Legislator Case Law & Legislation
Ts 51/08 AI generated

Constitutional complaint dismissed for failure to cure formal defects within the statutory deadline.

Case Number Ts 51/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court of Poland dismissed the constitutional complaint against provisions of the Criminal Procedure Code regarding expert opinions on sanity. The applicants failed to address specific formal deficiencies and precisely define constitutional violations within the seven-day statutory period after being notified of the missing information. Consequently, the Court ruled that the failure to cure these defects constituted an independent ground for refusing to grant the complaint further proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 49 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; Art. 36 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: Non-compliance with the statutory deadline to cure formal defects in a constitutional complaint constitutes an independent ground for the refusal to grant the complaint further proceedings.

Keywords

AI generated
constitutional complaint formal defects statutory deadline curing defects independent ground refusal of proceedings procedural requirements

Cited Legislation

AI generated
Art. 49 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym
Art. 36 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym
z art. 36 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym nieusunięcie braków skargi konstytucyjnej w ustawowym terminie 7 dni stanowi samoistną podstawę odmowy nadania biegu skardze.
Art. 139 § 1 i 2 k.p.c.
z art. 139 § 1 i 2 w zw.
Art. 136 § 1 i 2 k.p.c.
z art. 136 § 1 i 2 k.p.c. Trybunał uznał, że za datę skutecznego doręczenia zarządzenia należy przyjąć dzień 22 października 2008 r., w którym minął termin odbioru pisma awizowanego powtórnie 15 października 2008 r.
Art. 20 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
Zgodnie zatem z art. 20 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.
art. 45 ust. 1 Konstytucji
41, art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
art. 202 k.p.k
74 § 2 pkt 2 i art. 202 k.p.k., w zakresie, w jakim nie przewidują możliwości wniesienia zaskarżenia na postanowienie o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych, naruszają godność jednostki (art.
art. 30 Konstytucji
202 k.p.k., w zakresie, w jakim nie przewidują możliwości wniesienia zaskarżenia na postanowienie o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych, naruszają godność jednostki (art. 30 Konstytucji), wolność człowieka i nietykalność osobistą (art.
art. 41 Konstytucji
31 i art. 41 Konstytucji), prawo do sprawiedliwego i niezawisłego sądu (art.
art. 40 Konstytucji
1 Konstytucji) oraz prowadzą do poniżającego traktowania jednostki (art. 40 Konstytucji).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

758/II/B/2014 POSTANOWIENIE z dnia 24 lutego 2009 r. Sygn. akt Ts 51/08 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Bohdan Zdziennicki, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej R. i L. Ch. w sprawie zgodności: art. 74 § 2 pkt 2 i art. 202 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.) z art. 30, art. 31, art. 40, art. 41, art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.

UZASADNIENIE

W skardze konstytucyjnej z 11 lutego 2008 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności art. 74 § 2 pkt 2 i art. 202 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) z art. 30, art. 31, art. 40, art. 41, art. 45 ust. 1 Konstytucji. Skarga konstytucyjna została złożona w oparciu o następujący stan faktyczny. Postanowieniem z 21 stycznia 2008 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Mokotowa – XIV Wydział Karny (sygn. akt XIV K 550/07) dopuścił dowód z opinii dwóch biegłych lekarzy psychiatrów na okoliczność poczytalności skarżących, występujących jako oskarżeni w postępowaniu karnym.

Skarżący zarzucili w skardze konstytucyjnej, że art. 74 § 2 pkt 2 i art. 202 k.p.k., w zakresie, w jakim nie przewidują możliwości wniesienia zaskarżenia na postanowienie o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych, naruszają godność jednostki (art. 30 Konstytucji), wolność człowieka i nietykalność osobistą (art. 31 i art. 41 Konstytucji), prawo do sprawiedliwego i niezawisłego sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji) oraz prowadzą do poniżającego traktowania jednostki (art. 40 Konstytucji). Zdaniem skarżących zaskarżone przepisy niezgodne są nadto z art. 6 i art. 13 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.

Skarżący złożyli także wniosek o wydanie postanowienia tymczasowego o zawieszeniu wykonania postanowienia o dopuszczeniu dowodu z opinii biegłych. Zarządzeniem z 3 września 2008 r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez:

a) wskazanie, którym przepisom art. 202 k.p.k. zarzucają niezgodność z Konstytucją;

b) dokładne określenie sposobu naruszenia konstytucyjnych praw i wolności skarżących, wyrażonych w art. 30, art. 31, art. 40, art. 41 i art. 45 ust. 1 Konstytucji, przez przepisy art. 202 k.p.k.;

c) dokładne określenie sposobu naruszenia konstytucyjnych praw i wolności skarżących, wyrażonych w art. 30, art. 31, art. 40, art. 41 i art. 45 ust. 1 Konstytucji, przez zaskarżony przepis art. 74 § 2 pkt 2 k.p.k. Zarządzenie sędziego Trybunału Konstytucyjnego przesłane zostało 4 września 2008 r. na adres wskazany przez pełnomocnika skarżących. Zarządzenie wysłane za potwierdzeniem odbioru, awizowane powtórnie 15 września 2008 r. jako niepodjęte w terminie zostało zwrócone do Trybunału 25 września 2008 r. Ponowne wysłanie zarządzenia nastąpiło 30 września 2008 r. 13 października skarżąca R.Ch., występująca jednocześnie jako pełnomocnik L.Ch., została poinformowana o ponownym przesłaniu zarządzenia na wskazany przez nią w skardze konstytucyjnej adres do doręczeń. 13 października 2008 r. ponownie zostało złożone pismo oznaczone jako skarga konstytucyjna, stanowiące kopię skargi konstytucyjnej z 13 lutego 2008 r., które zostało dołączone do akt skargi o sygnaturze Ts 51/08.

Zarządzenie przesłane ponownie 30 września 2008 r. nie zostało odebrane przez pełnomocnika, awizowane powtórnie 15 października 2008 r. zostało zwrócone do Trybunału jako niepodjęte w terminie 27 października 2008 r. Zgodnie zatem z art. 20 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.) w zw. z art. 139 § 1 i 2 w zw. z art. 136 § 1 i 2 k.p.c. Trybunał uznał, że za datę skutecznego doręczenia zarządzenia należy przyjąć dzień 22 października 2008 r., w którym minął termin odbioru pisma awizowanego powtórnie 15 października 2008 r.

Do 27 stycznia 2009 r. skarżący nie uzupełnili wskazanych braków. Zgodnie z art. 49 w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym nieusunięcie braków skargi konstytucyjnej w ustawowym terminie 7 dni stanowi samoistną podstawę odmowy nadania biegu skardze. Trybunał Konstytucyjny nie znalazł również podstaw do uwzględnienia wniosku skarżących w przedmiocie wydania postanowienia tymczasowego o zawieszeniu wykonania postanowienia o wyznaczeniu biegłych na okoliczność poczytalności skarżących, występujących jako oskarżeni w postępowaniu karnym.

Mając powyższe na względzie, należało orzec jak w sentencji.