Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V Ka 118/16 AI generated

Court dismisses appeal against conviction due to statute of limitations barring prosecution for the alleged offense.

Case Number V Ka 118/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The appellate court declared the appeal against the default judgment inadmissible because the prosecution had expired. Although the defendant argued she was innocent and did not drive the vehicle, no new evidence emerged to overturn the original verdict. The court ruled that the statute of limitations for the offense had passed, necessitating the dismissal of the appeal and the discontinuation of proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 45 § 1 k.w.; Art. 437 k.p.k. in conjunction with Art. 109 § 2 k.p.w., Art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w. in conjunction with Art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.: When the statute of limitations for criminal prosecution has expired, an appeal against a conviction must be dismissed, and the proceedings must be discontinued.

Keywords

AI generated
statute of limitations criminal prosecution default judgment appeal inadmissible proceedings discontinued

Cited Legislation

AI generated
Art. 45 § 1 k.w.
został popełniony w dniu (...) Karalność tego wykroczenia uległa przedawnieniu z dniem 31 grudnia 2015 r., bowiem od chwili jego popełnienia upłynęły dwa lata (art. 45 § 1 k.w.).
Art. 437 k.p.k.
Wobec tego, zaskarżony wyrok zaoczny, zgodnie z art. 437 k.p.k. w zw.
Art. 109 § 2 k.p.w.
z art. 109 § 2 k.p.w., art.
Art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.
109 § 2 k.p.w., art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w. w zw.
Art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.
z art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. i w zw.
Art. 118 § 2 k.p.w.
O kosztach sądowych w sprawie orzeczono na podstawie art. 118 § 2 k.p.w., obciążając nimi Skarb Państwa.
art. 437 k.p.k
Wobec tego, zaskarżony wyrok zaoczny, zgodnie z art. 437 k.p.k.
art. 109 § 2 k.p
z art. 109 § 2 k.p.w., art.
art. 104 § 1 pkt 7 k.p
109 § 2 k.p.w., art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.
art. 5 § 1 pkt 4 k.p
z art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

V Ka 118/16

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Łęczycy wyrokiem zaocznym z dnia 2 października 2015 r. w sprawie sygn. akt II W 1284/15 uznał obwinioną S. Z. winną wykroczenia popełnionego w dniu 31 grudnia 2013 r., wyczerpującego dyspozycję art. 96 § 3 k.w. i wymierzył jej grzywnę w kwocie 200 złotych. Nadto zasądził od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w łącznej kwocie 130 złotych. Powyższy wyrok w całości zaskarżyła obwiniona. Podniosła, że to nie ona kierowała samochodem, a została skazana wyrokiem zaocznym będąc niewinną. Wniosła o uchylenie wyroku.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Sąd odwoławczy rozpoznając środek zaskarżenia uwzględnił okoliczności, które ujawniły się na obecnym etapie postępowania w sprawie, a które powodują, iż rozpoznanie tego odwołania jest bezprzedmiotowe. Zauważyć przy tym należy, że w sprawie nie zgromadzono materiału dowodowego, który - w chwili obecnej – mógłby dać podstawy do wydania orzeczenia uniewinniającego obwinioną S. Z. od przypisanego czynu. Aktualnie zachodzi ujemna przesłanka procesowa w postaci przedawnienia karalności dotycząca przypisanego obwinionej czynu.

Czyn S. Z. wyczerpujący znamiona wykroczenia z art. 96 § 3 k.w. został popełniony w dniu (...) Karalność tego wykroczenia uległa przedawnieniu z dniem 31 grudnia 2015 r., bowiem od chwili jego popełnienia upłynęły dwa lata (art. 45 § 1 k.w.). Wobec tego, zaskarżony wyrok zaoczny, zgodnie z art. 437 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.w., art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w. w zw. z art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. i w zw. z art. 45 § 1 k.w. podlega uchyleniu, zaś postępowanie o czyn przypisany, należało wobec obwinionej umorzyć. Z tych wszystkich względów orzeczono jak w punkcie 1. sentencji wyroku.

O kosztach sądowych w sprawie orzeczono na podstawie art. 118 § 2 k.p.w., obciążając nimi Skarb Państwa.