Constitutional complaint dismissed for failing to allege unconstitutionality of specific legal provisions.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court of Poland dismissed Emiliana K.'s constitutional complaint without further examination. The complainant alleged violations of Articles 45 and 83 of the Constitution regarding a court order restricting land use and water flow, but failed to explicitly claim that the specific legal provisions were unconstitutional. The court ruled that under Article 79 of the Constitution, a constitutional complaint must target the unconstitutionality of a law or normative act; without this specific allegation, the complaint is inadmissible and cannot be substantively reviewed.
Legislator headnote
AI generatedArt. 79 ust. 1 Konstytucji RP; Art. 49 w związku z art. 36 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: A constitutional complaint is inadmissible if it fails to allege the unconstitutionality of a specific legal provision, as the subject matter of such a complaint is strictly limited to the inconsistency of laws or normative acts with the Constitution.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
76 POSTANOWIENIE z dnia 25 sierpnia 1998 r. Sygn. Ts 113/98 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Ferdynand Rymarz na posiedzeniu niejawnym po wstępnym rozpoznaniu skargi konstytucyjnej Emiliana K., na podstawie art. 49 w związku z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej Emiliana K. złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 20 sierpnia 1998 r., zarzucono naruszenie przez wyrok Sądu Rejonowego P. z 19 października 1997 r. oraz “wyrok Sądu Wojewódzkiego w P. oddalający apelację pozwanego” (jak wynika z akt sprawy pełnomocnik skarżącego błędnie określił w ten sposób postanowienie Sądu Wojewódzkiego w P. z 15 kwietnia 1998 r., odrzucające kasację skarżącego) art. 45 i art. 83 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Pełnomocnik skarżącego wniósł o stwierdzenie, iż orzeczenia te naruszyły powołane w skardze przepisy Konstytucji RP oraz o wstrzymanie wykonalności zaskarżonych wyroków. Pełnomocnik skarżącego wskazał, iż wyrokiem Sądu Rejonowego w P. z 19 października 1997 r. zakazano skarżącemu oddziaływania na sąsiednią działkę i zmiany stosunków wodnych w sposób tam opisany oraz nakazano przywrócenie naturalnego spływu wody i usunięcie przeszkód spływ uniemożliwiających. Wyrok ten pełnomocnik skarżącego uczynił przedmiotem zaskarżenia w złożonej skardze konstytucyjnej.
Rozpoznając niniejszą skargę konstytucyjną Trybunał Konstytucyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przedmiotem skargi konstytucyjnej jest niezgodność ustawy lub innego aktu normatywnego z konstytucją. Oznacza to, iż brak sformułowania w skardze konstytucyjnej zarzutu niekonstytucyjności konkretnego przepisu prawnego czyni skargę oczywiście bezzasadną, co skutkuje zgodnie z treścią art. 49 w związku z art. 36 ust. 3 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym odmową nadania dalszego biegu takiej skardze.
W niniejszej skardze konstytucyjnej nie sformułowano zarzutu niezgodności przepisu prawnego z konstytucją, skutkiem czego nie jest możliwe merytoryczne rozpoznanie skargi i należy odmówić nadania jej dalszego biegu, co obejmuje również zawarty w skardze dodatkowy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych wyroków.