Constitutional complaint dismissed due to failure to cure formal defects regarding service dates.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court dismissed the constitutional complaint against Article 172 § 2 of the Civil Code because the complainant failed to cure formal defects within the prescribed deadline. The complainant argued that the article violated property rights and rural economic principles, but the court found the submission incomplete. Consequently, the court refused to proceed with the case, leaving the request to restore the filing deadline unresolved.
Legislator headnote
AI generatedArt. 49 ust. 1 Konstytucji; art. 36 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: A constitutional complaint must be cured of formal defects within the specified period, and failure to do so results in the refusal to grant it further proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
22 POSTANOWIENIE z dnia 30 marca 1998 r. Sygn. Ts 28/98 Trybunał Konstytucyjny w składzie : Andrzej Mączyński na posiedzeniu niejawnym po wstępnym rozpoznaniu skargi konstytucyjnej Kazimierza R., w sprawie zgodności: art. 172 § 2 kodeksu cywilnego w brzmieniu zmienionym ustawą z 28 lipca 1990 r. z art. 21, art. 23 oraz art. 20 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej na mocy art. 49 w związku z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) p o s t a n a w i a:
1) odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej;
2) pozostawić bez rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi konstytucyjnej. Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej z 30 stycznia 1998 r. zakwestionowano art. 172 2 kodeksu cywilnego w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 28 lipca 1990 r. o zmianie ustawy Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 55, poz. 321), zarzucając mu niezgodność z art. 21, art. 23 oraz art. 20 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Na podstawie wymienionego przepisu kodeksu cywilnego Sąd Rejonowy w K. postanowieniem z 2 lutego 1995 r. oddalił wniosek o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości z uwagi na to, iż nie upłynął jeszcze termin określony w znowelizowanym art. 172 2 kodeksu cywilnego W skardze konstytucyjnej podniesiono, iż przedłużenie terminów niezbędnych do zasiedzenia nieruchomości prowadzi do naruszenia konstytucyjnych gwarancji prawa własności, a także konstytucyjnej zasady, w myśl której podstawą ustroju rolnego państwa jest gospodarstwo rodzinne.
Ponadto, zdaniem skarżącego, orzeczenie oddalające wniosek o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości uniemożliwiło normalne gospodarowanie ziemią, co sprzeczne jest z zasadą społecznej gospodarki rynkowej. Zarządzeniem z 3 marca 1998 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych przedłożonej skargi poprzez podanie daty doręczenia postanowienia Sądu Rejonowego w K. z 2 lutego 1995 r. oraz daty doręczenia orzeczenia sądu odwoławczego, utrzymującego to postanowienie w mocy. W piśmie procesowym z 17 marca 1998 r. pełnomocnik skarżącego przesłał odpis postanowienia Sądu Rejonowego w K. z 2 lutego 1995 r., nie podając wszakże daty doręczenia tego postanowienia skarżącemu.
Nie została również podana data doręczenia orzeczenia sądu odwoławczego utrzymującego to postanowienie w mocy, nie dołączono też odpisu tego postanowienia. W tym stanie rzeczy należy uznać, iż w wyznaczonym do tego terminie nie zostały usunięte braki formalne wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego skargi konstytucyjnej i dlatego, na podstawie art. 49 w związku z art. 36 ust. 3 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym należało odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, pozostawiając bez rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi konstytucyjnej.