Legislator Case Law & Legislation
VII U 974/15 AI generated

Social security court dismisses appeal against mandatory coverage for self-employed business owner. Appeal rejected due to lack of proof for alternative employment title.

Case Number VII U 974/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The social security court dismissed the appellant's appeal against a decision declaring her subject to mandatory social insurance due to her self-employed business activity. The appellant argued that a previous non-final decision regarding her auxiliary employment should invalidate the mandatory coverage for the disputed period. The court ruled that the final decisions on her auxiliary employment were valid and that she failed to prove an alternative title to insurance existed during the contested timeframe.

Legislator headnote

AI generated

Art. 6 ust. 1 pkt 5, art. 12 ust. 1, art. 13 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; The court must apply final decisions on auxiliary employment to determine mandatory social insurance obligations for self-employed persons, rejecting appeals that fail to prove an alternative insurance title exists.

Keywords

AI generated
social insurance obligations self-employed business activity auxiliary employment contracts mandatory coverage determination final administrative decisions alternative insurance title social security appeal

Cited Legislation

AI generated
art. 83 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 6 ust. 1 pkt 5, art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych
na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 6 ust. 1 pkt 5, art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.
art. 477 14 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Okręgowy na mocy wyżej wskazanego przepisu oraz art. 477 14 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
art. 44 § 4 k.p

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VII U 974/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 stycznia 2016 roku. Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący Sędzia SO Danuta Dadej-Więsyk Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Trafisz po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2016 roku w Lublinie sprawy W. L. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. o podleganie ubezpieczeniom społecznym na skutek odwołania W. L. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. z dnia 23 marca 2015 roku znak: (...) oddala odwołanie. Sygn. akt VII U 974/15

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 23 marca 2015 roku, nr (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 6 ust. 1 pkt 5, art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2013 roku, poz. 1442 z zm.) stwierdził, że W. L. podlegała obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu jako osoba prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą od 1 stycznia 1999 roku (decyzja – k. 17 – 18 akt rentowych). W odwołaniu pełnomocnik W.

L. zaskarżył wskazaną decyzję w części w jakiej stwierdza podleganie obowiązkowo ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie od dnia 1 stycznia 2006 roku do dnia 28 lutego 2009 roku oraz wnosił o zmianę decyzji w części poprzez stwierdzenie, że W. L. jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą, nie podlega z tego tytułu obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, tj. emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu od dnia 1 stycznia 2006 roku do dnia 28 lutego 2009 roku.

W uzasadnieniu pełnomocnik podniósł, że decyzje z dnia 3 listopada 2014 roku, nr (...) w przedmiocie wyłączenia W. L. z ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu pracy nakładczej nie są prawomocne z uwagi na ich niedoręczenie odwołującej, o istnieniu których dowiedziała się z treści zaskarżonej decyzji. Z tego względu w ocenie pełnomocnika zaskarżoną decyzję należało uznać pomimo, że niesłuszną co do zasady, to również za przedwczesną. W dalszej części pełnomocnik podnosił okoliczności dotyczące świadczenia przez odwołującą pracy na podstawie umów o pracę nakładczą jako konkurencyjnego i zasadnego tytułu do ubezpieczeń społecznych względem prowadzonej działalności gospodarczej (odwołanie – k. 2 – 6 akt sądowych).

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie (odpowiedź na odwołanie – k. 9 – 9v. a.s.). Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: W. L. od dnia 15 listopada 1995 roku figuruje w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą. Z tytułu prowadzania pozarolniczej działalności gospodarczej skarżąca dokonała zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego w okresie od dnia 1 stycznia 1999 roku do dnia 31 grudnia 2005 roku oraz od dnia 1 marca 2009 roku.

W okresie prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej skarżąca została jednocześnie zgłoszona do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu umowy o pracę nakładczą u płatników składek (...) G. D. w okresie od dnia 1 grudnia 2005 roku do dnia 31 stycznia 2007 roku oraz (...) Sp. z o.o. w okresie od dnia 1 lutego 2007 roku do dnia 31 marca 2009 roku, dokonując w ten sposób wyboru tytułu ubezpieczenia. Natomiast z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej skarżąca dokonała zgłoszenia wyłącznie do ubezpieczenia zdrowotnego w okresie od dnia 1 stycznia 2006 roku do dnia 28 lutego 2009 roku.

