Court partially allowed prosecutor's appeal to add a fine for suspended sentence, correcting lower court's procedural error.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court partially allowed the prosecutor's appeal against a first-instance judgment that failed to impose a fine for a suspended sentence. The lower court had agreed with the prosecutor's request for a suspended sentence but omitted the mandatory fine, violating procedural rules. Consequently, the court modified the verdict to include the fine while upholding the rest of the original judgment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 71 § 1 k.k.; Art. 335 § 1 k.p.k.; Art. 343 § 6 k.p.k.: When a prosecutor's request for a suspended sentence is agreed upon by the accused, the court is obligated to impose the accompanying fine; failure to do so constitutes a procedural error subject to modification on appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt IV Ka 478/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 lipca 2013 roku. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący : SSO Waldemar Majka Protokolant : Magdalena Telesz przy udziale Andrzeja Mazurkiewicza Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2013 roku sprawy K. M. oskarżonego z art. 226 § 1 k.k., art. 224 § 2 k.k. , art. 288 § 1 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 10 kwietnia 2013 roku, sygnatura akt II K 127/13 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawie art. 71 § 1 kk w zw. z art. 33 § 3 kk orzeka wobec oskarżonego 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych; II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa. Sygnatura akt IV Ka 478/13
UZASADNIENIE
Prokurator Rejonowy w Świdnicy wniósł akt oskarżenia przeciwko K. M. oskarżając go o to, że: I. w dniu 24 listopada 2012r. w Ś. woj. (...) na ul. (...) podczas i w związku z interwencją policyjną prowadzoną na podstawie zawiadomienia ustalonej osoby, używając słów wulgarnych znieważył funkcjonariusza policji st. sierż. T. A. i post. K. P. tj. o czyn z art. 226 § 1 k.k. II. w dniu 24 listopada 2012 roku w Ś. groził pozbawieniem życia funkcjonariuszom policji st. sierż. T. A. i post. K. P. celem zmuszenia ich odstąpienia od zatrzymania osoby, przy czym groźba ta wzbudziła u pokrzywdzonych realną obawę jej spełnienia tj. o czyn z art. 224 § 2 k.k. III. 24 listopada 2012 roku w Ś. działając wspólnie i w porozumieniu z P. S. poprzez kopanie w wewnętrzne elementy radiowozu marki V. (...) nr. Rej. (...) dokonali zniszczenia ściany dzielącej przedział dla pasażerów, siedziska, podsufitkę oraz pleksę w drzwiach straty w kwocie 300 zł na szkodę Komendy Wojewódzkiej Policji we W. tj. o czyn z art. 288 § 1 k.k. oraz złożył na podstawie art. 335 kpk wniosek o skazanie oskarżonego bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie: - za czyny opisane w punktach I, II, III po trzy miesiące pozbawienia wolności - karę łączną 5 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 2 - obowiązek solidarnego naprawienia szkody w kwocie 300 złotych w terminie jednego miesiąca od uprawomocnienia się wyroku - na podstawie art. 71 § 1 kk orzeczenie grzywny w wysokości 50 stawek dziennych jedna w kwocie 10 zł Wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2013 roku (sygn. akt II K 127/13) Sąd Rejonowy w Świdnicy:
I. oskarżonego K. M. uznał za winnego czynów opisanych w punkcie 1, 2 i 3 części wstępnej wyroku, tj. występków z art. 226 § 1 k.k., 224 § 2 k.k. i art. 288 § 1 k.k. i za to wymierzył mu karę - za czyn w punkcie 1 na podstawie art. 226 § 1 k.k. 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; - za czyn w punkcie 2 na podstawie art. 224 § 2 k.k. 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; - za czyn w punkcie 3 na podstawie art. 288 § 1 k.k. 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył wyżej wymierzone oskarżonemu K.
M. kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności; III. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie wyżej wymienionej oskarżonemu K. M. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby lat 2 (dwóch); IV. na podstawie art. 72 § 2 k.k. zobowiązał oskarżonego K. M. do solidarnego naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego Komendy Wojewódzkiej Policji we W. kwoty 300 (trzystu) złotych w terminie jednego miesiąca od dnia uprawomocnienia się orzeczenia;
V. na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu K. M. na poczet orzeczonej łącznej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania w sprawie od dnia 24.11.2012r. do dnia 26.11.2012r. przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi pozbawienia wolności; VI. na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. i w zw. z art. 627 k.p.k. zasądził od oskarżonego K. M. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 70 (siedemdziesiąt) złotych i wymierzył mu opłatę w kwocie 120 (sto dwadzieścia) złotych. Apelację od wyroku wywiódł prokurator zaskarżając wyrok w części dotyczącej K.
M. na niekorzyść wymienionego oskarżonego zarzucając obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, to jest art. 343 § 6 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k., polegającą na nie orzeczeniu wobec oskarżonego K. M. uzgodnionej z nim w związku z warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności na podstawie art. 71 § 1 k.k. kary grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych w kwocie 10 złotych, pomimo wniosku prokuratora o jej zastosowanie, podczas gdy przepis art. 343 § 6 k.p.k., w przypadku uwzględnienia wniosku prokuratora, nakłada na Sąd orzekający obowiązek rozstrzygnięcia zgodnie z treścią wniosku określonego złożonego przez oskarżyciela publicznego w trybie art. 335 k.p.k.
Podnosząc wskazany zarzut apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy w części dotyczącej K. M. Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył: apelacja jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie jednakże wskazany w niej wniosek o uchylenie zaskarżonego orzeczenia uznać należy za zbyt daleko idący i słusznie podlegał modyfikacji przez oskarżyciela publicznego w toku rozprawy odwoławczej. W niniejszej sprawie w zawartym w akcie oskarżenia wniosku o skazanie oskarżonego K. M. bez rozprawy złożonym w trybie art. 335 § 1 kpk prokurator wnioskował o orzeczenie wobec wymienionego oskarżonego za każdy z trzech czynów kary po 3 miesiące pozbawienia wolności, orzeczenie kary łącznej w wymiarze 5 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym jej zawieszeniem na okres próby lat 2, obowiązek solidarnego naprawienia szkody w kwocie 300 złotych w terminie jednego miesiąca od uprawomocnienia się wyroku a także orzeczenie na podstawie art. 71 § 1 kk grzywny w wysokości 50 stawek dziennych w kwocie po 10 złotych.
Sąd Rejonowy po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu i stwierdzeniu zaistnienia przesłanek do uwzględnienia wniosku prokuratora złożonego w trybie art. 335 kpk, nie orzekł wobec tego oskarżonego, w związku z warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności, na podstawie art. 71 § 1 kk kary grzywny a zatem nie w pełni uwzględnił złożony w sprawie wniosek prokuratora - który został uzgodniony z wymienionym oskarżonym - dopuszczając się obrazy wskazanych w podniesionym w apelacji zarzucie przepisów prawa procesowego tj. art. 343 § 6 kpk w zw. z art. 335 § 1 kpk.
Z uwagi na powyższe zaskarżony wyrok podlegał zmianie w ten sposób, że na podstawie art. 71 § 1 kk w zw. z art. 33 § 3 kk orzeczono wobec oskarżonego 50 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych w pozostałym zaś zakresie wyrok utrzymano w mocy. Mając na uwadze, iż wyrok zaskarżony został jedynie co do kary, w sprawie zaś nie stwierdzono zaistnienia okoliczności wskazanych w art. 439 kpk, 434 kpk, 440 kpk czy też w art. 455 kpk rozpoznanie wniesionej apelacji nastąpiło w zakresie podniesionego przez skarżącego zarzutu w granicach środka odwoławczego (art. 433 § 1 kpk).
O kosztach sądowych postępowania odwoławczego, należnych Skarbowi Państwa, orzeczono na podstawie art. 624 § 1 kpk kierując się zasadą słuszności.