Legislator Case Law & Legislation
Ts 22/00 AI generated

Constitutional complaint dismissed for failure to specify how civil and labor code provisions violate fair trial rights.

Case Number Ts 22/00
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court dismissed the constitutional complaint filed by Bogusława W. against specific articles of the Civil and Labor Codes. The complainant argued that courts' unfavorable rulings violated her right to a speedy trial under Article 45 of the Constitution. The Court rejected this because the complaint failed to explain the precise manner in which the statutes infringed constitutional rights, merely asserting that bad outcomes prove the laws are unconstitutional.

Legislator headnote

AI generated

Art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; Art. 45 ust. 1 Konstytucji: A constitutional complaint must specify the exact manner in which the contested provisions violate constitutional rights; mere assertion that unfavorable judgments prove the laws unconstitutional is insufficient.

Keywords

AI generated
constitutional complaint admissibility specification of rights violation fair trial speedy hearing civil procedure code labor code provisions unconstitutional law review procedural requirements

Cited Legislation

AI generated
Art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
94 ze zm.) z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
art. 233 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego
Ts 22/00 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Andrzej Mączyński po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Bogusławy W., w sprawie zgodności: art. 233 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U.
art. 115, art. 116 i 117 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy
269 ze zm.) oraz art. 115, art. 116 i 117 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (tekst jednolity z 1998 r.
art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym
Tym samym skarga konstytucyjna nie spełniła wymogu, o którym mowa w art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, dlatego też należało odmówić nadania jej dalszego biegu.
art. 45 ust. 1 Konstytucji
94 ze zm.) z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

130 POSTANOWIENIE z dnia 5 kwietnia 2000 r. Sygn. Ts 22/00 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Andrzej Mączyński po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Bogusławy W., w sprawie zgodności: art. 233 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 269 ze zm.) oraz art. 115, art. 116 i 117 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (tekst jednolity z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.

Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej zarzucono, iż art. 233 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeksu postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 269 ze zm.) oraz art. 115, 116 i 117 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (tekst jednolity z 1998 r. Dz.U. Nr 21, poz. 94 ze zm.) naruszają wyrażone w art. 45 ust. 1 konstytucji prawo skarżącej do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez niezawisły sąd. Skarżąca złożyła pozew o zapłatę przeciwko Zarządowi Gminy w D., który został oddalony wyrokiem Sądu Rejonowego w R. z 12 lipca 1999 r.

Wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Ł. z 24 listopada 1999 r. Zdaniem skarżącej, jeżeli sądy wydały niekorzystne dla niej wyroki mimo istnienia wskazanych wyżej przepisów, to należy przyjąć że przepisy te naruszają konstytucyjną zasadę, iż każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Trybunał Konstytucyjny zważył co następuje: Skarżąca wywodzi, że sądy obu instancji rozpoznając jej sprawę naruszyły wskazane w skardze przepisy.

Zarzut naruszenia konstytucyjnych praw skarżącej przez błędne stosowanie prawa nie może być jednak przedmiotem skargi konstytucyjnej. W skardze nie wyjaśniono natomiast, w jaki sposób art. 233 § 1 kpc oraz art. 115, 116 i 117 § 1 kp naruszają konstytucyjne prawa skarżącej. Za wskazanie sposobu naruszenia praw nie można uznać twierdzenia, w myśl którego skoro mimo obowiązywania zaskarżonych przepisów sądy wydały niekorzystne dla skarżącej wyroki, to przepisy te naruszają tym samym art. 45 ust. 1 Konstytucji. Wskazanie wymaganego przez art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym sposobu naruszenia praw konstytucyjnych polegać ma na określeniu konstytucyjnych uprawnień przysługujących skarżącemu i odpowiadających im obowiązków organu władzy publicznej dotyczących stanowienia norm prawnych określonej treści oraz wykazaniu, że normy zawarte w zakwestionowanych przepisach nie realizują tych obowiązków, a tym samym są niezgodne z normami konstytucji.

Pomimo wezwania do uzupełnienia wskazanego braku, skarżąca również w piśmie procesowym z 9 marca 2000 r. nie wskazała sposobu naruszenia swych praw przez zaskarżone przepisy. Tym samym skarga konstytucyjna nie spełniła wymogu, o którym mowa w art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, dlatego też należało odmówić nadania jej dalszego biegu.