Constitutional complaint dismissed for failure to specify violated statutory provisions and complete formal defects.
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court refused to proceed with Feliksa Z.'s constitutional complaint due to the failure to correct formal deficiencies. Although the complainant's lawyer cited civil code violations, they did not identify the specific statutory provisions allegedly inconsistent with the Constitution or define the manner of the rights' infringement. Consequently, the court determined that without these essential elements, the complaint could not be examined substantively.
Legislator headnote
AI generatedArt. 36 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; Art. 49 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: A constitutional complaint must specify the exact statutory provisions violated and the manner of infringement; failure to complete these formal requirements results in the refusal to grant the complaint further processing.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
31 POSTANOWIENIE z dnia 21 kwietnia 1998 r. Sygn. Ts 17/98 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska na posiedzeniu niejawnym po wstępnym rozpoznaniu skargi konstytucyjnej Feliksy Z., na podstawie art. 49 w związku z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) p o s t a n o w i ł: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej Feliksy Z., sporządzonej 25 stycznia 1998 r. zarzucono, iż zapadłe w jej sprawie wyroki Sądu Wojewódzkiego w S. z 13 maja 1992 r. oraz Sądu Apelacyjnego w P. z 24 listopada 1992 r. naruszają prawa konstytucyjne skarżącej, określone w art. 68 ust. 1-3 Konstytucji RP.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 18 marca 1998 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej, w szczególności poprzez wskazanie przepisów ustawy lub innego aktu normatywnego, którym skarżąca zarzuca niezgodność z konstytucją, określenie sposobu naruszenia przysługujących jej praw lub wolności konstytucyjnych oraz wskazanie daty doręczenia orzeczeń odnoszących się do tych praw lub wolności. W wyznaczonym do tego terminie pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braków formalnych przedłożonej skargi konstytucyjnej.
W przesłanym do Trybunału Konstytucyjnego piśmie z 30 marca 1998 r. wskazał natomiast na fakt naruszenia przez orzeczenia sądowe szeregu przepisów kodeksu cywilnego i kodeksu postępowania cywilnego, w dalszym ciągu nie określając przepisów ustawy lub innego aktu normatywnego, którym skarżąca zarzuca niezgodność z konstytucją. W istocie zatem pełnomocnik skarżącej nadal kwestionuje tylko sposób działania sądów orzekających, nie zaś zgodność z konstytucją aktu normatywnego, na podstawie którego zapadły dotyczące skarżącej wyroki.
W tym stanie rzeczy, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi konstytucyjnej, należało na podstawie art. 36 ust. 3 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym odmówić jej nadania dalszego biegu.