Legislator Case Law & Legislation
Ts 67/98 AI generated

Constitutional complaint dismissed due to filing after the two-month statutory deadline expired.

Case Number Ts 67/98
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court dismissed the constitutional complaint filed by Zdzisław B. regarding a regulation on pension procedures. The complainant argued that the regulation barred judicial recourse, but the Court determined the complaint was untimely. Since the Constitutional Court Act entered into force on October 17, 1997, the two-month filing deadline calculated from the final appellate judgment had already expired by the time the complaint was submitted.

Legislator headnote

AI generated

Art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; Art. 36 ust. 1 i 3 oraz art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: Skarga konstytucyjna wniesiona po upływie dwumiesięcznego terminu od doręczenia rozstrzygnięcia jest bezpodstawna i nie podlega dalszemu rozpoznaniu.

Keywords

AI generated
constitutional complaint statutory deadline Constitutional Court Act timeliness requirement dismissal of complaint

Cited Legislation

AI generated
Art. 77 § 2 of the Constitution of the Republic of Poland
49 ze zm.) z art. 77  2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej na podstawie art.
Art. 49 of the Constitution of the Republic of Poland
77  2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej na podstawie art. 49 w związku z art.
Art. 36 ust. 1 and 3 of the Constitutional Court Act
49 w związku z art. 36 ust.
Art. 39 ust. 1 pkt 1 of the Constitutional Court Act
Art. 46 ust. 1 of the Constitutional Court Act
Jednym z nich jest przewidziany w art. 46 ust.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

POSTANOWIENIE z dnia 9 czerwca 1998 r. Sygn. Ts 67/98 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Ferdynand Rymarz na posiedzeniu niejawnym po wstępnym rozpoznaniu skargi konstytucyjnej Zdzisława B., w sprawie: zgodności  20 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń (Dz.U. Nr 10, poz. 49 ze zm.) z art. 77  2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej na podstawie art. 49 w związku z art. 36 ust. 1 i 3 oraz art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.

Nr 102, poz. 643) p o s t a n o w i ł: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej z 2 maja 1998 r. zakwestionowano zgodność  20 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń (Dz.U. Nr 10, poz. 49 ze zm.) z art. 77  2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej. Zdaniem skarżącego przepis ten zamyka mu drogę do dochodzenia praw w postępowaniu sądowym. Skarżący podnosi, że stosując powyższe przepisy Sąd Wojewódzki – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w S. wyrokiem z 28 czerwca 1993 r. (sygn. akt VII.U.821/93) oddalił odwołanie skarżącego od decyzji Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w sprawie podstawy wymiaru renty inwalidzkiej.

Rewizja skarżącego od tego wyroku została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego w P. z 29 kwietnia 1994 r. (sygn. akt III. Aur. 747/93). Jak wynika z pisma pełnomocnika skarżącego z 14 maja 1998 r. orzeczenie Sądu Apelacyjnego w P. zostało doręczone skarżącemu w lipcu 1994 r. Trybunał Konstytucyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym skarga konstytucyjna powinna być wniesiona do Trybunału Konstytucyjnego w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia skarżącemu tego rozstrzygnięcia, od którego zależy ostateczny charakter orzeczenia o jego konstytucyjnych prawach i obowiązkach.

W przedłożonej skardze konstytucyjnej rozstrzygnięciem takim był wyrok Sądu Apelacyjnego w P. z 29 kwietnia 1994 r. Nie można natomiast przypisywać takiego charakteru otrzymanym przez skarżącego pismom Ministerstwa Sprawiedliwości, informującym go o braku podstaw do wniesienia rewizji nadzwyczajnej. Instytucja skargi konstytucyjnej wprowadzona została do polskiego systemu prawnego na mocy Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. oraz ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym. Oba te akty prawne weszły w życie 17 października 1997 r. i od tej daty osoby domagające się ochrony przysługujących im praw i wolności określonych w konstytucji otrzymały uprawnienie do złożenia skargi konstytucyjnej.

Uprawnienie to może być wszakże realizowane w zakresie przewidzianym w ustawie i po spełnieniu określonych wymagań formalnych. Jednym z nich jest przewidziany w art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym termin do złożenia skargi konstytucyjnej. Brak jest jakichkolwiek przesłanek normatywnych, na podstawie których termin ten w stosunku do rozstrzygnięć doręczonych stronom przed wejściem w życie ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym należałoby liczyć dopiero od 17 października 1997 r., a więc od daty wprowadzenia instytucji skargi konstytucyjnej do polskiego systemu prawa. 17 października 1997 r. powstała możliwość skierowania do Trybunału Konstytucyjnego skargi konstytucyjnej, o ile nie upłynął jeszcze dwumiesięczny termin od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 46 ust. 1 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym.

Ponieważ w sprawie rozpoznawanej przez Trybunał Konstytucyjny skarga konstytucyjna została złożona po upływie wyznaczonego w art. 46 ust. 1 dwumiesięcznego terminu, należało odmówić nadania jej dalszego biegu.