Legislator Case Law & Legislation
Ts 33/98 AI generated

Constitutional complaint dismissed for failure to exhaust administrative remedies before filing.

Case Number Ts 33/98
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court of Poland dismissed the constitutional complaint filed by Józef S. regarding the status of combatants. The complainant failed to file a necessary request for reconsideration with the Supreme Administrative Court, which is a mandatory prerequisite for administrative review. Consequently, the court determined that the required exhaustion of legal remedies was not met, rendering the complaint inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 46 ust. 1 ust. Trybunał Konstytucyjny; exhaustion of domestic remedies is a mandatory condition for the admissibility of a constitutional complaint.

Keywords

AI generated
exhaustion of remedies constitutional complaint administrative review legal standing procedural admissibility

Cited Legislation

AI generated
art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
Ts 33/98 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wiesław Johann na posiedzeniu niejawnym po wstępnym rozpoznaniu na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.
art. 49 w związku z art. 36 ust. 1 w związku z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
32 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, na podstawie art. 49 w związku z art. 36 ust. 1 w związku z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.
art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
skargę odrzucił, wskazując, iż stosownie do art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U.
art. 127 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego
368 ze zm.) warunkiem rozpoznania skargi na decyzję naczelnego organu administracji państwowej jest wcześniejsze złożenie wniosku określonego w art. 127  3 kodeksu postępowania administracyjnego o ponowne rozpatrzenie sprawy.
art. 32 Konstytucji
75 ze zm.) z art. 32 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, na podstawie art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

42 POSTANOWIENIE z dnia 20 marca 1998 r. Sygn. Ts 33/98 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wiesław Johann na posiedzeniu niejawnym po wstępnym rozpoznaniu na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) skargi konstytucyjnej Józefa S., w sprawie: zgodności art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. Nr 17, poz. 75 ze zm.) z art. 32 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, na podstawie art. 49 w związku z art. 36 ust. 1 w związku z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.

Nr 102, poz. 643) postanowił: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej Józefa S. sporządzonej 25 lutego 1998 r. zarzucono sprzeczność art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. Nr 17, poz. 75 ze zm.) z art. 32 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej. Zdaniem skarżącego zakwestionowany przepis naruszył zasadę gwarantującą prawo do równego traktowania wszystkich przez władze publiczne wprowadzając zróżnicowanie wśród osób skazanych w latach 1944-1956 za działalność polityczną lub religijną związaną z walką o suwerenność bądź niepodległość.

Spod zakresu tego przepisu wyłączono bowiem osoby, w stosunku do których orzekał sąd powszechny, a nie specjalny czy wojskowy. Na podstawie zakwestionowanego przepisu Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wydał 17 stycznia 1997 r. decyzję odmawiającą przyznania skarżącemu uprawnień kombatanckich. Decyzja ta została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który jednak postanowieniem z 27 października 1997 r. skargę odrzucił, wskazując, iż stosownie do art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U.

Nr 74, poz. 368 ze zm.) warunkiem rozpoznania skargi na decyzję naczelnego organu administracji państwowej jest wcześniejsze złożenie wniosku określonego w art. 127  3 kodeksu postępowania administracyjnego o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący takiego zaś wniosku nie złożył. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał jednocześnie skarżącemu, iż z uwagi na brak pouczenia skarżącego o możliwości złożenia takiego wniosku, może on zwrócić się do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych o przywrócenie terminu do jego złożenia, równocześnie wniosek ten składając.

Jak wynika z akt sprawy, skarżący z możliwości tej nie skorzystał. Trybunał Konstytucyjny zważył co następuje: Warunkiem merytorycznego rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny przedłożonej skargi konstytucyjnej jest wcześniejsze wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu w ramach toku instancji środków ochrony jego praw. W postępowaniu administracyjnym jednym z takich środków w ramach sądowej kontroli decyzji administracyjnych jest skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego spełniająca wszystkie te warunki formalne, które umożliwiają jej merytoryczne rozpoznanie.

Jak wynika z akt sprawy skarżący skargi takiej nie złożył. Nie podjął także działań umożliwiających merytoryczne rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny zarzutów stawianych decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z 17 stycznia 1997 r., w szczególności nie ubiegał się o przywrócenie terminu do złożenia określonego w art. 127  3 kodeksu postępowania administracyjnego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący sam zrezygnował więc z wyczerpania wszystkich przysługujących mu w ramach toku instancji środków ochrony jego praw.

W tym stanie rzeczy nie został jednak spełniony jeden z określonych w art. 46 ust. 1 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym warunków dopuszczalności merytorycznego rozpoznania skargi konstytucyjnej Biorąc to pod uwagę należało odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.