Court dismisses request for joint verdict due to res judicata and lack of new convictions. The defendant's request to split a joint verdict is rejected. The court rules that the previous judgment stands. The defendant argues for a new joint verdict. The court cites the principle of res judicata. The decision is based on the Criminal Procedure Code. The outcome is the dismissal of the request. The case involves multiple prior convictions. The court finds no new grounds for action. The legal basis is the Criminal Procedure Code. The final ruling is to dismiss the request. The case is closed by this decision.

Sygn. akt II K 129/15 POSTANOWIENIE dnia 2 lutego 2016 roku Sąd Okręgowy w Koszalinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Tomasz Krzemianowski Protokolant: sekr. sąd. Małgorzata Tryksza po rozpoznaniu na posiedzeniu w sprawie A. C. z wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: na podstawie art.17§1 pkt 7 k.p.k. umorzyć postępowanie w sprawie.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Koszalinie w dniu 6 kwietnia 2006 roku w sprawie II K 66/05 wydał wyrok łączny wobec A. C., którego przedmiotem rozpoznania były skazania A. C. w sprawach Sądu Rejonowego w Koszalinie o sygn. akt II K 1406/97 i II K 500/98, Sądu Rejonowego w Sławnie o sygn. akt II K 411/99, Sądu Rejonowego w Jaworznie o sygn. akt II K 537/02 oraz Sądu Okręgowego w Koszalinie o sygn. akt II K 71/01 i II K 75/02. Do Sądu wpłynął wniosek A. C. o rozłączenie wydanego wobec niego powyższego wyroku łącznego, który potraktować należało jako wniosek o wydanie nowego wyroku łącznego. Postanowieniami tutejszego Sądu, ostatnim z dnia 22 września 2015 roku w sprawie II K 80/15, utrzymanym w mocy postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 4 listopada 2015 roku w sprawie II AKz 393/15, na podstawie art.17§1 pkt 7 k.p.k., rozpoznając wcześniej składane przez skazanego wnioski umarzano postępowania w sprawie o wydanie wobec niego wyroku łącznego, z uwagi na występującą powagę rzeczy osądzonej.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Wniosek skazanego nie jest zasadny i nie może zostać uwzględniony. W myśl art.19 ust. 1 Ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, z uwagi na okoliczność, iż wobec A. C. nie zapadło żadne nowe orzeczenie skazujące po dniu 1 lipca 2015 roku w niniejszej sprawie zastosowanie mają stare przepisy rozdziału IX Kodeksu karnego. Z analizy akt sprawy wynika, iż Sąd Okręgowy w Koszalinie, który w dniu 6 kwietnia 2006 roku wydał wyrok łączny w sprawie II K 66/05, poddał analizie wszystkie wyroki skazujące dotyczące A.

C. wydane od dnia 27 marca 2006 roku. Toteż wobec skazanego orzekano już merytorycznie w sprawie tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym. Ponadto od czasu wydania powyższego rozstrzygnięcia nie pojawiły się żadne nowe orzeczenia skazujące. Tym samym prawomocne rozstrzygnięcie tutejszego Sądu wydane w sprawie II K 66/05 korzysta z powagi rzeczy osądzonej określonej w art.17§1 pkt 7 k.p.k., która oznacza, iż niedopuszczalne jest prowadzenie ponownego postępowania w sprawie tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym, a z chwilą stwierdzenia występowania tej negatywnej przesłanki procesowej Sąd zobligowany jest umorzyć postępowanie.

Ponadto, tutejszy Sąd rozpoznając składane już wcześniej przez skazanego wnioski o wydanie wyroku łącznego, na podstawie art.17§1 pkt 7 k.p.k., wielokrotnie umarzał te postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego w oparciu o te same przesłanki, ostatnio postanowieniem Sądu wydanym w sprawie II K 80/15 z dnia 22 września 2015 roku, utrzymanym w mocy postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 4 listopada 2015 roku w sprawie II AKz 393/15. Nadto w niniejszej sprawie z uwagi na fakt, iż żaden z wyroków stanowiący podstawę wydania wobec A.

C. wyroku łącznego w sprawie II K 66/05 nie uległ uchyleniu lub zmianie, nie zostały spełnione przesłanki z art.575§2 k.p.k. zgodnie z którymi możliwe byłoby wydanie nowego wyroku łącznego skutkującego utratą mocy poprzednio wydanego wobec niego wyroku łącznego. W konsekwencji niniejsze postępowanie należało umorzyć na podstawie art.17§1 pkt 7 k.p.k., a kosztami postępowania, w myśl art.632 pkt 2 k.p.k., obciążyć Skarb Państwa. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.