Appeal dismissed; costs awarded to plaintiff because defendant paid debt after lawsuit filing.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the defendant's appeal regarding the allocation of litigation costs in a payment order proceeding. The plaintiff had filed the lawsuit on August 11, 2015, while the defendant only began paying the debt on August 17, 2015. The court ruled that since the debt remained unpaid at the time of filing, the plaintiff's costs were necessary and justified, making the defendant the losing party.
Legislator headnote
AI generatedArt. 98 k.p.c.; Art. 99 k.p.c.; Art. 108 k.p.c.; When a defendant pays the claimed debt after the lawsuit is filed, they are deemed the losing party, and the plaintiff's costs are justified as necessary for the pursuit of rights.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACz 2261/15 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2015 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie, Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Jan Kremer (spr.) Sędziowie: SSA Marek Boniecki SSA Robert Jurga po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2015 roku w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej w K. przeciwko Zakładowi (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Ż. o zapłatę na skutek zażalenia strony pozwanej na postanowienie o kosztach procesu zawarte w nakazie zapłaty w postępowaniu nakazowym Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 2 września 2015 roku, sygn. akt IX GNc 926/15 postanawia:
1. oddalić zażalenie;
2. zasądzić o strony pozwanej Zakładu (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ż. na rzecz strony powodowej (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej w K. kwotę 600 zł (sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postepowania zażaleniowego. SSA Marek Boniecki SSA Jan Kremer SSA Robert Jurga Sygn. akt I ACz 2261/15
UZASADNIENIE
W pozwie z dnia 11 sierpnia 2015 r. (data oddania pisma w placówce pocztowej) strona powodowa (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa w K. domagała się wydania przez Sąd Okręgowy w Krakowie nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym, w którym Sąd orzeknie, że strona pozwana Zakład (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Ż. ma zapłacić stronie powodowej kwotę 315.0007,97 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od podanych cząstkowych kwot i terminów zasądzi od strony pozwanej na rzecz strony powodowej koszty procesu, w tym koszty zastępstwa procesowego w kwocie 7.200 zł, wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa.
Sąd Okręgowy w Krakowie nakazem zapłaty z dnia 2 września 2015 r. wydanym w postępowaniu nakazowym nakazał stronie pozwanej zapłacić stronie powodowej dochodzoną pozwem kwotę 315.007,95 zł wraz z ustawowymi odsetkami jak w pozwie oraz kwotę 11.155 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w kwotę 7.217 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia o kosztach procesu Sąd Okręgowy wskazał, że o kosztach tych orzekł na podstawie art. 98 par 1 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c., mając na względzie wynik postępowania.
Dalej Sąd I instancji podał, że na zasądzona kwotę 11.155 zł złożyła się kwotą 3.938 zł tytułem opłaty od pozwu oraz koszty zastępstwa procesowego obliczone zgodnie par 6 pkt 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2012 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu oraz kwota 17 zł tytułem uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Zażalenie na postanowienie o kosztach procesu zawarte we wzmiankowanym nakazie zapłaty złożyła strona pozwana, zaskarżając je w części tj. w zakresie kwoty 5.385 zł.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił:
1. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, ze w dacie wydania nakazu zapłaty, a zwłaszcza w dacie zawisłości sporu wymagalne roszczenie główne strony powodowej wynosiło 315.0007,95 zł, podczas gdy w dniu wydania nakazu zapłaty wymagalne roszczenie główne obejmowało kwotę 141.425,89 zł, a w dniu doręczenia stronie pozwanej nakazu zapłaty wraz z odpisem pozwu tj. w dniu 24 września 2015 r. wymagalne roszczenie główne obejmowało kwotę 80.475,76 zł;
2. naruszenie art. 98 k.p.c. w zw. z art. par 6 Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2012 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych polegające na przyjęciu, że poniesione przez stronę powodową uzasadnione i niezbędne koszty procesu wyniosły 11.155 zł, podczas gdy powinny wynosić 5.770 zł. W konkluzji wniosła o zmianę zaskarżone postanowienia poprzez zasądzenie od strony pozwanej na rzecz strony powodowej koszty 5.770 zł tytułem kosztów procesu, w tym 3.617 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz zasądzenie na swoją rzecz kosztów postepowania zażaleniowego.
