Legislator Case Law & Legislation
Tw 18/13 AI generated

Constitutional court dismisses duplicate conformity review due to final prior judgment on identical provisions.

Case Number Tw 18/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court of Poland refused to proceed with a new conformity review request submitted by the Połczynie-Zdrój City Council. The court noted that the specific tax provision and constitutional standards under review had already been fully examined and ruled upon in a final decision from September 2013. Consequently, the court determined that re-evaluating the same legal text against identical criteria would be unnecessary and procedurally redundant.

Legislator headnote

AI generated

Art. 36 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; Art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: A constitutional court must deny further proceedings in a conformity review if the same provision has already been subject to a final judgment with identical control standards, rendering the new request superfluous.

Keywords

AI generated
constitutional conformity review superfluous proceedings final judgment effect identical control standards redundant review request procedural economy finality of judgment

Cited Legislation

AI generated
Art. 36 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym
Zgodnie z art. 36 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r.
Art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym
Ponadto, wstępne rozpoznanie zapobiega nadaniu biegu wnioskowi w sytuacji, gdy postępowanie wszczęte przed Trybunałem Konstytucyjnym podlegałoby umorzeniu z powodu zbędności lub niedopuszczalności wydania orzeczenia (art. 39 ust.
Art. 190 ust. 1 Konstytucji
Z uwagi na ostateczność orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego (art. 190 ust. 1 Konstytucji) należy uznać za zbędne dokonywanie ponownej oceny zgodności tego samego przepisu z identycznie określonymi wzorcami kontroli.
art. 16 ust. 2 Konstytucji
1 i 2 oraz art. 16 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zw.
art. 191 ust. 2 Konstytucji
z art. 191 ust. 2 Konstytucji).
art. 190 ust. 1 Konstytucji
Z uwagi na ostateczność orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego (art. 190 ust. 1 Konstytucji) należy uznać za zbędne dokonywanie ponownej oceny zgodności tego samego przepisu z identycznie określonymi wzorcami kontroli.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

683/II/B/2014 POSTANOWIENIE z dnia 5 listopada 2013 r. Sygn. akt Tw 18/13 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marek Kotlinowski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Rady Miejskiej w Połczynie-Zdroju o zbadanie zgodności: art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613, ze zm.) z art. 167 ust. 1 i 4 w zw. z art. 15 ust. 1 i 2 oraz art. 16 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zw. z art. 9 ust. 1-3 w zw. z art. 12 ust. 1 tiret siódme Europejskiej Karty Samorządu Lokalnego, sporządzonej w Strasburgu dnia 15 października 1985 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 124, poz. 607), p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu wnioskowi.

UZASADNIENIE

W dniu 2 września 2013 r. wpłynął do Trybunału Konstytucyjnego wniosek Rady Miejskiej w Połczynie-Zdroju o zbadanie zgodności art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613, ze zm.; dalej: ustawa o podatkach i opłatach lokalnych) w brzmieniu nadanym przez art. 133 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654, ze zm.; dalej: ustawa o działalności leczniczej) z art. 167 ust. 1 i 4 w zw. z art. 15 ust. 1 i 2 oraz art. 16 ust. 2 Konstytucji w zw. z art. 9 ust. 1-3 w zw. z art. 12 ust. 1 tiret siódme Europejskiej Karty Samorządu Lokalnego, sporządzonej w Strasburgu dnia 15 października 1985 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 124, poz. 607; dalej: EKSL). Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:

1. Zgodnie z art. 36 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) wniosek przedstawiony przez organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. W postępowaniu tym Trybunał Konstytucyjny w składzie jednego sędziego bada, czy wniosek odpowiada wymogom formalnym (art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o TK), czy nie jest oczywiście bezzasadny (art. 36 ust. 3 ustawy o TK), a w szczególności, czy pochodzi od uprawnionego podmiotu (art. 191 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 191 ust. 2 Konstytucji). Ponadto, wstępne rozpoznanie zapobiega nadaniu biegu wnioskowi w sytuacji, gdy postępowanie wszczęte przed Trybunałem Konstytucyjnym podlegałoby umorzeniu z powodu zbędności lub niedopuszczalności wydania orzeczenia (art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o TK). Tym samym wstępne rozpoznanie wniosku umożliwia – już w początkowej fazie postępowania – wyeliminowanie spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania.

2. W sprawie o sygn. K 22/12 Trybunał Konstytucyjny zbadał zgodność art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w brzmieniu nadanym przez art. 133 ustawy o działalności leczniczej z art. 167 ust. 1 i 4 w zw. z art. 15 ust. 1 i 2 oraz art. 16 ust. 2 Konstytucji w zw. z art. 9 ust. 1–3 w zw. z art. 12 ust. 1 tiret siódme EKSL. Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 26 września 2013 r. orzekł, że: po pierwsze, art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy o podatkach i opłatach lokalnych jest zgodny z art. 167 ust. 1 i 4 w zw. art. 16 ust. 2 Konstytucji w zw. z art. 9 ust. 1–3 w zw. z art. 12 ust. 1 tiret siódme EKSL, po drugie, art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie jest niezgodny z art. 15 ust. 1 i 2 Konstytucji. Wyrok został ogłoszony w Dzienniku Ustaw z 2013 r., poz. 1185.

3. Z petitum wniosku Rady Miejskiej w Połczynie-Zdroju wynika jednoznacznie, że sformułowany w nim zakres zaskarżenia (przedmiot i wzorce kontroli) jest tożsamy z zakresem zaskarżenia wyznaczonym w sprawie o sygn. K 22/12. Z uwagi na ostateczność orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego (art. 190 ust. 1 Konstytucji) należy uznać za zbędne dokonywanie ponownej oceny zgodności tego samego przepisu z identycznie określonymi wzorcami kontroli. Okoliczność powyższa stanowi, zgodnie z art. 36 ust. 3 w zw. z art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o TK, podstawę odmowy nadania wnioskowi dalszego biegu.