Constitutional Court decision dismissed by withdrawal of request for full bench review due to finality principle.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court dismissed the request for a full bench to re-examine a previously issued final decision. The Prime Minister withdrew his application for review, citing the finality of Constitutional Court rulings which preclude further appeals. Consequently, the court determined that the withdrawal of this specific procedural request constituted a barrier to continuing the process that had already concluded with a binding judgment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 27 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; Decisions of the Constitutional Court are final and unappealable, meaning a withdrawal of a request for full bench review prevents the continuation of proceedings that have already ended with a binding judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
17 Postanowienie z dnia 26 października 1988 r. (U. 7/88) Trybunał Konstytucyjny w składzie: Prezes TK: Alfons Klafkowski Sędziowie TK: Kazimierz Buchała Kazimierz Działocha (sprawozdawca) Natalia Gajl Henryk Groszyk Adam Józefowicz Andrzej Kabat (sprawozdawca) Maria Łabor-Soroka Leonard Łukaszuk Remigiusz Orzechowski Stanisław Pawela po rozpoznaniu w dniu 26 października 1988 r., na rozprawie, pisma Prezesa Rady Ministrów z dnia 25 października 1988 r. cofającego wniosek z dnia 12 maja 1988 r. o ponowne rozpatrzenie przez Trybunał Konstytucyjny w pełnym składzie sprawy sygn. akt U. 7/87, postanawia: Wniosek Prezesa Rady Ministrów z dnia 12 maja 1988 r. o ponowne rozpatrzenie przez Trybunał Konstytucyjny w pełnym składzie sprawy sygn. akt U. 7/87 pozostawić bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
Prezes Rady Ministrów pismem z dnia 25 października 1988 r. cofnął swój wniosek z dnia 12 maja 1988 r. o ponowne rozpoznanie przez Trybunał Konstytucyjny w pełnym składzie sprawy sygn. U. 7/87. W związku z tym Trybunał Konstytucyjny w pełnym składzie stwierdza co następuje. Przepis art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym stanowi, że orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego są ostateczne. Oznacza to, że orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego są niezaskarżalne w toku postępowania, które w ogóle nie przewiduje instancji odwoławczej w znaczeniu, jakie zostało ukształtowane w postępowaniu sądowym lub administracyjnym.
Konsekwencją prawną zasady, że orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego są ostateczne jest więc to, że z chwilą ogłoszenia stają się prawomocne. Ponowne rozpatrzenie sprawy przez Trybunał Konstytucyjny w pełnym składzie nie ma charakteru środka odwoławczego, zwykłego lub nadzwyczajnego. Trybunał Konstytucyjny wyjaśnił istotę tej instytucji w orzeczeniu pełnego składu z dnia 5 listopada 1986 r. (sygn. U. 5/86) stwierdzając, że polega ona na powtórnym zbadaniu przez Trybunał zgodności z prawem aktu normatywnego objętego orzeczeniem wydanym w składzie zwykłym.
Jest to jedyny skutek prawny jaki ustawa o Trybunale Konstytucyjnym łączy ze złożeniem wspomnianego wniosku. Wprawdzie z powołanej ustawy o Trybunale Konstytucyjnym oraz z uchwały sejmu PRL z dnia 31 lipca 1985 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym nie wynika, czy organ, który złożył wniosek na podstawie art. 27 ust. 2 lub 3 ustawy jest uprawniony do jego cofnięcia, jednakże - zdaniem Trybunału Konstytucyjnego w pełnym składzie - brak jest wystarczających argumentów przemawiających za nieprzyznaniem wymienionemu podmiotowi takiego uprawnienia.
Skoro zaś wspomniany wniosek stanowi jedynie środek prawny prowadzący do ponownego rozpatrzenia sprawy przez Trybunał Konstytucyjny w pełnym składzie, należy uznać, że jego cofnięcie stanowi przeszkodę do dalszego prowadzenia postępowania, zakończonego już ostatecznym orzeczeniem Trybunału (art. 27 ust. 1 ustawy), które podlega wykonaniu w trybie i zakresie w nim ustalonym. Z tych powodów postanowiono jak w sentencji.