadnienia swojego stanowiska powód powołał się na treść uchwały Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2011 r., III CZP 69/11, w której wskazano, że w razie nieuwzględnienia wniosku o przyznanie kosztów procesu w całości, zbędne jest orzekanie o oddaleniu tego wniosku w pozostałej części oraz w skazał na możliwość zaskarżenia takiego orzeczenia zażaleniem także w odniesieniu to nieuwzględnionej części żądania.

Sąd zważył, co następuje. Zażalenie powoda należało uwzględnić. Wedle dominującego stanowiska judykatury, do którego przychyla się również Sąd Okręgowy rozpoznający niniejsze zażalenie, w przypadku braku orzeczenia o żądaniu strony w przedmiocie kosztów postępowania w całości, uzupełnianie orzeczenia jest niepotrzebne, albowiem rozstrzygnięcie pozytywne o kosztach zawiera w sobie również dorozumiane negatywne rozstrzygniecie o tych kosztach w pozostałym zakresie. W takim wypadku stronom przysługuje zażalenie, a nie uzupełnienie orzeczenia.

Utrwalona linia orzecznicza zapoczątkowana uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 1972 r., sygn. akt III CZP 14/72, w której wskazano, że zażalenie na orzeczenie o kosztach procesu przysługuje także wtedy, gdy sąd pierwszej instancji uwzględnił tylko część żądanych kosztów i nie oddalił pozostałej reszty, jest konsekwentnie prezentowana również w nowszych orzeczeniach Sądu Najwyższego (por. postanowienie SN z dnia 4 listopada 2010 r., sygn. akt IV CZ 82/10, postanowienie SN z dnia 30 listopada 2011 r., sygn. akt III CZ 68/11, postanowienie SN z dnia 10 października 2012 r., sygn. akt I CZ 116/12, czy powołana w zażaleniu powoda uchwała SN z dnia 30 listopada 2011 r., sygn. akt III CZ 69/11), jak również w orzecznictwie sądów powszechnych (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 6 października 2014 r., sygn. akt I ACz 836/14, Lex 1526972, czy postanowienie Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt I ACz 821/14, Lex 1477296).

Powyższy pogląd judykatury aprobowany jest przez większość przedstawicieli doktryny (T. W., A. J., H. C., K. P., A. Z., A. G.-B.). Przeciwne stanowisko prezentowane przez Sąd Rejonowy, jakkolwiek zgodne z literalną wykładnią przepisów kodeksu postępowania cywilnego, nie znajduje szerszego poparcia w praktyce orzeczniczej. Znalazło ono wraz w glosach do wymienionej w zażaleniu uchwały SN z dnia 30 listopada 2011 r., sygn. akt III CZ 69/11 - glosie M. Hehorowicz i M. Nawrockiego oraz glosie T. Szanciło. Należy zważyć, że nawet przyjęcie przeciwnego poglądu niż powszechnie prezentowany przez sądy, nie powinno, jak w rozpoznawanym przypadku zakończyć pozostawieniem niepełnego orzeczenia o kosztach procesu.

W sytuacji, w której strona wniosła o zasądzenie kosztów związanych z wniesionym zażaleniem, a następnie wraz z zażaleniem złożyła alternatywny wniosek o uzupełnienie orzeczenia dotyczącego kosztów postępowania, obowiązkiem Sądu było rozpoznanie któregoś z alternatywnych żądań. Wskazać należy, że powód wygrywający proces ma prawo żądać zwrotu także kosztów postępowania incydentalnego. Tymczasem Sąd Rejonowy uznając zażalenie za niedopuszczalne, z niewiadomych przyczyn nie rozpoznał jednocześnie wniosku o uzupełnienie orzeczenia, który w sytuacji przyjęcia przez ten sąd tezy, że orzeczenia nie było, powinien był rozpoznać, nie narażając strony na zbędne przedłużanie postępowania.

Sąd Rejonowy w ogóle pominął znajdujący się w aktach sprawy wniosek powoda o uzupełnienie postanowienia i w konsekwencji spowodowało to konieczność złożenia przez powoda przedmiotowego zażalenia, gdyż strona nie uzyskała merytorycznego rozstrzygnięcia w kwestii swojego żądania. W obecnej sytuacji Sąd Rejonowy, który nie rozpoznał istoty sprawy, zobowiązany jest rozstrzygnąć od nowa o kosztach procesu w przedmiotowej sprawie, w tym również o nierozpoznanym dotąd wniosku w przedmiocie kosztów postępowania zażaleniowego związanego z postanowieniem o przekazaniu sprawy względu właściwości, a także o kosztach postępowania zażaleniowego wywołanego zażaleniem z 16 czerwca 2015 r.

Na podstawie art. 108 § 2 kpc, Sąd Rejonowy zobowiązany jest również orzec o kosztach niniejszego postępowania zażaleniowego zgodnie z naczelną zasadą w zakresie kosztów procesu przyjętą przez kodeks postępowania cywilnego - zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 386 § 4 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc. Elżbieta Kala Marek Tauer Wiesław Łukaszewski