Legislator Case Law & Legislation
VIII U 1584/15 AI generated

Social security court dismissed pre-retirement benefit claim due to lack of employment relationship during care contract period.

Case Number VIII U 1584/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Social Security Institution denied pre-retirement benefits to the applicant, citing a failure to meet statutory requirements regarding employment duration and termination reasons. The applicant appealed, arguing that her period of child care under an activation agreement should count as employment, but the court found it constituted a service contract rather than an employment relationship. Consequently, the court dismissed the appeal because the applicant did not fulfill the necessary conditions for receiving the benefit under the relevant social security law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych; Art. 50 ust. 1 ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3; A service contract for child care does not constitute an employment relationship, and termination due to the child reaching the age limit does not qualify as an employer-initiated termination for economic reasons.

Keywords

AI generated
pre-retirement benefits employment relationship service contract child care agreement social security law termination reasons employment duration

Cited Legislation

AI generated
Art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych
prawa do świadczenia przedemerytalnego z uwagi na brak podstaw prawnych do przyznania świadczenia - niespełnienie przesłanek o jakich mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych.
Art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 2011 roku o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3
Analiza treści umowy prowadzi do wniosku, iż strony zawarły umowę aktywizującą, o jakiej mowa w art. 50 ust.
Art. 2 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
prawa do świadczenia przedemerytalnego z uwagi na brak podstaw prawnych do przyznania świadczenia - niespełnienie przesłanek o jakich mowa w art. 2 ust.
Art. 477 § 1 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji stosownie do treści art. 477 14 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 1584/15

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 5 maja 201r roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił A. S. prawa do świadczenia przedemerytalnego z uwagi na brak podstaw prawnych do przyznania świadczenia - niespełnienie przesłanek o jakich mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych. (decyzja – k. 41 akt ZUS) Od powyższej decyzji A. S. odwołała się w dniu 19 maja 2015 roku do Sądu Okręgowego w Łodzi podnosząc, iż organ rentowy błędnie obliczył staż pracy poprzez nie zaliczenie okresu od dnia 1 sierpnia 2013 roku do dnia 30 lipca 2014 roku, w którym pracowała na podstawie umowy o pracę – umowy aktywizującej w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 2011 roku o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3.

Ubezpieczona wniosła o uwzględnienie odwołania i zmianę zaskarżonej decyzji w całości poprzez przyznanie jej świadczenia przedemerytalnego. (odwołanie - k. 2-3) Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. wniósł o oddalenie odwołania. W uzasadnieniu wskazał, iż ostatnim okresem ubezpieczenia A. S. była umowa uaktywniająca zawarta na podstawie ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3. Organ rentowy podniósł, iż umowa uaktywniająca jest umową o świadczenie usług i nie skutkuje wykonywaniem pracy w ramach stosunku pracy, a zatem wnioskodawczyni nie spełniła warunków o jakich mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych (odpowiedź na odwołanie – k.

10) Na rozprawie w dniu 27 stycznia 2016 roku pełnomocnik wnioskodawczyni poparł odwołanie. Pełnomocnik ZUS wniósł o oddalenie odwołania. (e-protokół – 00:01:32, 00:07:40) Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi ustalił, co następuje: A. S. urodziła się w dniu (...). ( bezsporne) W okresie od 1 marca 2013 roku do 31 lipca 2013 roku wnioskodawczyni była zatrudniona na stanowisku szwaczki na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony w firmie (...) I.. (bezsporne) W dniu 1 sierpnia 2013 roku odwołująca zawarła z A.

J. i D. J., rodzicami L. J., umowę uaktywniającą na podstawie ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3. Na podstawie powołanej umowy, A. J. i D. J. (zleceniodawcy) zlecili A. S. (zleceniobiorcy - niani) opiekę nad swoim dzieckiem – L. J.. Strony ustaliły, że opieka będzie sprawowana 5 ni w tygodniu – od poniedziałku do piątku, w godzinach 7 00-15 00 w K. przy ul. (...) tj. w miejscy zamieszania zleceniodawców. Z. zobowiązała się do sprawowania opieki nad powierzonym jej dzieckiem. Wynagrodzenie zostało określone na kwotę 1.600 zł brutto miesięcznie. (umowa uaktywniająca – k. 6-8) W dniu 30 lipca 2014 roku zleceniodawcy wypowiedzieli A.

S. umowę uaktywniającą z 1-miesiecznym okresem wypowiedzenia z uwagi na ukończenie przez dziecko 3 roku życia. (wypowiedzenie umowy – k.

9) W okresie od 1 sierpnia 2013 roku do 31 sierpnia 2014 A. S. podlegała ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu i wypadkowemu jako osoba sprawująca opiekę nad dziećmi na podstawie umowy uaktywniającej. (zaświadczenie o przebiegu ubezpieczenia społecznego – k. 4-5) Od dnia 1 września 2014 roku A. S. jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy jako bezrobotna. W okresie od 8 października 2014 roku do 9 marca 2015 roku pobierała zasiłek dla bezrobotnych. Wnioskodawczyni jest w trakcie poszukiwania pracy i nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej bądź zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych. (zaświadczenie z Urzędu Pracy – k. 21-22 akt ZUS) W dniu 16 marca 2015 roku A.

