Constitutional complaint dismissed because no final administrative decision existed to review under Art. 79(1).
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court of Poland dismissed Wacław Ś.'s constitutional complaint regarding the Technical Supervision Office's regulation on boiler cleaning. The petitioner argued the regulation violated his freedom of profession under Article 65(1) of the Constitution, but the Court found the necessary final administrative decision was missing. Since the Ministry's letter was merely an interpretation and the licensing procedure was still ongoing, the Court could not review the constitutionality of the regulation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 79 ust. 1 Konstytucji RP; Art. 65 ust. 1 Konstytucji RP: A constitutional complaint is inadmissible if no final judicial or administrative decision has been rendered on the applicant's constitutional rights or freedoms.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
POSTANOWIENIE z dnia 6 maja 1998 r. Sygn. Ts 62/98 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Teresa Dębowska-Romanowska na posiedzeniu niejawnym po wstępnym rozpoznaniu skargi konstytucyjnej Wacława Ś., w sprawie: zgodności zarządzenia nr 3/95 Prezesa Urzędu Dozoru Technicznego z 24 lutego 1995 r. w sprawie warunków technicznych dozoru technicznego, dotyczących chemicznego czyszczenia i trawienia urządzeń ciśnieniowych, ustalającego obowiązek uzyskiwania uprawnień do chemicznego czyszczenia (lub) i trawienia kotłów z art. 65 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, na podstawie art. 49 w związku z art. 36 ust. 1 w zw. z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.
Nr 102, poz. 643) p o s t a n o w i ł: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej Wacława Ś. sporządzonej 19 marca 1998 r. zarzucono sprzeczność zarządzenia nr 3/95 Prezesa Urzędu Dozoru Technicznego z 24 lutego 1995 r. w sprawie warunków technicznych dozoru technicznego, dotyczących chemicznego czyszczenia (lub) i trawienia urządzeń technicznych, ustalającego obowiązek uzyskiwania uprawnień na chemiczne czyszczenie (lub) trawienie kotłów z art. 65 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej.
Zdaniem skarżącego zakwestionowany przepis odebrał mu swobodę wykonywania zawodu zagwarantowaną w art. 65 ust. 1 Konstytucji RP nakładając obowiązek posiadania szczególnych uprawnień do chemicznego czyszczenia kotłów w sytuacji, gdy akty normatywne stanowiące podstawę prawną wydania kwestionowanego zarządzenia nr 3/95 Prezesa Urzędu Dozoru Technicznego z 24 lutego 1995 r. delegacji do ustanowienia takiego obowiązku nie przewidywały. Zdaniem skarżącego ostateczny charakter w jego sprawie ma pismo Ministerstwa Gospodarki z 2 lutego 1998 r. (znak PP-5/TT/VII/293W/98) doręczone skarżącemu 5 lutego 1998 r.
Trybunał Konstytucyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP skargę konstytucyjną można składać wyłącznie w sprawach, w których sąd lub organ administracji publicznej ostatecznie orzekł o przysługujących skarżącemu prawach lub wolnościach konstytucyjnych stosując akt normatywny, który zdaniem skarżącego jest niezgodny z Konstytucją RP. W niniejszej sprawie warunek ten nie został spełniony. Skierowane do skarżącego pismo Ministerstwa Gospodarki z 2 lutego 1998 r. zawiera wyłącznie interpretację niektórych pojęć użytych w przepisach regulujących kwestię chemicznego czyszczenia kotłów, w najmniejszej mierze nie odnosząc się bezpośrednio do skarżącego, ani też nie określając władczo jego sytuacji prawnej.
Pismo to, nie nosi więc żadnych znamion “ostatecznego orzeczenia” o konstytucyjnych prawach lub wolnościach skarżącego w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji RP. Jak wynika natomiast z załączonego do skargi pisma Urzędu Dozoru Technicznego z 8 sierpnia 1997 r. (DV-0611-16-97) postępowanie w przedmiocie nadania firmie skarżącego uprawnień do chemicznego czyszczenia kotłów, rozpoczęte 18 października 1996 r., nie zostało jeszcze ostatecznie zakończone. Dopiero decyzje zapadłe w tym postępowaniu mogą ewentualnie mieć znaczenie dla wskazanych w skardze konstytucyjnej praw lub wolności skarżącego.
W tym stanie rzeczy, z uwagi na treść art. 79 ust. 1 Konstytucji RP, merytoryczne rozpoznanie skargi konstytucyjnej przez Trybunał Konstytucyjny było niemożliwe i należało odmówić jej nadania dalszego biegu.