Legislator Case Law & Legislation
XI Ka 587/13 AI generated

Court quashes conviction for noise disturbance due to statute of limitations expiration, dismissing the charge while upholding other verdicts.

Case Number XI Ka 587/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court quashed the first-instance judgment regarding the charge of disturbing peace at night, ordering the proceedings for that specific offense to be discontinued. The defendant argued that the noise was merely a television set and not intentional, but the court found the factual assessment correct based on witness testimony. The decision to dismiss the charge was driven by the expiration of the prosecution period under the relevant law, which rendered the offense no longer punishable after the proceedings commenced.

Legislator headnote

AI generated

Art. 45 § 1 k.w.; Art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.: If the prosecution period expires before proceedings are initiated, the offense is no longer punishable, requiring the discontinuance of proceedings for that specific charge.

Keywords

AI generated
statute of limitations prosecution period discontinuance of proceedings noise disturbance appellate review criminal procedure non-punishable offense

Cited Legislation

AI generated
Art. 45 § 1 k.w.
Art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.
obwinionego z art. 51 § 1 kw i in.
Art. 437 § 2 k.p.k.
Art. 109 § 2 k.p.w.
Art. 118 § 2 k.p.w.
art. 5 § 1 pkt 4 k.p
uchyla zaskarżony wyrok w zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego czynu zarzuconego obwinionemu w pkt I wniosku o ukaranie i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w.
art.7 k.p.k
art.109 § 2 k.p
art.437 § 2 k.p.k
Z tych względów Sąd Okręgowy na podstawie art.437 § 2 k.p.k.
art.118 § 2 k.p
Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania nastąpiło na podstawie art.118 § 2 k.p.w.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt XI Ka 587/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 czerwca 2013 r. Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Sędzia SO Sławomir Kaczor Protokolant: prot. Małgorzata Purc po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2013 r. sprawy J. P. obwinionego z art. 51 § 1 kw i in. na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 4 kwietnia 2013r. sygn. akt II W 1571/11 I. uchyla zaskarżony wyrok w zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego czynu zarzuconego obwinionemu w pkt I wniosku o ukaranie i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. postępowanie o ten czyn umarza; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. wydatkami poniesionymi w sprawie obciąża Skarb Państwa. XI Ka 587/13

UZASADNIENIE

J. P. obwiniony został o to, że: I. w nocy 11/12 kwietnia 2011r. w miejscowości P. (...) gmina Ł.woj. (...)zakłócił spoczynek nocny B. B.i J. W.w ten sposób, że włączał głośną muzykę i trzaskał drzwiami tj. o wykroczenie z art.51 § 1 k.w. II. w dniu 30 marca 2011r. w miejscowości P. (...) gmina Ł.woj. (...)dokonał czynności mogącej spowodować pożar tj. o wykroczenie z art.82 § 5 k.w. III. w okresie od 1 marca 2011r. do 30 kwietnia 2011r. przy ul. (...) w Ł. woj. (...) złośliwie niepokoił B. B. w ten sposób, że wkładał różne przedmioty do wkładki zamka drzwi wejściowych do jej gabinetu lekarskiego tj. o wykroczenie z art.107 k.w.

IV. w dniu 28 kwietnia 2011r. w miejscowości P. (...) gmina Ł.woj. (...)dokonał umyślnego uszkodzenia wkładki zamka o wartości 233 zł na szkodę B. B. tj. o wykroczenie z art.124 § 1 k.w. V. w dniu 9 kwietnia 2011r. w w miejscowości P. (...) gmina Ł.woj. (...)dokonał umyślnego uszkodzenia wkładki zamka o wartości 70 zł na szkodę B. B. tj. o wykroczenie z art.124 § 1 k.w. Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2013r. Sąd Rejonowy w Łukowie: - uznał obwinionego za winnego dokonania zarzuconego mu wykroczenia z pkt I wniosku o ukaranie i za to na podstawie art.51 § 1 k.w. wymierzył obwinionemu karę grzywny w kwocie 100 zł; - odnośnie czynu z pkt II wniosku o ukaranie postępowanie umorzył; - uniewinnił obwinionego od dokonania czynów zarzuconych w pkt III, IV i V; - zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa 100 zł tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania oraz 30 zł tytułem opłaty.

