Civil claim dismissed because the debt claim expired due to the statutory limitation period of three years.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for payment of 1,925 zł against the defendant, who admitted to the contract but argued the debt was time-barred. The plaintiff sought payment based on invoices issued between June and November 2011, while the defendant raised the defense of limitation on the day of the hearing. The court ruled that the claim expired under the three-year limitation period for business-related debts, as no interruption of the limitation period was proven.
Legislator headnote
AI generatedArt. 117 § 2 k.p.c.; Art. 118 k.c.: The court considers the defense of limitation only if raised by the defendant; if the claim is time-barred and no interruption is proven, the action must be dismissed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: I C 489/15 upr.
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 stycznia 2016 roku Sąd Rejonowy w Człuchowie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Anna Wołujewicz Protokolant: Pracownik biurowy Magdalena Sadowska po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2016 roku w Człuchowie na rozprawie sprawy z powództwa (...) w G. przeciwko J. G. o zapłatę oddala powództwo. Sygn. akt I C 489//15
UZASADNIENIE
Powód (...) (...) w G. wniósł przeciwko pozwanemu J. G. pozew o zapłatę kwoty 1.925 zł. z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że przedmiotowa wierzytelność powstała w wyniku zawarcia w dniu 15 grudnia 2010 r. przez stronę z pozwaną z (...) sp. z o.o. w W. umowę o oświadczeniu usług. Jak wynika z pozwu pozwany nie wywiązał się z warunków umowy w związku z czym została ona rozwiązana w dniu 1 października 2011 r. Pierwotny wierzyciel w dniu 20 kwietnia 2015 r. dokonał przelewu przysługującej mu wierzytelności na rzecz powoda.
Zdaniem funduszu inwestycyjnego z uwagi na fakt, że polubowne próby odzyskania należnej kwoty okazały się bezskuteczne, w związku z czym pozew jest zasadny. Na rozprawie w dniu 20 stycznia 2016r. pozwany J. G. potwierdził, iż zawierał umowę, której dotyczy pozew, jednakże podkreślił, że nie wywiązał się z niej z uwagi na trudną sytuację majątkową i rodziną. Na rozprawie podniósł również zarzut przedawnienia przedmiotowego roszczenia. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 13 grudnia 2010. pomiędzy pozwanym J.
G. a (...) sp. z o.o. w W. została zawarta umowa z tytułu świadczenia usług. bezsporne, ponad to dowód umowa k.10, 11 W związku z zawartą umową firma (...) sp. z o.o. w W. wystawiła faktury w dniu 30 czerwca 2011 r., 14 lipca 2011 r., 16 sierpnia 2011 r. oraz w dniu 23 listopad 2011 r. bezsporne, ponadto faktury k. 12-18 Z dniem 1 października 2011 przedmiotowa umowa została rozwiązana z uwagi na niewywiązanie się przez pozwanego z jej warunków. bezsporne Umową z dnia 15 grudnia 2010 r. Powód (...) w G. przejął od (...) sp. z o.o. w W. prawa do wierzytelności wobec pozwanego J.
G. z tytułu w/w umowy. bezsporne Pismem z dnia 16 czerwca 2015 pozwany został zawiadomiony o zmianie wierzyciela oraz został wezwany do zapłaty kwoty 1913,84 zł. bezsporne ponadto pismo k. 7-9
Sąd zważył co następuje:
W przedmiotowej sprawie stan faktyczny, konieczny do rozstrzygnięcia ustalono na podstawie niekwestionowanych twierdzeń stron. Pozwany nie zakwestionował, ze łączyła go z firmą (...) sp. z o.o. w W. umowa z tytułu świadczenia usług. Przyznał on również, że nie wywiązał się z przedmiotowej umowy z uwagi na trudną sytuację rodzinną i majątkową. Wniósł jednak o umorzenie postępowania podnosząc również na rozprawie w dniu 20 stycznia 2016r. zarzut przedawnienia. Zarzut ten w ocenie Sądu jest w pełni zasadny. Na wstępie należy przywołać treść art. 117 § 2 k.p.c. zgodnie z którym Sąd uwzględni fakt przedawnienia roszczenia tylko i wyłącznie na zarzut pozwanego.
W przedmiotowej sprawie jak powyżej wskazano został on podniesiony przez J. G. na rozprawie w dniu 20 stycznia 2016 r. Powód dochodził od pozwanego w niniejszej sprawie zapłaty z tytułu z umowy o świadczenia usług z 2010r. zawartej z firmą (...) sp. z o.o. w W.. Faktury, które były podstawą przedmiotowego powództwa dotyczyły okresu od 30 czerwca 2011r. do 23 listopada 2011 r. Jak wynika z pozwu z dniem 1 października 2011 przedmiotowa umowa została rozwiązana z uwagi na niewywiązanie się przez pozwanego z jej warunków. Zgodnie z treścią art. 118 k.c. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wynosi trzy lata.
Niewątpliwie powód domaga się przedmiotowego roszczenia w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej. W związku z powyższym przedmiotowe roszczenie uległo przedawnieniu, albowiem pozew został wniesiony w dniu 25 sierpnia 2015r. Podkreślić należy, że powód nie przytoczył żadnych okoliczności, które świadczyłyby o przerwaniu biegu przedawnienia. W tych okolicznościach mając na uwadze fakt, że roszczenie powoda uległo przedawnieniu, przedmiotowe powództwo podlegało oddaleniu.