Appeal dismissed because plaintiff failed to prove the claim and legal interest for security measures.

Sygn. akt V ACz 876/13 POSTANOWIENIE Dnia 17 września 2013 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach V Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący : SSA Barbara Kurzeja (spr.) Sędziowie : SA Janusz Kiercz SA Olga Gornowicz-Owczarek po rozpoznaniu w dniu 17 września 2013 roku w Katowicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. T. z udziałem (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. o udzielenie zabezpieczenia przed wytoczeniem powództwa na skutek zażalenia uprawnionej na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 25 czerwca 2013 r., sygn. akt. XIII GCo 99/13 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. Sygn. akt V ACz 876/13

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Katowicach oddalił wniosek uprawnionej o zabezpieczenie roszczenia niepieniężnego o ustalenie nieważności umowy najmu nr (...) zawartej pomiędzy uprawnioną a poprzednikiem prawnym obowiązanej w dniu 9 marca 2010 r. poprzez : - zobowiązanie obowiązanej do zaniechania inicjowania postępowania zmierzającego do przymusowego wykonania przez uprawnioną prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego Katowice – Wschód w Katowicach z dnia 28 lutego 2012 r. (sygn. akt VII GC 983/11), - unormowanie praw i obowiązków uprawnionej i obowiązanej poprzez zawieszenie obowiązku uiszczania na rzecz obowiązanej czynszu najmu oraz innych opłat wynikających z w/w umowy najmu.

W ocenie Sądu pierwszej instancji uprawniona nie uprawdopodobniła zasadności roszczenia, którego zabezpieczenia się domaga. Nie uprawdopodobniła bowiem zasadności żądania ustalenia, na podstawie art. 5 i nast. Ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa (Dz.U. Nr 106, poz. 493 z późn. zm. – dalej z.w.u.S.P.), nieważności umowy najmu nr (...) z dnia 9 marca 2010 r. Nie uprawdopodobniła także, że umowa najmu nr (...) została zawarta z naruszeniem granic swobody umów i pozostaje nieważna na podstawie art. 58 § 1 w związku z art. 353 1 k.c. Uprawniona nie powołała też żadnej okoliczności, która wskazywałaby na uniemożliwienie lub poważne utrudnienie wykonania zapadłego w sprawie orzeczenia.

Również pierwszy z zaproponowanych przez uprawnioną sposobów zabezpieczenia jest niedopuszczalny, gdyż prowadzi do zakazania stronie korzystania z przysługujących jej zgodnie z prawomocnym wyrokiem Sądu uprawnień. W zażaleniu skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie jej wniosku o udzielenie zabezpieczenia, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Katowicach oraz o zasądzenie na jej rzecz od obowiązanej kosztów postępowania zażaleniowego.

Zarzuciła naruszenie przepisu art. 730 1 § 1 i 2 w związku z art. 233 § 1 i 243 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. w związku z art. 5 a ust.1 i 2 z.w.u.S.P. poprzez przyjęcie, że uprawniona nie uprawdopodobniła roszczenia oraz interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia oraz przepisu art. 755 § 1 k.p.c. poprzez przyjęcie, że wskazany przez uprawnioną sposób zabezpieczenia roszczenia niepieniężnego jest niemożliwy do przyjęcia.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Rację ma Sąd Okręgowy, że powódka nie uprawdopodobniła roszczenia, którego zabezpieczenia się domaga (art. 730 1 k.p.c.). Kwestia ważności umowy była przedmiotem rozpoznania w wymienionej wyżej sprawie jako przesłanka objętego nią żądania o zapłatę czynszu i została przesądzona prawomocnym wyrokiem. W związku z tym powódka nie wykazała interesu prawnego w dochodzeniu żądania opartego na podstawie art. 189 k.p.c. Ponieważ na podstawie art. 730 1 § 1 k.p.c. do udzielenia zabezpieczenia konieczne jest istnienie obu przewidzianych w tym przepisie przesłanek łącznie, a uprawniona nie wykazała pierwszej z nich, to jest nie uprawdopodobniła roszczenia, odnoszenie się do kwestii istnienia po stronie skarżącej interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia czy też dopuszczalności wskazanego przez nią sposobu zabezpieczenia staje się bezprzedmiotowe dla rozstrzygnięcia o zasadności zażalenia.

Z uwagi na powyższe, zażalenie – jako bezzasadne – podlega oddaleniu na podstawie art. 385 w związku z art. 397 § 2 k.p.c. (...) (...) (...) - (...); - (...); (...).(...) K., (...)