Legislator Case Law & Legislation
VII U 561/15 AI generated

Social court allows pension claim by confirming 15 years of special conditions work despite initial denial.

Case Number VII U 561/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Social Court overturned the Social Insurance Institution's refusal to grant a pension to Z. B., who had previously failed to document a 15-year period of work in special conditions. The court found that the applicant's military service and subsequent employment as a heavy truck driver and excavator operator constituted the required special conditions, totaling over 15 years when combined with unrecorded periods. Consequently, the court ruled that all statutory prerequisites for early retirement were met and ordered the institution to grant the pension.

Legislator headnote

AI generated

Art. 32 ust. 2 k.p.s.; § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.: The court establishes that periods of employment as a heavy truck driver and excavator operator qualify as work in special conditions, allowing the aggregation of documented and unrecorded periods to meet the 15-year statutory requirement for early retirement.

Keywords

AI generated
early retirement pension special conditions employment heavy truck driver excavator operator Social Insurance Institution aggregation of periods work in special conditions

Cited Legislation

AI generated
Art. 32 ust. 2 k.p.s.
§ 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.
art. 1 § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.
§ 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.
§ 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.
art. 477 14 § 2 k.p.c.
W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 477 14 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VII U 561/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 09 lutego 2016 r. Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Jacek Chaciński Protokolant: protokolant sądowy Agnieszka Goluch po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2016 r. w Lublinie sprawy Z. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. o prawo do emerytury na skutek odwołania Z. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. z dnia 4 marca 2015 roku, nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję i ustala Z. B. prawo do emerytury od dnia (...) roku. Sygn. akt VII U 561/15

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 4 marca 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił Z. B. przyznania prawa do emerytury, gdyż wnioskodawca nie udokumentował 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Z. B. domagając się jej zmiany i przyznania prawa do emerytury. Podnosił, że pracował jako kierowca samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony i operator koparki (...) w Spółdzielni (...) w Ł. oraz od 17 maja 1989 roku do 31 grudnia 1989 roku w Zakładzie (...) w W.. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:

Z. B. urodzony (...) w dniu (...)roku złożył wniosek o emeryturę. Jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego, jednak złożył wniosek o przekazanie zgromadzonych tam środków na dochody budżetu państwa. Przed organem rentowym udowodnił 27 lat, 3 miesiące i 7 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w tym 6 lat 3 miesiące i 13 dni stażu pracy w warunkach szczególnych (okoliczności bezsporne). Wnioskodawca zasadniczą służbę wojskową odbywał w okresie od(...) roku (kopia książeczki wojskowej – k. 24-25 akt ZUS). Wnioskodawca w okresie od 12 lipca 1974 roku do 31 grudnia 1979 roku był zatrudniony w Spółdzielni (...) w Ł. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego, a od dnia 2 stycznia 1980 roku do dnia 16 maja 1989 roku na stanowisku kierowcy operatora (angaż – k. 27 akt ZUS, świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych – k. 31, 32 akt ZUS).

Pracując na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego wnioskodawca kierował samochodem marki (...). Początkowo zajmował się zwożeniem mleka z punktów skupu do zakładu. Dziennie wnioskodawca objeżdżał od 3 do 4 takich punktów. Wnioskodawca zajmował się również przepompowywaniem mleka do samochodu co zajmowało mu przy każdym kursie około jednej godziny czasu – co w sumie w ciągu dnia wynosiło około 3 – 4 godzin. Po ukończeniu zasadniczej służby wojskowej wnioskodawca ponownie podjął zatrudnienie w Spółdzielni (...) w Ł. od (...) roku.

Skarżący wówczas woził kwas solny z O. do mleczarni. W ciągu tygodnia wykonywał 3 takie kursy. Nie zajmował się załadunkiem, od tego byli inni pracownicy – ładowacze. Od czasu zmiany angażu na kierowcę operatora wnioskodawca pracował jako operator koparki przy rozładunku wagonów z węglem, wapnem, koksem i nawozami sztucznymi. Czasami był delegowany wraz z koparką do pracy na pobliskich budowach. Była to koparka W. na samochodzie marki S. (...) W przypadku jej awarii dostawał koparkę zastępczą, a w przypadku braku czynności do wykonania przy użyciu koparki, kierował samochodem ciężarowym rozwożąc po(...) buraki, cegłę lub inne materiały (zeznania wnioskodawcy – k. 23v, 44, zeznania F.

S. – k. 42v-43, zeznania M. C. – k. 43v, pismo – k. 27 a.e.). Następnie wnioskodawca w okresie od 17 maja 1989 roku do dnia 31 grudnia 1989 roku wnioskodawca był zatrudniony w Zakładzie (...) Oddziale w Ł. na stanowisku kierowcy operatora w pełnym wymiarze czasu pracy (świadectwo pracy, angaże, umowa o pracę – akta osobowe – k. 18). Powyższy stan faktyczny ustalony został na podstawie powołanych dowodów. Akta osobowe wnioskodawcy ze Spółdzielni (...) nie udało się uzyskać, niemniej jednak zajmowane przez wnioskodawcę stanowiska pracy znajdują potwierdzenie w świadectwach wykonywania pracy w warunkach szczególnych znajdujących się w aktach emerytalnych (k. 31, 32).

