Legislator Case Law & Legislation
XI Ka 399/13 AI generated

Court adds Art. 69 § 4 k.k. to sentencing basis for suspended sentence due to special circumstances.

Case Number XI Ka 399/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court modified the lower court's judgment by adding Article 69 § 4 of the Criminal Code to the legal basis for the suspended sentence. The prosecutor argued that this provision was omitted despite the defendant's prior record and the nature of the offense warranting a special circumstance. The court agreed that the specific facts justified invoking this article, thereby correcting the material error without finding a procedural violation.

Legislator headnote

AI generated

Art. 69 § 1, 2, 4 k.k.; When a special circumstance justifying the suspension of a sentence exists, the court must explicitly cite Article 69 § 4 of the Criminal Code as the legal basis for that decision.

Keywords

AI generated
suspended sentence special circumstances Criminal Code legal basis error prosecutor appeal prior record hooliganism

Cited Legislation

AI generated
Art. 69 § 1, 2, 4 k.k.
V w ten sposób, że w miejsce art. 69 § 1 i 2 kk powołuje art.
Art. 437 § 2 k.p.k.
Art. 624 § 1 k.p.k.
Art. 634 k.p.k.
Art. 85 k.k.
Art. 86 § 1 k.k.
Art. 71 § 1 k.k.
Art. 72 § 1 pkt 5 k.k.
Art. 63 § 1 k.k.
art.222 § 1 k.k
o czyn z art.222 § 1 k.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt XI Ka 399/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 czerwca 2013r. Sąd Okręgowy w Lublinie w XI Wydziale Karnym-Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Włodzimierz Śpiewla Sędziowie: SO Sławomir Kaczor - spr. SO Katarzyna Żmigrodzka Protokolant: Małgorzata Purc przy udziale Prokuratora Krzysztofa Rubika po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2013 r. sprawy B. G. oskarżonego z art. 222 § 1 kk i in. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego we Włodawie z dnia 30 listopada 2012 r. sygn. akt II K 107/12 I. zmienia zaskarżony wyrok w pkt. V w ten sposób, że w miejsce art. 69 § 1 i 2 kk powołuje art. 69 § 1, 2 i 4 kk; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia oskarżonego od zwrotu wydatków za postępowanie odwoławcze ustalając, że ponosi je Skarb Państwa. XI Ka 399/13

UZASADNIENIE

B. G. oskarżony został o to, że: I. w dniu 23 lutego 2012r. we W. woj. (...) działając publicznie, z oczywiście błahego powodu, okazując przy tym rażące lekceważenie porządku prawnego, znieważył sierż. M. N. i sierż. W. B. podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych w ten sposób, że wyzywał ich słowami powszechnie uznanymi za wulgarne i obelżywe, stosował wobec nich przemoc polegającą na kopaniu po nogach i szarpaniu za mundury i groził pozbawieniem życia i uszkodzeniem pojazdu służbowego w celu zmuszenia do zaniechania przedsięwzięcia prawnej czynności służbowej, przy czym czynów tych dopuścił się w ciągu pięciu lat od odbycia kary roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo podobne tj. o czyn z art.222 § 1 k.k. w zb. z art.224 § 2 k.k. w zb. z art.226 § 1 k.k. w zw. z art.57a § 1 k.k. w zw. z art.64 § 1 k.k. II. w dniu 23 lutego 2012r. we W. woj. (...) działając umyślnie uszkodził biurko w komendzie Powiatowej Policji we W. w wyniku czego powstały straty w wysokości 680 zł na szkodę Komendy Wojewódzkiej Policji w L. tj. o czyn z art.288 § 1 k.k. Wyrokiem z dnia 30 listopada 2012r.

Sąd Rejonowy we Włodawie: I. B. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie I przyjmując, iż czynu tego dopuścił się w ciągu jednego dnia po odbyciu w okresie 15 lipca 2009 roku do 14 września 2010r. oraz od 30 czerwca 2011roku do 22 lutego 2012 roku części – roku, 9 miesięcy i 22 dni – kary pozbawienia wolności w wymiarze 3 lat i 6 miesięcy orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 14 września 2010r. sygn. II K 42/10, zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 10 lutego 2011 roku sygn.

