Appeal against court order dismissing request for disposition ruling due to formal defects is allowed. Court found missing response letter prevented proper review.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court overturned the lower court's order dismissing the applicant's request for a disposition ruling on formal grounds. The applicant argued that their petition precisely listed items under supervision, but the lower court rejected it due to alleged formal defects. The court ruled that the lower court could not verify the validity of its decision because the applicant's response to the defect notice was missing from the file, rendering the dismissal procedurally flawed.
Legislator headnote
AI generatedArt. 130 § 1, 2 k.p.c.; Art. 386 § 1, 397 § 2 k.p.c.; Art. 126-129 k.p.c.; Art. 187 k.p.c.; Art. 108 k.p.c.; When a court dismisses a request for disposition due to formal defects, the appellate court must verify the existence of the applicant's response to the defect notice; absence of such response prevents valid appellate review and requires remanding the case.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV Cz 541/13 POSTANOWIENIE Dnia, 19.09.2013r. Sąd Okręgowy w Słupsku IV Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie : Przewodniczący: SSO Mariola Watemborska Sędziowie SO Jolanta Deniziuk ( spr. ), Mariusz Struski po rozpoznaniu w dniu 19 września 2013r.w Słupsku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. K. z udziałem R. R. o wskazanie sposobu rozporządzenia rzeczą na skutek zażalenia wnioskodawcy na zarządzenie Przewodniczącego Sądu Rejonowego w Człuchowie z dnia 17.06.2013r., sygn. akt I Co 213/13 postanawia : 1.uchylić zaskarżone zarządzenie , 2.oddalić wniosek o przyznanie kosztów postępowania zażaleniowego. IV Cz 541/13
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 17.06.2013r. Przewodniczący zwrócił wniosek M. K. złożony w oparciu o §10 art. 1046kpc. W uzasadnieniu zarządzenia wskazał, że zarządzeniem z dnia 14.02.2013r. wnioskodawca wezwany został do usunięcia braków formalnych pisma poprzez wskazanie wszystkich rzeczy co do których wnioskodawca wnosi o wskazanie sposób rozporządzenia . Następnie stwierdzono w uzasadnieniu ,iż wezwanie to zostało prawidłowo doręczone wnioskującemu w dniu 19.11.2012r. W zakreślonym terminie wnioskodawca wprawdzie złożył pismo ,które jednak zdaniem Przewodniczącego nie usuwało stwierdzonych braków formalnych.
Sprawa o rozstrzygnięcie o sposobie korzystania z rzeczy jest elementem postępowania egzekucyjnego. Wniosek winien obejmować wyłącznie te ruchomości ,które zostały przekazane dozorcy na przechowanie przez komornika . W niniejszej sprawie wnioskodawca wskazuje między innymi złom i śmieci .Wprawdzie kwestia czy te ruchomości zostały oddane na przechowanie będzie dopiero przedmiotem merytorycznego badania sadu w sprawie o sposobie rozporządzenia rzeczą. Aby jednak wszcząć skutecznie takie postępowanie przedmiot ten winien być w sposób jednoznacznie dookreślony.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył wnioskodawca. Wskazał, że we wniosku w sposób precyzyjny wskazał będące przedmiotem wniosku rzeczy. W piśmie procesowym z dnia 25.03.2013r. uzupełnił wniosek tak jak to wynika z protokołu Komornika przekazującego rzeczy ruchome pod dozór. Określenie śmieci i złom jest zaś adekwatne dla opisu przedmiotów, które zostały wnioskodawcy przekazane pod dozór.
Sąd Okręgowy zważył co następuje
Przedmiotowe zarządzenie podlegało uchyleniu i przekazaniu do ponownego rozpoznania, ale z inną motywacja niż to wynika z treści zażalenia. Przede wszystkim Sąd Okręgowy nie może ocenić zasadności podjętej decyzji ponieważ z treści uzasadnienia wynika, że powodem zwrotu wniosku było to, że wnioskodawca nie usunął braków formalnych . Przewodniczący w uzasadnieniu wskazał, że wezwanie do usunięcia braków zostało wnioskodawcy skutecznie doręczone w dniu 19.11.2012r. i że w zakreślonym terminie złożył on pismo procesowe, które jednak nie usuwało wszystkich braków formalnych.
Przedmiotowa sprawa wpłynęła zaś 7.03.2013., a zarządzenie wzywające do usunięcia braków zostało wydane w dniu 15.03.2013r. W aktach sprawy brak zarówno pisma wnioskodawcy reagującego na doręczone mu , według Przewodniczącego w dniu 19.11.2012r. wezwanie . I nawet jeżeli przyjmiemy ,że jest to oczywista omyłka pisarska, to w aktach sprawy brak także pisma z dnia 25.03.2013r. na które powołuje się w uzasadnieniu skarżący. Uniemożliwia to kontrolę instancyjną zaskarżonego zarządzenia. Jedynie nadmienić należy, że przykładowe wymienienie przedmiotów ruchomych , co do których wnioskodawca domaga się wydania w trybie art. 1046§10 kpc rozstrzygnięcia, zasadnie skutkowało zobowiązaniem go do precyzyjnego wymienienia tych przedmiotów co do których sąd ma orzec o sposobie ich rozporządzenia.
Natomiast okoliczność , czy wymienione we wniosku przedmioty zostały faktycznie przekazane pod dozór podlega już ocenie merytorycznej Sądu. Do zażalenia załączona została już kserokopia protokołu przekazania ruchomości pod dozór sporządzona przez Komornika w dniu 11.12.2012r. z którego wynika co zostało dozorcy ostatecznie przekazane. Zwrot zaś w trybie art. 130 §2 kpc, następuje wyłącznie wtedy gdy stwierdzony brak jest tego rodzaju , że uniemożliwia nadanie takiemu pismu prawidłowego biegu. Warunki formalne w rozumieniu art. 130 § 1 kpc to wymagania określone w art.. 126- 129 kpc oraz wynikające z przepisów szczególnych ( np. 187 kpc).
Nie każde wymaganie przewidziane w tych przepisach, które mają odpowiednie zastawanie do postępowania nieprocesowego, przesądza o dopuszczalności postępowania przewidzianego w art. 130 § 1 i 2 kpc, gdyż ma ono zastosowanie tylko wtedy, gdy na skutek niezachowania warunków formalnych pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu. ( por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 24 października 2001 III CZP 53/2001 ). Mając powyższe na względzie, zaskarżone zarządzenie , na podstawie art. 397§2 kpc w zw. z art. 386§1 kpc i art. 13§2 kpc, należało uchylić.
Oddalony został, jako przedwczesny, wniosek skarżącego o przyznanie zwrotu kosztów niniejszego postępowania zażaleniowego. Przedmiotowe zażalenie ma bowiem charakter incydentalny i o kosztach postępowania Sąd wypowie się, zgodnie z dyspozycją art.108 kpc, w orzeczeniu kończącym sprawę.