Sąd uznał je za wiarygodne za wyjątkiem zakresu w jakim wskazują, iż wnioskodawca wykonywał pracę w warunkach szczególnych w okresie od 12 lipca 1974 roku do 17 kwietnia 1977 roku. Jak wynika z dokonanych przez Sąd ustaleń wnioskodawca w okresie tym co prawda pracował na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego, jednak czynności kierowcy nie były wykonywane przez ubezpieczonego w pełnym wymiarze czasu pracy. Wnioskodawca zajmował się przepompowywaniem mleka do samochodu co w dziennie zajmowało mu około 3 – 4 godzin. Ponadto skarżący zasadniczą służbę wojskową ukończył w dniu(...) roku, zaś pracę w Spółdzielni (...) podjął dopiero w dniu (...)roku.

Akta osobowe z Zakładu (...) jako autentyczne również należało obdarzyć wiarą w całości. Przesłuchani w sprawie świadkowie to osoby obce dla wnioskodawcy. F. S. był zatrudniony w Spółdzielni (...) w Ł. od 1970 do 2000 roku jako kierowca. M. C. pracował tam od 1979 do 2000 roku jako operator dźwigu. Świadkowie pracowali wspólnie z wnioskodawcą i mieli możliwość zaobserwowania wykonywanych przez niego obowiązków w trakcie pracy. Zeznawali logicznie, spontanicznie i szczerze. Niektórych szczegółów nie byli w stanie sobie przypomnieć jednak jest to zrozumiałe z uwagi na znaczny upływ czasu.

Zgodnie potwierdzili wykonywanie przez wnioskodawcę pracy w charakterze operatora koparki. Opisali wykonywane przez niego w tym charakterze czynności wskazując, że przez zdecydowaną większość czasu pracy zajmował się rozładunkiem wagonów. Sporadycznie jeździł samochodem ciężarowym, gdy w danym momencie nie było zapotrzebowania na wykorzystanie koparki, co jednak zdarzało się wyjątkowo, gdyż w zakładzie było tylko 2 operatorów, zatem pracy dla nich raczej nie brakowało. Treść tych zeznań w powiązaniu z twierdzeniami wnioskodawcy pozwoliła na jednoznaczne ustalenie faktycznie wykonywanych przez wnioskodawcę czynności w trakcie pracy na stanowisku kierowcy i kierowcy operatora.

Zeznania te zostały uznane za wiarygodne. Odwołanie Z. B. jako zasadne zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu Okręgowego zgromadzony materiał dowodowy pozwala na jednoznaczne przyjęcie, że wnioskodawca wykonywał pracę w warunkach szczególnych stale i w pełnym wymiarze czasu pracy jako kierowca samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 t i kierowca operator koparki w okresach od 18 kwietnia 1977 roku do 31 grudnia 1979 roku i od dnia 2 stycznia 1980 roku do dnia 16 maja 1989 roku (12 lat i 29 dni). Czynności uznane przez Sąd jako prace w szczególnych warunkach, wykonywane przez wnioskodawczynię w powyższych okresach opisane są w wykazie A w dziale VIII, pozycja 2, tj.

„prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalizowanych, specjalistycznych (specjalnych), pojazdów członowych i ciągników samochodowych balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów” oraz w dziale V poz. 3 – „prace maszynistów ciężkich maszyn budowlanych lub drogowych” załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.

U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) Zaliczeniu do stażu pracy w warunkach szczególnych nie podlega okres od 12 lipca 1974 roku do 17 kwietnia 1977 roku wskazany w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 31 marca 1988 roku, z uwagi na fakt nie wykonywania przez wnioskodawcę pracy kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony w pełnym wymiarze czasu pracy. Wobec powyższego do stażu pracy w warunkach nie zalicza się również okres odbywania zasadniczej służby wojskowej od dnia(...) Ustalenie, że wnioskodawca pracował we wskazanych okresach w warunkach szczególnych przesądza o uznaniu odwołania za zasadne.

Zgodnie z art. 184 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 roku, poz. 748), mężczyznom urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat - dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.

27. Emerytura taka przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Od 1 stycznia 2013 roku nie jest wymagane rozwiązanie stosunku pracy przez ubezpieczonego będącego pracownikiem. Według art.

32. ust. 2 za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia. Ustęp 4 stanowi natomiast, że wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie, których osobom wymienionym w ust. 2 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych.

Zgodnie z § 2 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Według § 3 cytowanego rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczanymi do okresów zatrudnienia.

Natomiast § 4 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1) osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, 2) ma wymagany okres zatrudnienia, w tym, co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Jednocześnie przepis art. 1 § 2 rozporządzenia stanowi, że właściwi ministrowie, kierownicy urzędów centralnych oraz centralne związki spółdzielcze w porozumieniu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych ustalają w podległych i nadzorowanych zakładach pracy stanowiska pracy, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazach A i B. Sumując powyższe, aby nabyć prawo do emerytury wnioskodawca musiał spełnić łącznie następujące warunki:

1) osiągnąć obniżony do 60 lat wiek emerytalny;

2) nie przystąpić do otwartego funduszu emerytalnego;

3) na dzień 1 stycznia 1999 roku udowodnić: )a co najmniej 15-letni okres wykonywania prac w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze oraz )b staż pracy w wymiarze co najmniej 25 lat. W ocenie Sądu Okręgowego wszystkie te przesłanki zostały przez wnioskodawcę spełnione. W niniejszym postępowaniu Z. B. udowodnił staż pracy w warunkach szczególnych w wymiarze 12 lat i 29 dni, co w powiązaniu z okresem bezspornym wynoszącym 6 lat 3 miesiące i 13 dni prowadzi do uznania, że legitymuje się wymaganym 15-letnim stażem pracy w warunkach szczególnych. Z tego względu zaskarżoną decyzję należało zmienić i ustalić Z. B. prawo do emerytury od dnia(...) roku – od dnia złożenia wniosku o emeryturę. W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 477 14 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.