Od wyroku tego apelację wniósł obrońca obwinionego. Zaskarżając rozstrzygnięcie w zakresie uznania obwinionego za winnego zakłócenia spoczynku nocnego w nocy z 11 na 12 kwietnia 2011r. oraz w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zarzucił:

1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, że J. P.w nocy z 11 na 12 kwietnia 2011r. w miejscowości P. (...) zakłócił umyślnie spoczynek nocny B. B.i J. W.; II. naruszenie art.7 k.p.k. w zw. z art.109 § 2 k.p.w. polegające na dokonaniu oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób sprzeczny z zasadami doświadczenia życiowego i przyjęcie, że obwiniony umyślnie zakłócał spoczynek nocny B. B. i J. W., chociaż okoliczności tej poza najbliższą rodziną pokrzywdzonych nikt nie potwierdził i wbrew temu co wynika z uzasadnienia, nie wynika ona z zeznań J.

Ś., który na rozprawie w dniu 7 listopada 2012r. zeznał, że „określiłby to jako normalnie włączony telewizor” i wyjaśnił, że układ domu stron, hol, powoduje, że głos się roznosi, co wskazuje, że zamiarem obwinionego nie było zakłócenie spoczynku nocnego pokrzywdzonych, a jedynie oglądanie telewizora w nocy, co miało wpływ na treść rozstrzygnięcia. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie J. P. od zarzuconego mu czynu, ewentualnie o umorzenie postępowania na podstawie art.45 § 1 k.w.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje. O uniewinnieniu obwinionego na obecnym etapie postępowania nie może być mowy. Sąd Rejonowy poczynił w zakresie pierwszego z czynów zarzuconych obwinionemu prawidłowe ustalenia faktyczne w oparciu o materiał dowodowy, którego ocena jest wolna od nieprawidłowości. Skarżący zdaje się więc nie zauważać, że „normalnie włączony telewizor” o godzinie 3 nad ranem może skutecznie zakłócić odpoczynek innym domownikom, co wynika zresztą wprost z zeznań obiektywnego świadka, jakim jest J.

Ś.. Szersze uzasadnianie tego stanowiska, a tym samym dalsze wykazywanie oczywistej nietrafności argumentacji zawartej w apelacji, jest zbyteczne. Pomimo powyższego zaskarżony wyrok nie może się ostać. Rzecz bowiem w tym, że czyn przypisany obwinionemu miał miejsce w nocy z 11/12 kwietnia 2011r. zaś zgodnie z regulacją art.45 § 1 k.w. karalność wykroczenia ustaje jeżeli od daty jego popełnienia upłynął rok, jeżeli zaś w tym czasie wszczęto postępowanie okres przedawnienia wynosi 2 lata od popełnienia czynu. Sytuacja taka ma natomiast miejsce w sprawie niniejszej, w której postępowanie przeciwko obwinionemu wszczęto w dniu 27 grudnia 2011r.

W konsekwencji karalność czynu jakiego dopuścił się J. P. ustała w dniu 12 kwietnia 2013r. W związku zaś z zaistnieniem – już po dacie wydania zaskarżonego wyroku – negatywnej przesłanki procesowej określonej w art.5 § 1 pkt 4 k.p.w. wyrok ten należało w omawianym zakresie uchylić i postępowanie umorzyć. Z tych względów Sąd Okręgowy na podstawie art.437 § 2 k.p.k. w zw. z art.109 § 2 k.p.w. orzekł jak w wyroku. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania nastąpiło na podstawie art.118 § 2 k.p.w.