Decyzją z dnia 3 listopada 2014 roku, nr(...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. stwierdził, że W. L. jako osoba wykonująca pracę nakładczą u płatnika składek (...) G. D. nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym oraz dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu w okresie od dnia 1 grudnia 2005 roku do dnia 31 stycznia 2007 roku. Natomiast decyzją z dnia 3 listopada 2014 roku, nr (...) wskazany organ rentowy stwierdził, że W. L. jako osoba wykonująca pracę nakładczą u płatnika składek (...) Sp. z o.o. nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym oraz dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu w okresie od dnia 1 lutego 2007 roku do dnia 31 marca 2009 roku.

Decyzje nr (...) zostały przesłane na adres ul. (...), (...)-(...) Ś., na który w toku postępowania przed organem rentowym Zakład doręczył ubezpieczonej pismo z dnia 13 października 2014 roku, na które skarżąca odpowiedziała pismem z dnia 22 października 2014 roku. W treści tego pisma, zawierającej również dane dotyczące adresu, nie wskazała innych danych w tym zakresie. Zarówno w doniesieniu do decyzji nr (...) jak i nr (...) zawiadomienie o pozostawieniu decyzji wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w placówce pocztowej umieszczono w dniu 7 listopada 2014 roku.

W związku z niepodjęciem przesyłki w terminie 7 dni, w dniu 17 listopada 2014 roku operator pocztowy pozostawił powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia, który upłynął w dniu 21 listopada 2014 roku. (wydruk z CEIDG – k. 13, uzasadnienie decyzji – k. 17v. a.r.; pisma – k. 6, 8, potwierdzenie odbioru – k. 12, decyzja – k. 13 – 15 akt rentowych dotyczących decyzji nr (...); pisma – k. 6, 8, potwierdzenie odbioru – k. 11, decyzja – k. 13 – 15 akt rentowych dotyczących decyzji nr (...)) Stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił w oparciu o powołane dowody z dokumentów.

Ich autentyczność w toku procesu nie była kwestionowana przez strony. Ich forma oraz treść nie wzbudziła ponadto wątpliwości co do ich autentyczności z urzędu, wobec czego zostały one uznane za wiarygodne w całości i jako takie stanowiły pełnowartościowe źródło informacji o okolicznościach faktycznych w sprawie.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie W. L. nie zasługuje na uwzględnienie i jako takie podlega oddaleniu. Biorąc pod uwagę treść zaskarżonej decyzji z dnia 23 marca 2015 roku oraz treść odwołania, w rozpoznawanej sprawie rozstrzygające znaczenie ma okoliczność, że w odniesieniu do okresu objętego zakresem zaskarżenia, tj. od dnia 1 stycznia 2006 roku do dnia 28 lutego 2009 roku, w trakcie którego ubezpieczona prowadziła pozarolniczą działalność gospodarczą z którego to tytułu dokonała zgłoszenia wyłącznie do ubezpieczenia zdrowotnego w związku z dokonanym przez siebie odnośnie tego okresu wyborem tytułu do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych w związku z wykonywaniem pracy na podstawie umowy o pracę nakładczą, wydane zostały, posiadające walor prawomocności, decyzje w przedmiocie stwierdzenia, że W.

L. jako osoba wykonująca pracę nakładczą u płatnika składek (...) G. D. nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym oraz dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu w okresie od dnia 1 grudnia 2005 roku do dnia 31 stycznia 2007 roku oraz u płatnika składek (...) Sp. z o.o. w okresie od dnia 1 lutego 2007 roku do dnia 31 marca 2009 roku. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika odwołującej decyzje z dnia 3 listopada 2014 roku, nr(...) w realiach rozpoznawanej sprawy należało uznać za skutecznie doręczone. Jak bowiem ustalono obie decyzje zostały przesłane na adres ul. (...), (...)-(...) Ś., na który w toku postępowania przed organem rentowym Zakład doręczył ubezpieczonej pismo z dnia 13 października 2014 roku, na które skarżąca odpowiedziała pismem z dnia 22 października 2014 roku.

Co istotne w treści tego pisma, zawierającej również dane dotyczące adresu, skarżąca nie wskazała innych danych w tym zakresie. Zarówno w doniesieniu do decyzji nr (...) jak i nr(...) zawiadomienie o pozostawieniu decyzji wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w placówce pocztowej umieszczono w dniu 7 listopada 2014 roku. W związku z niepodjęciem przesyłki w terminie 7 dni, w dniu 17 listopada 2014 roku operator pocztowy pozostawił powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia, który upłynął w dniu 21 listopada 2014 roku.

