Constitutional complaint dismissed for failure to specify the exact legal provision alleged to violate the constitution.
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court of Poland dismissed the constitutional complaint filed by Mirosław R. because it failed to identify the specific statutory provision allegedly inconsistent with the Constitution. Although the complainant was given an opportunity to correct the omission, the required details regarding the contested law were never provided. Consequently, the court ruled that the defect remained unresolved and the complaint could not proceed further.
Legislator headnote
AI generatedArt. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; Art. 49 w zw. z art. 36 ust. 1 i 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: A constitutional complaint is inadmissible if it fails to specify the exact legal provision alleged to be unconstitutional, and such omission remains uncorrected after a deadline.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
POSTANOWIENIE* z dnia 3 grudnia 1997 r. Sygn. Ts 11/97 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Janusz Trzciński na posiedzeniu niejawnym po wstępnym rozpoznaniu na mocy art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) skargi konstytucyjnej Mirosława R., na mocy art. 49 w związku z art. 36 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) p o s t a n o w i ł: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Uzasadnienie: Zgodnie z art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym, warunkiem rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny skargi konstytucyjnej jest dokładne określenie w skardze ustawy lub innego aktu normatywnego, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej orzekł ostatecznie o wolnościach lub prawach skarżącego określonych w konstytucji, a w stosunku do którego skarżący domaga się stwierdzenia niezgodności z konstytucją.
Jak wynika z treści złożonej skargi, nie spełnia ona powyższego wymogu, ponieważ nie wskazuje przepisu, któremu skarżący zarzuca niezgodność z konstytucją. W piśmie procesowym złożonym przez skarżącego po wezwaniu do uzupełnienia braków, w dalszym ciągu nie określono przepisów ustawy lub innego aktu normatywnego, w stosunku do których skarżący domaga się stwierdzenia ich niezgodności z konstytucją. W tym stanie rzeczy należy uznać, że brak ten nie został usunięty w wyznaczonym terminie, co na mocy art. 49 w związku z art. 36 ust. 1 i 3 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym prowadzi do wydania postanowienia o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.