Court awards 60 PLN for legal representation in a pre-litigation mediation summons proceeding under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe court ordered the plaintiff to pay 60 PLN in legal representation costs to the defendant after the plaintiff failed to appear at a mediation summons hearing. The defendant's lawyer argued that the fee should reflect the specific nature of the mediation procedure rather than the value of the dispute. The court agreed, ruling that mediation proceedings are auxiliary and require less work than substantive litigation, making the standard fee appropriate.
Legislator headnote
AI generatedArt. 186 §1 k.p.c.; Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych; If a party fails to appear at a mediation summons, the court may award costs based on the specific workload of the mediation procedure rather than the value of the dispute.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I Co 1225/15 POSTANOWIENIE Dnia 29 września 2015 roku Sąd Rejonowy w Raciborzu Wydział I Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSR Marzena Korzonek Protokolant: Marta Kolonko po rozpoznaniu w dniu 29 września 2015 roku w Raciborzu na posiedzeniu jawnym sprawy z wniosku: (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej we W. z udziałem : E. C. , M. L., E. Ż. o zawezwanie do próby ugodowej postanawia: zasądzić od wnioskodawcy (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej we W. na rzecz przeciwnika E. C. kwotę 60 zł (sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt I Co 1225/15
UZASADNIENIE
postanowienia z dnia 29 września 2015 roku W dniu 29 września 2015 roku na posiedzeniu jawnym o zawezwaniu do próby ugodowej nie stawiła się wnioskodawczyni, jak również jej pełnomocnik. Obecny na posiedzeniu pełnomocnik uczestniczki postępowania E. C. złożył wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Zgodnie z art. 186 §1 k.p.c. jeżeli wzywający nie stawi się na posiedzenie, sąd na żądanie przeciwnika włoży na niego obowiązek zwrotu kosztów wywołanych próbą ugodową. Na podstawie §2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t. j.
Dz.U. z 2013 r., poz. 490 z późn. zm.) zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy radcy prawnego, a także charakter sprawy i wkład pracy radcy prawnego w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu nie została określona stawka minimalna dla spraw dotyczących wniosku o zawezwanie do próby ugodowej.
Na podstawie § 5 cyt. rozporządzenia wysokość stawek minimalnych w sprawach nieokreślonych w rozporządzeniu ustala się, przyjmując za podstawę stawkę w sprawach o najbardziej zbliżonym rodzaju. Sąd ustalił zatem wynagrodzenie radcy prawnego w niniejszej sprawie na podstawie §8 ust. 1 cyt. rozporządzenia, przyjmując stawkę stosowaną w sprawach o zabezpieczenie spadku, dokonanie spisu inwentarza, odrzucenie spadku, ogłoszenie testamentu i nakazanie jego złożenia, zarządu spadku nieobjętego i wyjawienie przedmiotów spadkowych, kierując się ponadto kryteriami określonymi w §2 ust. 1 tj. mając na względzie charakter sprawy, a także nakład pracy radcy prawnego i jego wkład w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy.
Zdaniem Sądu stawka w kwocie 60 złotych odpowiada nakładowi pracy radcy prawnego w sprawie o zawezwanie do próby ugodowej, skoro nawet w sprawach o stwierdzenie nabycia spadku, które wymagają nieporównywalnie większego nakładu pracy radcy prawnego należne minimalne wynagrodzenie wynosi 60 złotych. Stąd zdaniem Sądu przyznanie wyższej kwoty wynagrodzenia byłoby naruszeniem kryteriów z cytowanego §2 rozporządzenia i skutkowałoby przyznaniem wynagrodzenia bez uwzględnienia charakteru sprawy, a także przyznaniem wynagrodzenia nieadekwatnego do nakładu pracy pełnomocnika.
Należy podkreślić, że w postępowaniu o zawezwanie do próby ugodowej nie chodzi o rozstrzygnięcie sporu. Postępowanie o zawezwanie do próby ugodowej ma charakter samodzielnego postępowania pomocniczego (tak Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 18 czerwca 1985 r. – III CZP 28/85), a jego istota i cel wyraża się w dopuszczalności uregulowania niektórych spraw cywilnych w drodze ugody sądowej przed „wniesieniem pozwu”. Tak więc zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie miało zastosowania do obliczenia wynagrodzenia rady prawnego kryterium wartości przedmiotu sporu, do którego odnosi się §6 cyt. rozporządzenia.
Nieporównywalny jest również nakład pracy pełnomocnika w sprawie o zawezwanie do próby ugodowej oraz w postępowaniu rozpoznawczym, stąd przyznanie wynagrodzenia w odniesieniu do wartości przedmiotu byłoby niesłuszne i również naruszające kryteria płynące z §2 cyt. rozporządzenia. Mając powyższe na uwadze na podstawie cytowanych przepisów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.