Appeal dismissed; pension recalculated based on agricultural sales data for 1981-1988 per Social Security Act.

Sygn. akt IX U 1163/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 grudnia 2015 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Maria Konieczna Protokolant: Iwona Porwoł przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2015 r. w Rybniku sprawy z odwołania K. K. (1) ( K. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o wysokość emerytury na skutek odwołania K. K. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 15 września 2015 r. Znak:(...) 1. oddala odwołanie, 2. przekazuje organowi rentowemu do rozpoznania wniosek ubezpieczonego o przeliczenie świadczenia z uwzględnieniem wykazanych wartości sprzedaży produktów rolnych w latach 1981 do 1988. Sędzia Sygn. akt: IX U 1163/15

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 15.09.2015r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. od dnia 08.08.2015r. podjął wypłatę emerytury dla ubezpieczonego K. K. (1). W decyzji tej zaznaczono, iż z powodu braku wykazania podstawy wymiaru emerytura przysługuje w kwocie najniższej, tj. 880,45 zł brutto miesięcznie. W odwołaniu od powyższej decyzji, sprecyzowanym przed tut. Sądem na rozprawie z dnia 29.12.2015r., ubezpieczony kwestionował wysokość świadczenia, wnosząc o jego wyliczenie z uwzględnieniem wynagrodzeń ze wskazanego okresu zatrudnienia, tj. od dnia 01.10.1968r. do dnia 30.09.1980r. oraz z uwzględnieniem danych, wynikających z przedłożonej książeczki sprzedaży produktów rolnych do celów ustalenia świadczeń emerytalnych i rentowych.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił, co następuje. Decyzją z dnia 20.11.2007r. organ rentowy, rozpatrując wniosek z dnia 08.11.2007r., przyznał ubezpieczonemu K. K. (1) prawo do emerytury od dnia 01.11.2007r. Przyznana ubezpieczonemu emerytura została ustalona w kwocie najniższego świadczenia, gdyż ubezpieczony nie udokumentował zarobków mogących stanowić podstawę wymiaru świadczenia. Ubezpieczony pozostawał w zatrudnieniu w okresie od dnia 01.10.1968r. do dnia 30.09.1980r., a od dnia 01.01.1980r. podlegał ubezpieczeniu społecznemu rolników.

Ubezpieczony przedłożył jedynie zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu, w którym wykazano zarobki za lata 1973-1980. W dniu 03.12.2007r. ubezpieczony wystąpił o wstrzymanie wypłaty świadczenia, co nastąpiło decyzją ZUS z dnia 07.12.2007r. W dniu 27.07.2015r. ubezpieczony złożył wniosek o podjęcie wypłaty emerytury. Organ rentowy decyzją z dnia 15.09.2015r., opisaną na wstępie, podjął wypłatę świadczenia od dnia 08.08.2015r. Jak wynika z pisma L. Urzędu Wojewódzkiego w L. brak jest kart wynagrodzeń ubezpieczonego za lata 1968-1970r.

Ubezpieczony w toku postępowania sądowego złożył książeczkę sprzedaży produktów rolnych do celów ustalenia świadczeń emerytalnych i rentowych, która zawiera wykaz wartości sprzedaży produktów rolnych w latach 1981-1988, wnosząc o wyliczenie świadczenia z uwzględnieniem przychodów ujawnionych w przedłożonej książeczce. Powyższe Sąd ustalił na podstawie dokumentacji akt organu rentowego, pisma L. Urzędu Wojewódzkiego w L. (k. 15 akt sprawy), książeczki sprzedaży produktów rolnych do celów ustalenia świadczeń emerytalnych i rentowych (k. 12-14 akt sprawy) jako okoliczności bezsporne, bo jednoznacznie wynikające z tych dowodów i nie kwestionowane przez strony.

Sąd uznał zgromadzony materiał dowodowy za kompletny, wiarygodny i mogący stanowić podstawę dokonania ustaleń faktycznych Strony nie złożyły dalszych wniosków dowodowych. Sąd zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004r., Nr 39, poz. 353 ze zm.) podstawę wymiaru emerytury stanowi ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę, z uwzględnieniem ust. 6 i art. 176.

Zgodnie z uregulowaniem powołanego ust. 6 na wniosek ubezpieczonego podstawę wymiaru emerytury może stanowić przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe w okresie 20 lat kalendarzowych przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku, wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu. Biorąc pod uwagę zakres odwołania, gdy ubezpieczony domagał się przeliczenia świadczenia z uwzględnieniem wynagrodzeń z tytułu zatrudniania, wykonywanego w latach 1968-1980, Sąd uznał, iż odwołaniu brak jest uzasadnionych podstaw prawnych.

Ubezpieczony wystąpił z wnioskiem o świadczenie w 2007r., stąd rację ma organ rentowy, iż w świetle obowiązujących przepisów prawa nie ma możliwości korzystniejszego przeliczenia emerytury ubezpieczonego, bowiem nie ma możliwości przeliczenia świadczenia z uwzględnieniem 10 kolejnych lat kalendarzowych z 20 –lecia poprzedzającego wniosek o świadczenie (a więc z okresu 1986-2006), gdy w takim 10-leciu ubezpieczony nie pracował oraz nie ma możliwości przeliczenia świadczenia z uwzględnieniem wynagrodzenia z 20 lat zatrudniania, gdy, według danych istniejących na dzień wydania zaskarżonej decyzji, ubezpieczony takich 20 lat nie wykazał.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy emerytalnej, jeżeli podstawy wymiaru emerytury nie można ustalić zgodnie z zasadami j.w. emeryturę ustala się w wysokości najniższej emerytury, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Zajmując takie stanowisko, Sąd w pkt. 1 wyroku na mocy art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie jako nieuzasadnione. W myśl art. 477 10 § 2 k.p.c. jeżeli ubezpieczony zgłosił nowe żądanie, dotychczas nie rozpoznane przez organ rentowy, sąd przyjmuje to żądanie do protokołu i przekazuje go do rozpoznania organowi rentowemu.

Z art. 477 10 § 2 k.p.c. wynika reguła, zgodnie z którą niedopuszczalne jest dochodzenie przed sądem żądania, które nie było rozpoznane przez organ rentowy. W związku tym żądanie, które nie było przedmiotem decyzji organu rentowego, a zostało zgłoszone w odwołaniu lub w toku postępowania przed sądem, zostanie przekazane przez sąd do rozpoznania organowi rentowemu (zob. wyrok SN z dnia 25 maja 1999 r., II UKN 622/98, OSNP 2000, nr 15, poz. 591). Zdaniem Sądu ubezpieczony w ustnym sprecyzowaniu żądania przed tut. Sądem, jak również w złożonym piśmie z dnia 21.12.2015r. złożył nowy wniosek, dotychczas nie rozpoznany przez ZUS, o wyliczenie świadczenia z uwzględnieniem danych wynikających z książeczki sprzedaży produktów rolnych do celów ustalenia świadczeń emerytalnych i rentowych.

Wobec powyższego Sąd na mocy art. 477 10 § 2 k.p.c. w pkt. 2 wyroku przekazał organowi rentowemu wniosek ubezpieczonego o przeliczenie świadczenia z uwzględnieniem wykazanych wartości sprzedaży produktów rolnych w latach 1981 do 1988. Sędzia