Constitutional complaint dismissed for failure to specify exact laws violating the Constitution within the required time limit.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court of Poland dismissed Alina M.'s constitutional complaint because her attorney failed to correct formal defects regarding the lack of specific statutory citations. Although the complainant initially alleged violations of the right to a fair trial, the court required precise identification of the unconstitutional laws, which was not provided in the amended filing. Consequently, the court exercised its authority to deny further proceedings due to the uncorrected omission of specific legal provisions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 49 ust. 1 Konstytucji RP; art. 36 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: A constitutional complaint must specify the exact statutory provisions alleged to be unconstitutional; failure to do so or to correct this defect within the prescribed period results in the denial of further proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
51 POSTANOWIENIE z dnia 13 maja 1998 r. Sygn. Ts 50/98 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wiesław Johann na posiedzeniu niejawnym po wstępnym rozpoznaniu skargi konstytucyjnej Aliny M., na podstawie art. 49 w związku z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej Aliny M. sporządzonej 24 marca 1998 r., a uzupełnionej pismem z 6 maja 1998 r. zarzucono, iż sporządzenie przez prokuratora Prokuratury Rejonowej w O. aktu oskarżenia przeciwko skarżącej jest zaprzeczeniem konstytucyjnego prawa obywatela do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy.
Podobne zarzuty skarżąca postawiła wyrokowi Sądu Rejonowego w O. z 10 września 1997 roku. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 28 kwietnia 1998 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej, w szczególności poprzez dokładne określenie przepisów ustawy lub innego aktu normatywnego, którym skarżąca zarzuca niezgodność z konstytucją. Pełnomocnik skarżącej w wyznaczonym mu siedmiodniowym terminie braku tego nie uzupełnił, zaś w piśmie z 6 maja 1998 r. ponownie wskazał, iż skarga konstytucyjna dotyczy naruszenia wymienionych przez niego przepisów Konstytucji RP “w drodze naruszenia przez pracowników państwowych” przepisów kodeksu karnego, kodeksu postępowania karnego i przepisów ustawy z 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych.
W istocie więc, przedmiotem skargi konstytucyjnej uczyniono naruszenie przepisów wymienionych ustaw przez stosujące je organy władzy publicznej. Z uwagi więc na to, iż w skardze konstytucyjnej nie określono przepisów ustawy lub innego aktu normatywnego, którym zarzucono niezgodność z konstytucją, a braku tego nie usunięto w wyznaczonym terminie, Trybunał Konstytucyjny, stosując art. 49 w związku z art. 36 ust. 3 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.