Legislator Case Law & Legislation
U 9/93 AI generated

Constitutional court dismisses review as challenged regulations were already repealed by the government.

Case Number U 9/93
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The President of the Supreme Administrative Court requested the Constitutional Court to review specific provisions of a Ministry of Internal Affairs regulation against various statutes. The petitioner argued these rules violated administrative law principles and the constitution by allowing the revocation of event permits via executive order. The court dismissed the case because the challenged regulations had already been repealed and replaced by a new one issued by the Minister just months prior.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; The Constitutional Court must dismiss a review if the challenged legal provisions have already lost their binding force due to subsequent repeal or amendment.

Keywords

AI generated
Constitutional Court dismissal of proceedings loss of binding force repeal of regulations administrative law review

Cited Legislation

AI generated
art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym
postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym (tj.
art. 54 ust. 4 ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. Prawo o ruchu drogowym
z przepisami: - art. 54 ust.
art. 16 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego
297), - art. 16 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, - art.
art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o terenowych organach rządowej administracji ogólnej
16 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, - art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o terenowych organach rządowej administracji ogólnej (Dz.
art. 1 i art. 83 przepisów konstytucyjnych
328), - art. 1 i art. 83 przepisów konstytucyjnych, utrzymanych w mocy na podstawie art.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

30 POSTANOWIENIE Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 sierpnia 1994 r. (Sygn. U. 9/93) Trybunał Konstytucyjny w składzie: Przewodniczący sędzia TK: Ferdynand Rymarz Sędziowie TK: Lech Garlicki Błażej Wierzbowski – sprawozdawca po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 1994 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego o zbadanie zgodności przepisów § 6 ust. 4 i ust. 5 w części końcowej rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 21 lipca 1993 r. w sprawie określenia sposobu bezpieczeństwa i porządku publicznego podczas trwania imprez na drogach, warunków ich odbywania, trybu postępowania i organów właściwych w tych sprawach (Dz.

U. Nr 73, poz. 345) z przepisami: - art. 54 ust. 4 w związku z ust. 1 ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. – Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz. U. z 1992 r. Nr 11, poz. 41; zm.: z 1992 r. Nr 26, poz. 114), - art. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1990 r. – Prawo o zgromadzeniach (Dz. U. Nr 51, poz. 297), - art. 16 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, - art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o terenowych organach rządowej administracji ogólnej (Dz. U. Nr 21, poz. 123; zm.: z 1991 r. Nr 75, poz. 328), - art. 1 i art. 83 przepisów konstytucyjnych, utrzymanych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.

U. Nr 84, poz. 426) postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym (tj. Dz. U. z 1991 r. Nr 109, poz. 470; zm.: z 1993 r. Nr 47, poz. 213). Uzasadnienie Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł o zbadanie zgodności przepisów § 6 ust. 4 i ust. 5 w części końcowej rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 21 lipca 1993 r. w sprawie określenia sposobu zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego podczas trwania imprez na drogach, warunków ich odbywania, trybu postępowania i organów właściwych w tych sprawach (Dz.

U. Nr 73, poz. 345) z przepisami: - art. 54 ust. 4 w związku z ust. 1 ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. – Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz. U. z 1992 r. Nr 11, poz. 41 z późn. zm.), - art. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1990 r. – Prawo o zgromadzeniach (Dz. U. Nr 51, poz. 297), - art. 16 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, - art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o terenowych organach rządowej administracji ogólnej (Dz. U. Nr 21, poz. 123, zm.: z 1991 r. Nr 75, ust. 328), - art. 1 i art. 83 przepisów konstytucyjnych, utrzymanych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz samorządzie terytorialnym (Dz.

U. Nr 84, poz. 426). Wnioskodawca twierdzi, że przepisy § 6 ust. 4 i ust. 1 in fine rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 21 lipca 1993 r. są niezgodne z powołanymi wyżej przepisami ustaw. Zdaniem Wnioskodawcy uchylenie lub zmiana decyzji ostatecznej, którą jest zezwolenie właściwego organu na odbycie imprezy na drodze publicznej, może nastąpić w przypadkach przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego (art. 16 § 1 k. p. a.), a odstępstwa od tej zasady może wprowadzić tylko ustawa. Odstępstwo od tej zasady dokonane w drodze rozporządzenia wykonawczego, bez upoważnienia ustawowego, jest wprowadzeniem do rozporządzenia MSW przepisu niezgodnego z przepisami ustawy – Prawo o ruchu drogowym.

Wprowadzenie do zaskarżonego rozporządzenia przepisów § 6 ust. 4 i 5 in fine, dających możliwość pozbawienia organizatora imprezy jego praw wynikających z posiadanej decyzji godzi również wyraźnie w zasadę art. 1 przepisów konstytucyjnych. Prokurator Generalny poparł stanowisko Wnioskodawcy i podzielił jego argumentację. Minister Spraw Wewnętrznych uznał słuszność zarzutów zawartych we wniosku i na podstawie art. 54 ust. 4 ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. – Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz. U. z 1992 r. Nr 11, poz. 41 z późn. zm.) wydał rozporządzenie z dnia 5 lipca 1994 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie sposobu zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego podczas trwania imprez na drogach, warunków ich odbywania, trybu postępowania i organów właściwych w tych sprawach (Dz.

U. Nr 82, poz. 380), w którym skreśla się kwestionowany ustęp 4 paragrafu 6, a ustęp 5 w części końcowej otrzymuje nowe brzmienie. Trybunał Konstytucyjny podtrzymuje pogląd wyrażony w uzasadnieniu orzeczenia z dnia 11 kwietnia 1994 r. (K. 10/93) tej treści, że nie każde uchylenie lub zmiana przepisu powoduje utratę jego mocy obowiązującej. Utrata mocy obowiązującej przepisu prawa następuje w sytuacji, gdy nie może on być zastosowany. Taka właśnie sytuacja występuje w niniejszej sprawie w odniesieniu do zaskarżonego i obecnie uchylonego przepisu § 6 ust. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 21 lipca 1993 r.

Również przepis § 6 ust. 5 tego rozporządzenia w wersji, która była przedmiotem zaskarżenia, nie może być obecnie zastosowany. Wobec utraty mocy obowiązującej przepisów, których dotyczy wniosek Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, przed wydaniem orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny, postępowanie w sprawie należało umorzyć na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym (tj. Dz. U. z 1991 r. Nr 109, poz. 470; zm.: z 1993 r. Nr 47, poz. 213).