II AKa 2/11 za umyślne przestępstwo podobne z art.280 § 2 k.k. w zw. z art.275 § 1 k.k. w zw. z art.276 k.k. w zw. z art.159 k.k. w zw. z art.11 § 2 k.k. tj. czynu wyczerpującego dyspozycje art.222 § 1 k.k. w zb. z art.224 § 2 k.k. w zb. z art.226 § 1 k.k. w zw. z art.57a § 1 k.k. w zw. z art.64 § 1 k.k. i za to na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów skazał go, przyjmując za podstawę wymiaru kary art.224 § 2 k.k. w zw. z art.57a § 1 k.k. w zw. z art.11 § 3 k.k., na karę 2 lat pozbawienia wolności; II. na podstawie art.57a § 2 k.k. orzekł od oskarżonego na rzecz M.

Ł. oraz W. B. nawiązki w kwotach po 500 zł; III. B. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie II przyjmując, iż czynu tego dopuścił się w ciągu jednego dnia po odbyciu w okresie 15 lipca 2009 roku do 14 września 2010r. oraz od 30 czerwca 2011 roku do 22 lutego 2012 roku części – roku, 9 miesięcy i 22 dni – kary pozbawienia wolności w wymiarze 3 lat i 6 miesięcy orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 14 września 2010r. sygn. II K 42/10, zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 10 lutego 2011 roku sygn.

II AKa 2/11 za umyślne przestępstwo podobne z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art.275 § 1 k.k. w zw. z art.276 k.k. w zw. z art.159 k.k. w zw. z art.11 § 2 k.k. tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art.288 § 1 k.k. w zb. z art.64 § 1 k.k. i na podstawie art.288 § 1 k.k. wymierzył mu karę 7 miesięcy pozbawienia wolności; IV. na podstawie art.85 k.k. i art.86 § 1 k.k. połączył orzeczone wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności i jako karę łączną wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności; V. na podstawie art.69 § 1 i 2 k.k. i art.70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie tak orzeczonej kary warunkowo zawiesił na okres próby 5 lat, oddając oskarżonego na podstawie art.73 § 1 k.k. w okresie próby pod dozór kuratora;

VI. na podstawie art.71 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu grzywnę w wysokości 100 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł; VII. na podstawie art.72 § 1 pkt 5 k.k. zobowiązał oskarżonego w okresie próby do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu; VIII. na podstawie art.63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej grzywny zaliczył okres zatrzymania oskarżonego w dniach od 23 lutego 2012 roku do 24 lutego 2012roku; IX zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 400 zł opłaty, zwolnił oskarżonego od zwrotu wydatków postępowania.

Od wyroku tego apelację wniósł prokurator. Zaskarżając rozstrzygnięcie w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego zarzucił obrazę prawa materialnego, a mianowicie art.69 § 4 k.k. polegającą na niepowołaniu tego przepisu w podstawie prawnej rozstrzygnięcia w przedmiocie warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec B. G. w sytuacji gdy rozstrzygając w tym przedmiocie sąd ustalił istnienie szczególnego wypadku uzasadniającego warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności.

Podnosząc powyższy zarzut prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uzupełnienie podstawy warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności o przepis art.69 § 4 k.k. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja co do zasady zasługuje na uwzględnienie. W istocie szczególną podstawą regulującą możliwość warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec sprawcy występku o charakterze chuligańskim jest art.69 § 4 k.k., który dopuszcza takie rozstrzygnięcie w szczególnie uzasadnionych wypadkach.

Jeżeli natomiast Sąd Rejonowy uznał, że wypadek taki ma miejsce w sprawie niniejszej winien wskazany przepis powołać w podstawie prawnej rozstrzygnięcia – obok art.69 § 1 i 2 k.k. Kwestią wtórną jest natomiast to, że popełniona przez Sąd Rejonowy nieprawidłowość winna zostać oceniona jako obraza art.413 § 1 pkt 6) k.p.k. Z tych względów, a nadto nie stwierdzając uchybień skutkujących zaistnieniem bezwzględnych przyczyn odwoławczych, Sąd Okręgowy na podstawie art.437 § 2 k.p.k. orzekł jak w wyroku. Za zwolnieniem oskarżonego od zwrotu wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym przemawiają względy słuszności, co nastąpiło na podstawie art.624 § 1 k.p.k. w zw. z art.634 k.p.k.