Legislator Case Law & Legislation
SK 2/14 AI generated

Constitutional Court dismisses costs claim as non-exceptional since constitutional complaint was rejected.

Case Number SK 2/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court of Poland dismissed the applicant's request for reimbursement of litigation costs. The applicant argued for cost recovery under standard regulations, but the Court noted that costs are only awarded upon granting the complaint or in exceptional circumstances. Since the complaint was rejected and no exceptional justification was provided, the claim was inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 24 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; Art. 134 pkt 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: Costs are awarded only upon granting the complaint or in exceptional circumstances, which the applicant failed to demonstrate.

Keywords

AI generated
Constitutional Court costs of proceedings exceptional circumstances reimbursement rejected complaint

Cited Legislation

AI generated
Art. 24 ust. 2 of the Act on the Constitutional Tribunal
II Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 24 ust.
Art. 134 pkt 3 of the Act on the Constitutional Tribunal
643, ze zm.) w związku z art. 134 pkt 3 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

158/9/A/2015 POSTANOWIENIE z dnia 27 października 2015 r. Sygn. akt SK 2/14 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Andrzej Wróbel – przewodniczący Stanisław Biernat Zbigniew Cieślak Mirosław Granat Marek Kotlinowski – sprawozdawca, po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 października 2015 r., wniosku pełnomocnika Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej z siedzibą w Sopocie, radcy prawnego P.M., o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym według norm przepisanych z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego, p o s t a n a w i a: nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

I 1. W skardze konstytucyjnej z 27 listopada 2012 r. pełnomocnik skarżącej wniósł „w przypadku uwzględnienia skargi” o „zasądzenie od Skarbu Państwa – Kancelarii Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej w Sopocie kosztów postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym według norm przepisanych z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego”.

2. Postanowieniem z 27 października 2015 r. Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie w niniejszej sprawie na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.) w związku z art. 134 pkt 3 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 1064). II Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 24 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) w związku z art. 134 pkt 3 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.

U. poz. 1064) zwrot kosztów postępowania orzekany jest wraz z wyrokiem uwzględniającym skargę konstytucyjną. W razie nieuwzględnienia skargi konstytucyjnej Trybunał może orzec zwrot kosztów postępowania tylko „[w] uzasadnionych przypadkach” (art. 24 ust. 2 zdanie drugie ustawy o TK). Zwrot kosztów postępowania na podstawie art. 24 ust. 2 zdanie drugie ustawy o TK ma zatem charakter wyjątkowy i jest odstępstwem od zasady ogólnej. Obowiązek wykazania, że – pomimo nieuwzględnienia skargi konstytucyjnej – zachodzi „uzasadniony przypadek”, o którym mowa w ustawie o TK, ciąży na zainteresowanym pełnomocniku skarżącej.

W rozpatrywanej sprawie, w której Trybunał Konstytucyjny nie uwzględnił skargi i postanowił umorzyć postępowanie, pełnomocnik skarżącej w żaden sposób nie uzasadnił wniosku o zwrot kosztów postępowania, a Trybunał Konstytucyjny nie dopatrzył się okoliczności, które pozwoliłyby na ich zasądzenie. Z tych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.