Constitutional complaint dismissed as filed outside the mandatory two-month filing deadline.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court of Poland refused to proceed with Lidia G.'s constitutional complaint regarding the Agricultural Property Law. The petitioner argued for the unconstitutionality of specific articles, but the Court determined the complaint was untimely because it was filed over two months after the final administrative decision. Consequently, the Court ruled that the mandatory two-month filing period had expired, rendering the review of the complaint inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; Art. 49 w związku z art. 36 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: A constitutional complaint filed after the mandatory two-month period following the final decision is inadmissible, and the Court must refuse to give it further effect.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
30 POSTANOWIENIE z dnia 20 kwietnia 1998 r. Sygn. Ts 39/98 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jadwiga Skórzewska-Łosiak na posiedzeniu niejawnym 20 kwietnia 1998 r. po wstępnym rozpoznaniu na mocy art. 36 ust. 1 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym skargi konstytucyjnej Lidii G., w sprawie: zgodności art. 63 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 107, poz. 464) z art. 64 ust. 2 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 49 w związku z art. 36 ust. 1 oraz art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.
Nr 102, poz. 643) p o s t a n o w i ł: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Uzasadnienie: 11 grudnia 1997 r. do Trybunału Konstytucyjnego wpłynęła skarga konstytucyjna Lidii G., w której pełnomocnik skarżącej wnosił o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej art. 63 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 107, poz. 464). Zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.
Nr 102, poz. 643), skarga konstytucyjna może być wniesiona wyłącznie w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia skarżącemu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego rozstrzygnięcia. Termin ten ma charakter zawity i jego przekroczenie powoduje, iż rozpoznanie skargi konstytucyjnej staje się niedopuszczalne. Dwumiesięczny termin, w którym można złożyć skargę konstytucyjną, biegnie od doręczenia stronie tego wyroku, decyzji lub innego ostatecznego rozstrzygnięcia, które przesądza o ostatecznym charakterze merytorycznego orzeczenia o konstytucyjnych prawach, wolnościach lub obowiązkach skarżącego.
Jak wynika z udokumentowanego uzasadnienia skargi - przedstawionego przez pełnomocnika po wezwaniu zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 2 kwietnia 1998 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej - ostatecznym rozstrzygnięciem w niniejszej sprawie był wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 czerwca 1996 r., doręczony skarżącej 31 lipca 1996 roku. W tym stanie rzeczy należy uznać, iż skarga konstytucyjna została złożona po terminie przewidzianym w art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym i z uwagi na to, merytoryczne rozpoznanie skargi przez Trybunał jest niedopuszczalne, dlatego na podstawie art. 49 w związku z art. 36 ust. 1 oraz art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym należało odmówić nadania jej dalszego biegu.