W uzasadnieniu podała, że uregulowała część należności objętych roszczeniem głównym, częściowo w dniu 17 sierpnia 2015 r, tj. przed dniem wpływu pozwu do Sądu, częściowo w dniu 31 sierpnia 2015 r. tj. przed dniem wydania nakazu zapłaty, oraz częściowo w dniu 22 września 2015 r. tj. przed doręczeniem nakazu zapłaty. Zatem obowiązkiem powoda było ograniczenie powództwa wraz z otrzymaniem kolejnych wpłat od strony pozwanej. Nie sposób zatem przyjąć, że uzasadnione i celowe koszty procesu obejmowały zasądzoną kwotę 11.155 zł.
W odpowiedzi na zażalenie strona powodowa wniosła o oddalenie zażalenia i zasądzenie od strony pozwanej na swoją rzecz kosztów postepowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne, bowiem podniesione w nim zarzuty nie mogą skutkować jego uwzględnieniem. W odniesieniu do odpowiedzialności z tytułu kosztów procesu zasadą jest, iż strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu, art. 98 § 1 k.p.c. i 100 k.p.c.). Przepis art. 98 § 3 k.p.c., stanowi, iż do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Stosownie do regulacji art. 108 zd. 1 k.p.c. sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji. Na wynik sprawy z reguły wskazuje porównanie części żądania uwzględnionego w rezultacie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy z częścią żądania, które zostało oddalone.. W wypadku, gdy po wniesieniu pozwu nastąpi zapłata dochodzonej w pozwie sumy, która była wymagalna w chwili wytoczenia powództwa, to stronę pozwaną należy uznać za stronę przegrywającą sprawę i to bez względu na to, czy zapłata nastąpiła przed czy po doręczeniu pozwu.
W takiej sytuacji nie można traktować powoda, który nie cofnął skutecznie pozwu, na równi ze stroną przegrywającą proces i obciążać go obowiązkiem zwrotu kosztów na rzecz pozwanego. Przeciwnie, to pozwanego należy uważać za przegrywającego sprawę, od którego powód może żądać zwrotu kosztów procesu (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2010 r. sygn. akt V CZ 1/10, z dnia 6 listopada 1984 r. sygn. akt IV CZ 196/84 oraz z dnia 21 lipca 1951 r. sygn. akt C 593/51). W niniejszej sprawie strona pozwana dokonała wpłat należności już po wniesieniu pozwu.
Zgodnie bowiem z art. 165 par 2 k.p.c. oddanie pisma procesowego w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesienie go do Sądu. Przesyłka zawierająca pozew została oddana w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 11 sierpnia 2015 r., zaś pozwany zaczął regulować należności wobec powoda dopiero w dniu 17 sierpnia 2015 r., zatem już po dacie wniesienia pozwu do Sądu. Wynika z powyższego, iż w dniu złożenia pozwu roszczenie strony powodowej nadal pozostawało niezaspokojone, a zatem poniesione przez nią koszty na dochodzenie jej praw przed sądem uznać należało za niezbędne i celowe, a więc uzasadniające ich zasądzenie od strony pozwanej w oparciu o przepis art. 98 k.p.c. Tak też uznał trafnie sąd I instancji, czemu dał bezpośredni wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia.
Nie sposób przy tym zauważyć, że strona pozwana nie zaskarżyła nakazu co do istoty, gdyż nie wniosła sprzeciwu, co w zasadzie oznacza, że nakaz zapłaty co do kwoty głównej się uprawomocnił, a zawarte w nim orzeczenie o kosztach procesu, oparte na wynikającej z art. 98 k.p.c. zasadzie odpowiedzialności za wynik sprawy, było prawidłową konsekwencją uwzględnienia w całości żądania pozwu. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono w punkcie 2 sentencji zgodnie z zasadą odpowiedzialności stron za wynik sprawy, przy zastosowaniu 108 § 1 i art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz art. 99 k.p.c. Wysokość zasądzonych kosztów zastępstwa procesowego w postepowaniu zażaleniowym została ustalona stosownie do treści przepisów § 6 pkt 4 i § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.
U. nr 163, poz. 1349 ze zm.). SSA Marek Boniecki SSA Jan Kremer SSA Robert Jurga