Legislator Case Law & Legislation
Ts 27/98 AI generated

Constitutional complaint dismissed for late filing and lack of legal interest regarding acquittal.

Case Number Ts 27/98
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court dismissed the constitutional complaint filed by Mirosław B. because it was submitted after the mandatory two-month deadline and lacked legal standing. The applicant argued the filing period did not start until a lawyer was appointed, but the court found the request for appointment was made after the deadline had already passed. Consequently, the court ruled the complaint inadmissible due to procedural timeliness issues and the absence of a constitutional violation in the acquittal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; Art. 49 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: A constitutional complaint is inadmissible if filed after the statutory two-month deadline or if the challenged decision does not violate constitutional rights.

Keywords

AI generated
constitutional complaint statutory deadline procedural timeliness legal standing acquittal Constitutional Court inadmissible

Cited Legislation

AI generated
art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
Ts 27/98 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Ferdynand Rymarz na posiedzeniu niejawnym po wstępnym rozpoznaniu na mocy art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.
art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
Zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.
art. 48 ust. 2 zd. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
Jednakże w niniejszej sprawie, wniosek skarżącego o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu został skierowany do sądu już po upływie terminu do złożenia skargi konstytucyjnej (po 18 października 1997 r.) i w związku z tym art. 48 ust.
art. 49 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
83 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, na mocy art. 49 w związku z art.
art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
1 i 3 oraz art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.
art. 64 § 2 Kodeksu postępowania karnego
skargi konstytucyjnej Mirosława B.,w sprawie: zgodności art. 64 § 2 ustawy z dnia 19 kwietnia 1969 r.
art. 39 § 1 kodeksu postępowania karnego
78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz w sprawie zgodności art. 39 § 1 kodeksu postępowania karnego i art.
art. 54 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze
39 § 1 kodeksu postępowania karnego i art. 54 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz.U.
art. 78 Konstytucji
1 i art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz w sprawie zgodności art.
art. 83 Konstytucji
45 ust.1 i art. 83 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, na mocy art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

25 POSTANOWIENIE z dnia 1 kwietnia 1998 r. Sygn. Ts 27/98 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Ferdynand Rymarz na posiedzeniu niejawnym po wstępnym rozpoznaniu na mocy art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) skargi konstytucyjnej Mirosława B.,w sprawie: zgodności art. 64 § 2 ustawy z dnia 19 kwietnia 1969 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz.U. Nr 13, poz. 96 ze zm.) z art. 7, art. 42 ust. 2, art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz w sprawie zgodności art. 39 § 1 kodeksu postępowania karnego i art. 54 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz.U. z 1994 r.

Nr 19, poz. 70 ze zm.) z art. 32, art. 45 ust.1 i art. 83 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, na mocy art. 49 w związku z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Uzasadnienie: 19 lutego 1998 r. do Trybunału Konstytucyjnego wpłynęła skarga konstytucyjna Mirosława B., w której pełnomocnik wnosił w imieniu skarżącego o stwierdzenie niezgodności art. 64  2 ustawy z dnia 19 kwietnia 1969 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz.U.

Nr 13, poz. 96 ze zm) z art. 7, art. 42 ust. 2, art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji RP oraz art. 39  1 kodeksu postępowania karnego i art. 54 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz.U. z 1994 r. Nr 19, poz. 70 ze zm.) z art. 32, art. 45 ust. 1 i art. 83 Konstytucji RP. Ponadto pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643), skarga konstytucyjna może być wniesiona wyłącznie w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia skarżącemu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego rozstrzygnięcia.

Termin ten ma charakter zawity i jego przekroczenie powoduje, iż rozpoznanie skargi konstytucyjnej staje się niedopuszczalne. Jak wynika z przedstawionych przez skarżącego dokumentów, ostatecznym rozstrzygnięciem w niniejszej sprawie był wyrok Sądu Rejonowego w W. z 30 stycznia 1997 r. doręczony skarżącemu 18 sierpnia 1997 r. W tej sytuacji określony w art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym dwumiesięczny termin do złożenia skargi konstytucyjnej upłynął w rozpoznawanej sprawie 18 października 1997 r. Natomiast skarga konstytucyjna została złożona w kancelarii Trybunału Konstytucyjnego 19 lutego 1998 r., a więc już po upływie tego terminu.

W piśmie procesowym z 17 marca 1998 r., złożonym po wezwaniu do uzupełnienia braków, pełnomocnik skarżącego wskazuje, iż jego mocodawca wystąpił 17 listopada 1997 r. do Sądu Rejonowego z wnioskiem o ustanowienie adwokata z urzędu i w związku z tym twierdzi, że termin określony w art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym nie biegł do dnia wyznaczenia pełnomocnika z urzędu (co nastąpiło 5 stycznia 1998 r.). Należy zauważyć, że gdyby skarżący wystąpił o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu w terminie określonym w art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym - czyli w jego przypadku do 18 października 1997 r. - termin ten nie biegłby do czasu rozpatrzenia przez sąd tego wniosku.

Jednakże w niniejszej sprawie, wniosek skarżącego o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu został skierowany do sądu już po upływie terminu do złożenia skargi konstytucyjnej (po 18 października 1997 r.) i w związku z tym art. 48 ust. 2 zd. 2 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym nie znajduje tutaj zastosowania. W tym stanie rzeczy trzeba uznać, iż skarga konstytucyjna została złożona po terminie przewidzianym w art. 46 ust. 1 wyżej wspomnianej ustawy i nie może być merytorycznie rozpoznana przez Trybunał Konstytucyjny.

W związku z tym, na podstawie art. 49 w związku z art. 36 ust. 1 i 3 oraz art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) odmówiono nadania jej dalszego biegu. Niezależnie od wyżej przytoczonych okoliczności podkreślić należy, iż przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie takie ostateczne orzeczenie sądu lub innego organu administracji publicznej, któremu skarżący zarzuca naruszenie przysługujących mu praw lub wolności konstytucyjnych. Tymczasem w przedłożonej skardze konstytucyjnej wskazano, iż wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z 30 stycznia 1997 r. skarżący został ostatecznie uniewinniony od zarzutu popełnienia przestępstwa.

Orzeczenie to w żadnej mierze nie narusza przysługujących skarżącemu praw lub wolności konstytucyjnych. Brak jest w związku z tym po jego stronie interesu prawnego, uzasadniającego podniesienie przed Trybunałem Konstytucyjnym zarzutu niekonstytucyjności wymienionych w skardze konstytucyjnej przepisów kodeksu postępowania karnego.