W tym stanie rzeczy w sposób nie budzący wątpliwości należało przyjąć, że zaistniały warunki do ziszczenia się skutku doręczenia wskazanych decyzji, przewidzianego w przepisie art. 44 § 4 k.p.a., a w konsekwencji do uznania, że decyzje te jako skutecznie doręczone, od których nie wniesiono odowłań w trybie przepisu art. 477 9 § 1 k.p.c. ani też nie podważono w inny przewidziany prawem sposób, stały się prawomocne. Jako takie wiążą Sąd orzekający (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2008 roku, I UK 173/07, teza 1 wyroku Sądu Najwyższego z dnia 10 czerwca 2008 roku, I UK 376/07, teza 2 postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 września 2011 roku, II UZP 8/11), co stanowi rezultat rozciągnięcia także na sądy powszechne zasady domniemania prawidłowości (ważności) decyzji administracyjnych (zob.

M. Kamiński, M. Romańska, Moc wiążąca decyzji …, s. 13). W realiach rozpoznawanej sprawy nie ma zastosowania zastrzeżenie do wskazanego związania decyzją przez sąd powszechny, odnoszące się do decyzji nieistniejących (actus nullus), które nie korzystają z domniemania prawidłowości i nie wchodzą do obrotu z uwagi na występowanie w ich treści wad formalnych, odbierających im walor aktu istniejącego, tzn. dyskwalifikujących decyzję w stopniu odbierającym jej cechy aktu administracyjnego. W stosunku do decyzji z dnia 3 listopada 2014 roku Sąd orzekający takich wad nie dostrzegł przez co powołane związanie nimi jak prawomocnymi w rozpoznawanej sprawie pozostaje w pełni aktualne.

W sprawach zakończonych prawomocnymi decyzjami z dnia 3 listopada 2014 roku przedmiot rozpoznania dotyczył wyłączenia skarżącej z obowiązkowych ubezpieczeń emerytalnego i rentowego oraz dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego jako osoby wykonującej pracę nakładczą u płatnika składek (...) G. D. w okresie od dnia 1 grudnia 2005 roku do dnia 31 stycznia 2007 roku oraz u płatnika składek (...) Sp. z o.o. w okresie od dnia 1 lutego 2007 roku do dnia 31 marca 2009 roku. Wskazane przedmioty rozpoznania i rozstrzygnięcia pozostają w związku z przedmiotem sporu w niniejszej sprawie, w ten sposób, że konsekwencją prawomocnych rozstrzygnięć o wyłączeniu z obowiązkowych ubezpieczeń emerytalnego i rentowego oraz dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego z tytułu wykonywania pracy nakładczej jest stwierdzenie podlegania przez skarżącą tym ubezpieczeniom z tytułu równolegle do okresów jej zatrudnienia na podstawie umów o pracę nakładczą, prowadzonej działalności gospodarczej, w tytułu której w okresie objętym sporem skarżąca dokonała zgłoszenia wyłącznie do ubezpieczenia zdrowotnego.

Okoliczność podnoszona przez pełnomocnika ubezpieczonej, iż wynikało to z istniejącego uprawnienia do wyboru tytułu ubezpieczenia, nie ma w rozpoznawanej sprawie znaczenia z uwagi na prawomocne zakwestionowanie istnienia alternatywnego w stosunku do prowadzonej przez skarżącą pozarolniczej działalności gospodarczej tytułu w postaci wykonywania przez ubezpieczoną umów o pracę nakładczą. Co istotne w niniejszej sprawie odwołująca nie udowodniła okoliczności uzasadniających przyjęcia wniosku o nieistnieniu tytułu do ubezpieczeń w związku z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą.

Tym samym nie zostało obalone domniemanie faktyczne wpisu w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. W odniesieniu do okresu objętego sporem skarżąca nie wykazał również istnienia innego poza prawomocnie już rozstrzygniętą kwestią, tytułu do podlegania ubezpieczeniu społecznemu. Z tych względów zasadnym było przyjęcie, że prowadzona przez W. L. pozarolnicza działalność gospodarcza, stanowiąca tytułu do ubezpieczeń społecznych, tj. emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu od dnia 1 stycznia 1999 roku, stanowi taki tytułu na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 5 w związku z art. 12 ust. 1 oraz w związku z art. 13 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jednolity:

Dz. U. z 2015 roku, poz. 121 ze zm.), również w odniesieniu do okresu od dnia 1 stycznia 2006 roku do dnia 28 lutego 2009 roku. Z tych względów Sąd Okręgowy na mocy wyżej wskazanego przepisu oraz art. 477 14 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji.