Court imposes 3-month prison sentence for drunk driving while suspended due to prior conviction.
Legislator summary
AI generatedThe court convicted the defendant of drunk driving while serving a prior driving ban and imposed a three-month prison sentence. The defendant admitted guilt, but the court found no grounds for probation given the high social danger and violation of the existing ban. Consequently, the defendant was sentenced to immediate imprisonment with a five-year driving ban.
Legislator headnote
AI generatedArt. 178a § 1, 4 kk; Art. 69 § 1, 2 kk: A prior conviction for drunk driving within the period of a driving ban constitutes a serious aggravating circumstance that precludes the application of probation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II K-p 62/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 marca 2015r. Sąd Rejonowy w Przysusze w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSR Krzysztof Duchnik Protokolant Elżbieta Płuciennik po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2015 roku sprawy D. J., syna J. i B. urodzonego (...) w O. oskarżonego o to, że w dniu 21 marca 2015 roku w R. gm. O. , będąc w stanie nietrzeźwości wynoszącym I - 0,46 mg/l , II- 0,44 mg/ l alkoholu w wydychanym powietrzu kierował samochodem osobowym marki B. nr rej. (...) po drodze publicznej czym nie zastosował się do obowiązującego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych , orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Przysusze sygn. akt IIK.422/13 tj. o przestępstwo z art. 178a § 1 i 4 kk D.
J. uznaje za winnego tego , że będąc uprzednio skazanym w sprawie IIK.422/13 Sądu Rejonowego w Przysusze za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w dniu 21 marca 2015 roku w R. gm. O. , będąc w stanie nietrzeźwości wynoszącym I badanie 0,46 mg/l , II badanie 0,44 mg/ l alkoholu w wydychanym powietrzu kierował samochodem osobowym marki B. nr rej. (...) po drodze publicznej i za to , czyn ten kwalifikując z art. 178a § 1 i 4 kk na podstawie art.178a § 4 kk wymierza mu karę 3 (trzy) miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 42§2 kk orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 (pięć) lat; na podstawie art.63 § 2 kk na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres zatrzymania od 21 marca do 22 marca 2015 roku; zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (sto) złotych tytułem częściowych kosztów sądowych. (...)p 62/15 Uzasadnienie W dniu 21 marca 2015 roku około godziny 8.00 na drodze S. – R. w gminie O. doszło do zderzenia dwóch samochodów osobowych.
Jednym z nich było B. (...) nr rej. (...), kierowane przez D. J.. Po zbadaniu kierującego okazało się, iż jest on w stanie znacznej nietrzeźwości; w wydychanym powietrzu stwierdzono o godzinie 8.47 - 0,71 mg/l, o godzinie 9.05 – 0,63 mg/l, zaś o godzinie 9.22 – 0,51 mg/l alkoholu (k-3). D. J. był już w przeszłości karany w sprawie II K 422/13 Sądu Rejonowego w Przysusze za czyn z art. 178a § 1 kk i wymierzono mu karę 7 miesięcy ograniczenia wolności oraz trzy lata zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 19 grudnia 2013 roku.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wyjaśnienia oskarżonego (k- 15 i z rozprawy), protokół badania trzeźwości (k-3), świadectwo wzorcowania (k-4), dane o karalności (k-18), dane o podejrzanym (k-16) . D. J. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia w pełni zgodne z ustalonym stanem faktycznym. Wyjaśnieniom jego Sąd dał wiarę, gdyż znajdują one potwierdzenie w badaniach stanu trzeźwości. Wina D. J. wątpliwości nie budzi. W ustalonym stanie faktycznym pełne uzasadnienie znajduje przyjęta kwalifikacja prawna czynu.
Oskarżony prowadził pojazd będąc w stanie nietrzeźwości nieco ponad rok od skazania za takie samo przestępstwo, nadto w okresie obowiązywania orzeczonego wcześniej zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Wyczerpał w pełni dyspozycję art. 178a § 1 i 4 kk. Wymierzając karę Sąd wziął pod uwagę to, że oskarżony był już w przeszłości karany z art. 178a § 1 kk. Oskarżony swoim zachowaniem umyślnie naruszył w bardzo poważnym stopniu zasady porządku prawnego i bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a stopień społecznej szkodliwości czynu Sąd uznał za bardzo wysoki.
Tak duży stan nietrzeźwości w jakim znajdował się oskarżony stwarzał realne niebezpieczeństwo zaistnienia zagrożenia w komunikacji, do czego zresztą doszło, wszak policjanci badali oskarżonego w konsekwencji zaistnienia kolizji drogowej z udziałem oskarżonego. Dodatkową okolicznością obciążającą, zasługującą na szczególne potępienie jest to, że oskarżony jechał po drodze publicznej nie mając uprawnień do prowadzenia pojazdów, będąc tych uprawnień pozbawionym w rezultacie wcześniejszego skazania za taki sam czyn.
W tej sytuacji Sąd nie widzi żadnych przesłanek przemawiających za warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności, gdyż trudno dopatrzeć się w sytuacji oskarżonego jakichkolwiek przesłanek wymaganych art. 69 § 1 i 2 kk. D. J. nie ma nikogo na utrzymaniu, jest młodym zdrowym człowiekiem. Orzeczona kara jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu i stopnia zawinienia oskarżonego a także stanowi dolegliwość, która winna powstrzymać oskarżonego od popełnienia przestępstwa w przyszłości. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 626 kpk i 627 kpk oraz art. 2.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U.1983.49.223 j.t.).
IIK 194/13
UZASADNIENIE
W dniu 21 marca 2015 roku około godziny 8.00 na drodze S. – R. w gminie O. doszło do zderzenia dwóch samochodów osobowych. Jednym z nich było B. (...) nr rej. (...), kierowane przez D. J.. Po zbadaniu kierującego okazało się, iż jest on w stanie znacznej nietrzeźwości; w wydychanym powietrzu stwierdzono o godzinie 8.47 - 0,71 mg/l, o godzinie 9.05 – 0,63 mg/l, zaś o godzinie 9.22 – 0,51 mg/l alkoholu (k-3). D. J. był już w przeszłości karany w sprawie II K 422/13 Sądu Rejonowego w Przysusze za czyn z art. 178a § 1 kk i wymierzono mu karę 7 miesięcy ograniczenia wolności oraz trzy lata zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.
Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 19 grudnia 2013 roku. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wyjaśnienia oskarżonego (k- 15 i z rozprawy), protokół badania trzeźwości (k-3), świadectwo wzorcowania (k-4), dane o karalności (k-18), dane o podejrzanym (k-16) . D. J. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia w pełni zgodne z ustalonym stanem faktycznym. Wyjaśnieniom jego Sąd dał wiarę, gdyż znajdują one potwierdzenie w badaniach stanu trzeźwości. Wina D. J. wątpliwości nie budzi. W ustalonym stanie faktycznym pełne uzasadnienie znajduje przyjęta kwalifikacja prawna czynu.
Oskarżony prowadził pojazd będąc w stanie nietrzeźwości nieco ponad rok od skazania za takie samo przestępstwo, nadto w okresie obowiązywania orzeczonego wcześniej zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Wyczerpał w pełni dyspozycję art. 178a § 1 i 4 kk. Wymierzając karę Sąd wziął pod uwagę to, że oskarżony był już w przeszłości karany z art. 178a § 1 kk. Oskarżony swoim zachowaniem umyślnie naruszył w bardzo poważnym stopniu zasady porządku prawnego i bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a stopień społecznej szkodliwości czynu Sąd uznał za bardzo wysoki.
Tak duży stan nietrzeźwości w jakim znajdował się oskarżony stwarzał realne niebezpieczeństwo zaistnienia zagrożenia w komunikacji, do czego zresztą doszło, wszak policjanci badali oskarżonego w konsekwencji zaistnienia kolizji drogowej z udziałem oskarżonego. Dodatkową okolicznością obciążającą, zasługującą na szczególne potępienie jest to, że oskarżony jechał po drodze publicznej nie mając uprawnień do prowadzenia pojazdów, będąc tych uprawnień pozbawionym w rezultacie wcześniejszego skazania za taki sam czyn.
W tej sytuacji Sąd nie widzi żadnych przesłanek przemawiających za warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności, gdyż trudno dopatrzeć się w sytuacji oskarżonego jakichkolwiek przesłanek wymaganych art. 69 § 1 i 2 kk. D. J. nie ma nikogo na utrzymaniu, jest młodym zdrowym człowiekiem. Orzeczona kara jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu i stopnia zawinienia oskarżonego a także stanowi dolegliwość, która winna powstrzymać oskarżonego od popełnienia przestępstwa w przyszłości. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 626 kpk i 627 kpk oraz art. 2.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U.1983.49.223 j.t.).