S. złożyła w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego. (wniosek – k. 1-3 akt ZUS) Zaskarżoną decyzją z dnia 5 maja 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił wnioskodawczyni prawa do świadczenia przedemerytalnego, z uwagi na brak podstaw prawnych do przyznania świadczenia - niespełnienie przesłanek o jakich mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych. Jednocześnie organ rentowy wskazał, iż warunek stażu pracy został spełniony. (decyzja – k. 41 akt ZUS) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty załączone do akt sprawy, które nie były kwestionowane w toku postępowania sądowego przez żadną ze stron.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego i poczynionych na jego podstawie ustaleń faktycznych, odwołanie A. S. jest niezasadne i jako takie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 2 ust. 1 pkt 2, ustawy o świadczeniach przedemerytalnych z dnia 30 kwietnia 2004 roku (Dz. U. Nr 120, poz. 1252), prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zwanej dalej "ustawą o promocji zatrudnienia", w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn.

Natomiast art. 2 ust. 3, przywołanej ustawy, stanowi, iż świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie określonej w ust. 1 po upływie co najmniej 6 miesięcy pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ustawie o promocji zatrudnienia, jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki:

1) nadal jest zarejestrowana jako bezrobotna, 2) w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych, 3) złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 6-miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych.

Zgodnie z art. 100 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS prawo do świadczeń określonych w ustawie powstaje z dniem spełnienia wszystkich warunków wymaganych do nabycia tego prawa. Z powyższych przepisów wynika, że osoba ubiegająca się o prawo do świadczenia przedemerytalnego musi spełniać łącznie wszystkie przesłanki prawne z art. 2 ust. 1 pkt 5 i ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest przede wszystkim kwestia charakteru prawnego umowy zawartej w dniu 1 sierpnia 2014 roku pomiędzy A.

S. a A. J. i D. J., na podstawie której wnioskodawczyni, jako niania, miała sprawować opiekę nad córką A. J. i D. L. J.. Od uznania czy powołana umowa była umową o pracę czy umową innego rodzaju zależy bowiem ocena, czy wnioskodawczyni spełniła przesłankę bycia zatrudnioną przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, tj. czy wykonywała pracę w ramach stosunku pracy lub stosunku służbowego. Analiza treści umowy prowadzi do wniosku, iż strony zawarły umowę aktywizującą, o jakiej mowa w art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3.

Zgodnie z tym przepisem nianią jest osoba fizyczna sprawująca opiekę nad dziećmi na podstawie umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, zwanej dalej "umową uaktywniającą". Z treści powołanego przepisu w sposób jednoznaczny wynika, iż umowa uaktywniająca nie jest umową o pracę, lecz umową o świadczenie usług, do której stosuje się odpowiednio przepisu dotyczące zlecenia. Umowa taka nie kreuje stosunku pracy, który może powstać jedynie w przypadkach enumeratywnie wskazanych w kodeksie pracy tj. w następstwie zawarcia umowy o pracę, powołania, mianowania, wyboru oraz spółdzielczej umowy o pracę.

Umowy o świadczenie usług, w tym także umowa uaktywniająca zawarta na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 nie powodują natomiast powstania stosunku pracy, nie można zatem uznać, iż wnioskodawczyni wykonywała pracę w ramach stosunku pracy. Nie ma również podstaw aby uznać, iż A. S. pozostawała w stosunku służbowym. O tym kto pozostaje w takim stosunku każdorazowo decyduje ustawa. W stosunku służbowym pozostają żołnierze zawodowi oraz funkcjonariusze np. Policji, (...), (...), Służby Celnej czy Państwowej Straży Pożarnej.

Praca w charakterze niani, czy to na podstawie umowy aktywizującej, zwykłej umowy zlecenia czy też na podstawie umowy o pracę niewątpliwie służbą nie jest. Mając na względzie powyższe należało uznać, iż w okresie od 1 sierpnia 2013 roku do 30 lipca 2014 roku odwołująca nie pozostawała w zatrudnieniu i nie świadczyła pracy na podstawie umowy o pracę. Uprawnień do uzyskania świadczenia emerytalnego nie nabyła również w związku z poprzednim zatrudnieniem w firmie (...) I., gdyż trwało on jedynie 5 miesięcy a po jego ustaniu wnioskodawczyni nie zarejestrowała się jako osoba bezrobotna i nie pobierała przez wymagany okres zasiłku dla bezrobotnych.

Na marginesie należy dodać, iż nawet gdyby uznać, że wnioskodawczyni pozostawała w stosunku pracy to i tak nie zostałby spełniony warunek rozwiązania umowy z przyczyn dotyczących zakładu pracy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, czyli z powodu ogłoszenia upadłości pracodawcy, jego likwidacji lub likwidacji stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych, produkcyjnych albo technologicznych. Zgodnie bowiem z przepisami ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3, opieka sprawowana na podstawie umowy aktywizacyjnej nie może trwać dłużej niż do ukończenia przez dziecko 3 roku życia.

Rozwiązanie takiej umowy z powodu osiągnięcia przez dziecko 3 roku życia, nie następuje z przyczyn ekonomicznych czy organizacyjnych, leżących po stronie pracodawcy, lecz z powodu upływu okresu na jaki umowa została zawarta i braku możliwości jej kontynuowania z uwagi na ustawową regulację. W tym stanie rzeczy, wobec niespełnienia przez A. S. wszystkich przesłanek o jakich mowa w powołanych wyżej przepisach ustawy o świadczeniach przedemerytalnych, nie przysługuje jej prawo do otrzymania wnioskowanego świadczenia. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji stosownie do treści art. 477 14 § 1 k.p.c. Z/ odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi wnioskodawczyni z pouczeniem o środkach odwoławczych.